II CZ 17/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Okręgowego o odrzuceniu zażaleń, uznając, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych było zbędne, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia była już znana z wcześniejszego pisma.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenia uczestników postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego, które odrzuciło ich zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenia z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd Najwyższy uchylił to postanowienie, stwierdzając, że wartość przedmiotu zaskarżenia była już znana z wcześniejszej skargi kasacyjnej, a opłata od zażalenia została wyliczona prawidłowo. W związku z tym, dalsze wzywanie do jej podania było zbędne.
Sąd Najwyższy rozpatrzył zażalenia wniesione przez uczestników postępowania egzekucyjnego, R. K. i Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A." Spółkę z o.o., na postanowienie Sądu Okręgowego w Z. z dnia 24 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił wówczas zażalenia tych uczestników od postanowienia z dnia 11 kwietnia 2006 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Uzasadnieniem odrzucenia było nieuzupełnienie przez pełnomocnika dłużnika wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, w tym wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia i uiszczenia wpisu. Mimo złożenia wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych, brak formalny w postaci oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia nie został uzupełniony. Sąd Najwyższy, analizując sprawę, uznał, że zarzuty podniesione w zażaleniu były zasadne. Stwierdzono, że wartość przedmiotu zaskarżenia była już podana w skardze kasacyjnej, a zatem była znana Sądowi Okręgowemu. Ponadto, w tej konkretnej sprawie, oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia nie miało wpływu na właściwość rzeczową sądu, wysokość opłaty ani dopuszczalność środka odwoławczego. Skoro przewodniczący oznaczył wysokość opłaty sądowej od zażalenia, uwzględniając wartość przedmiotu sporu wskazaną w skardze kasacyjnej, i wezwał skarżących do jej uiszczenia, zbędne było jednoczesne wzywanie do podania wartości przedmiotu zaskarżenia w samym zażaleniu. Wartość ta nie mogła być inna niż ta wskazana wcześniej. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 39815 i 3941 § 3 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli wartość przedmiotu zaskarżenia była już podana w skardze kasacyjnej i nie wpływa na wysokość opłaty ani inne aspekty formalne, ponowne wzywanie do jej podania w zażaleniu jest zbędne.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że skoro wartość przedmiotu zaskarżenia była już znana z wcześniejszej skargi kasacyjnej i nie miała wpływu na wysokość opłaty od zażalenia, to wezwanie do jej ponownego podania było zbędne i stanowiło naruszenie przepisów proceduralnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
uczestnicy postępowania (R. K. i Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A." Sp. z o.o.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Bank Polska Kasa Spółdzielczości Spółka Akcyjna | spółka | wierzyciel |
| A. K. | osoba_fizyczna | dłużnik |
| R. K. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością | spółka | uczestnik postępowania |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 39815
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 126 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
u.k.s.c. art. 19 § ust. 3 pkt 2
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Określa sposób wyliczenia opłaty od zażalenia na podstawie wartości przedmiotu sporu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wartość przedmiotu zaskarżenia była już znana z wcześniejszej skargi kasacyjnej. Oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia nie miało wpływu na właściwość rzeczową, wysokość opłaty ani dopuszczalność środka odwoławczego. Opłata od zażalenia została prawidłowo wyliczona na podstawie wartości wskazanej w skardze kasacyjnej. Wezwanie do uzupełnienia wartości przedmiotu zaskarżenia w zażaleniu było zbędne.
Godne uwagi sformułowania
zbędne było jednoczesne wzywanie skarżących do podania wartości przedmiotu zaskarżenia w zażaleniu. Wartość ta nie mogła być przecież inna niż w skardze kasacyjnej.
Skład orzekający
Antoni Górski
przewodniczący
Teresa Bielska-Sobkowicz
sprawozdawca
Marian Kocon
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację przepisów dotyczących braków formalnych zażalenia i wartości przedmiotu zaskarżenia w kontekście kosztów sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia jest już znana z wcześniejszego pisma i nie wpływa na wysokość opłaty.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnych kwestii proceduralnych związanych z brakami formalnymi pism procesowych i kosztami sądowymi, co jest ważne dla praktyków prawa, choć nie zawiera nietypowych faktów.
“Czy brak wartości przedmiotu zaskarżenia zawsze oznacza odrzucenie zażalenia? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 17/07 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Marian Kocon w sprawie z wniosku wierzyciela Banku Polska Kasa Spółdzielczości Spółki Akcyjnej przy uczestnictwie dłużników A. K. i in. , w przedmiocie udzielenia przybicia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2007 r., zażaleń uczestników postępowania R. K. i Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na postanowienie Sądu Okręgowego w Z. z dnia 24 lipca 2006 r., uchyla zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 24 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenia uczestnika postępowania egzekucyjnego Przedsiębiorstwa Wielobranżowego „A.” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz dłużnika R. K. od postanowienia tegoż Sądu z dnia 11 kwietnia 2006 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, w uzasadnieniu podając, iż pełnomocnik dłużnika został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz uiszczenie wpisu. W dniu 6 czerwca 2006 r. wpłynęły wnioski pełnomocnika uczestnika i dłużnika o zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże braku formalnego w postaci oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia nie uzupełniono. Środek zaskarżenia podlegał zatem odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie, wniesionym w imieniu uczestnika postępowania, reprezentujący go pełnomocnik procesowy podniósł zarzut obrazy art. 1261 § 1 k.p.c. i art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c., w uzasadnieniu wywodząc, iż wartość przedmiotu zaskarżenia była podana w skardze kasacyjnej, wobec czego była ona znana Sądowi Okręgowemu. Nadto podniósł okoliczność, że w sprawie dłużnika oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia nie miało wpływu na właściwość rzeczową Sądu, wysokość opłaty ani na dopuszczalność środka odwoławczego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Nie może być wątpliwości, że w zażaleniu na odrzucenie skargi kasacyjnej (k. 357) pełnomocnik żalącego nie oznaczył wartości przedmiotu zaskarżenia. Trafnie jednak podnosił w zażaleniu, że od oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia nie zależała wysokość opłaty. Wartość przedmiotu zaskarżenia została wskazana uprzednio w skardze kasacyjnej i od tej wartości wyliczona została – zgodnie z art. 19 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 z późn. zm.) - piąta część opłaty od zażalenia. W sytuacji, w której przewodniczący oznaczył wysokość opłaty sądowej od zażalenia, uwzględniając wartość przedmiotu sporu wskazaną w skardze kasacyjnej, wezwał skarżących do uiszczenia tej opłaty, zbędne było jednoczesne wzywanie skarżących do podania wartości przedmiotu zaskarżenia w zażaleniu. Wartość ta nie mogła być przecież inna niż w skardze kasacyjnej. 3 Mając na względzie przytoczone wyżej motywy, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 i 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. db
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI