II CZ 169/11

Sąd Najwyższy2012-03-02
SNCywilneprawo rzeczoweŚrednianajwyższy
zasiedzeniekoszty postępowaniaart. 520 k.p.c.art. 102 k.p.c.Sąd Najwyższyzażalenie

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania w sprawie o zasiedzenie, uznając, że sąd pierwszej instancji miał podstawę do zastosowania art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w P. obciążające przeciwników kosztami postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie. Sąd Najwyższy, opierając się na art. 520 § 3 k.p.c. oraz art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., uznał, że sąd pierwszej instancji miał prawo do odstąpienia od obciążania kosztami z uwagi na charakter sprawy. W konsekwencji zażalenie zostało oddalone, a żalący nie został obciążony kosztami postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestników postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 29 lipca 2011 r., które obciążyło przeciwników kosztami postępowania w zakresie faktycznie poniesionym w sprawie o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie. Pełnomocnik uczestników wniósł o uchylenie tego postanowienia. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 520 § 3 k.p.c., który stanowi, że w razie sprzeczności interesów sąd może nałożyć na uczestnika, którego wniosek został oddalony lub odrzucony, obowiązek zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika, podkreślił, że jest to uprawnienie sądu, a nie obowiązek. Sąd Okręgowy prawidłowo przyjął, że sformułowanie „sąd może” oznacza dopuszczalność ograniczenia lub zniesienia tego obowiązku. Kluczowe w tej ocenie jest zastosowanie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., który stwarza sądowi luz decyzyjny w sytuacjach szczególnych, umożliwiając nieobciążanie strony kosztami. Sąd Najwyższy uznał, że ingerencja w takie rozstrzygnięcia powinna być ograniczona do przypadków poważnego błędu. W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy miał podstawę do wyłączenia obowiązku zwrotu kosztów z uwagi na charakter sprawy, co przemawiało za oddaleniem zażalenia. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie i nie obciążył żalącego kosztami postępowania zażaleniowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd pierwszej instancji miał podstawę do wyłączenia obowiązku zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika z uwagi na charakter sprawy, stosując art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że art. 520 § 3 k.p.c. daje sądowi swobodę w orzekaniu o kosztach w przypadku sprzeczności interesów, a art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. pozwala na odstąpienie od obciążenia kosztami w sytuacjach szczególnych. Sąd Okręgowy prawidłowo skorzystał z tej możliwości, a kontrola SN powinna być ograniczona do poważnych błędów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strony

NazwaTypRola
A. B.osoba_fizycznawnioskodawca
J. N.osoba_fizycznauczestnik
K. B.osoba_fizycznauczestnik
J. B.osoba_fizycznauczestnik
W. O.osoba_fizycznauczestnik

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 520 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd może nałożyć na uczestnika, którego wniosek został oddalony lub odrzucony, obowiązek zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika w razie sprzeczności interesów. Jest to uprawnienie, a nie obowiązek.

Pomocnicze

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

W wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisy dotyczące procesu stosuje się odpowiednio do innych rodzajów postępowań.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd Okręgowy miał podstawę do zastosowania art. 102 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i odstąpienia od obciążenia kosztami z uwagi na charakter sprawy.

Odrzucone argumenty

Zażalenie uczestników postępowania na orzeczenie o kosztach.

Godne uwagi sformułowania

Ta sytuacja nie różni się od typowych sytuacji występujących w procesie, gdzie sprzeczność interesów stron jest regułą użycie przez ustawodawcę sformułowania „sąd może” w art. 520 § 3 k.p.c. oznacza dopuszczalność ograniczenia bądź nawet zniesienia obowiązku zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika Przepis ten stwarza luz decyzyjny dla organu stosującego prawo, umożliwiający realizację funkcji tej regulacji a więc nieobciążenie jednej ze stron kosztami postępowania w sytuacjach szczególnych Kontrola sprawowana przez Sąd Najwyższy musi być ograniczona do zwalczania orzeczeń dotkniętych poważnym błędem

Skład orzekający

Marian Kocon

przewodniczący-sprawozdawca

Grzegorz Misiurek

członek

Marta Romańska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 520 § 3 k.p.c. w zw. z art. 102 k.p.c. w kontekście kosztów postępowania w sprawach o zasiedzenie, podkreślająca swobodę sądu w orzekaniu o kosztach w sytuacjach szczególnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji w sprawach o zasiedzenie, gdzie sąd pierwszej instancji skorzystał z możliwości nieobciążania kosztami z uwagi na charakter sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia niuanse dotyczące kosztów postępowania w sprawach cywilnych, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera przełomowych wniosków.

Kiedy sąd może nie obciążyć kosztami postępowania? Wyjaśnia Sąd Najwyższy.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CZ 169/11 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 2 marca 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Grzegorz Misiurek 
SSN Marta Romańska 
 
 
w sprawie z wniosku A. B. 
przy uczestnictwie J. N., K. B., J.  
B. i W. O. 
o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 2 marca 2012 r., 
zażalenia uczestników postępowania na orzeczenie o kosztach  
zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego w P. 
z dnia 29 lipca 2011 r.,  
 
 
 
oddala 
zażalenie; 
nie 
obciąża 
żalącego 
kosztami 
postępowania zażaleniowego. 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy w P. postanowił 
obciążyć przeciwników kosztami postępowania w zakresie faktycznie poniesionym.  
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik procesowy uczestników 
wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego 
rozpoznania.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 520 § 3 k.p.c., w razie sprzeczności interesów sąd może 
nałożyć na uczestnika, którego wniosek został oddalony lub odrzucony obowiązek 
zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez innego uczestnika. Ta sytuacja 
nie różni się od typowych sytuacji występujących w procesie, gdzie sprzeczność 
interesów stron jest regułą i w zakresie orzekania o kosztach obowiązuje zasada 
odpowiedzialności za wynik procesu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 
20 maja 2011r., III CZ 27/11, niepubl.).  
Trafnie jednak Sąd Okręgowy przyjął, że użycie przez ustawodawcę 
sformułowania „sąd może” w art. 520 § 3 k.p.c. oznacza dopuszczalność 
ograniczenia bądź nawet zniesienia obowiązku zwrotu kosztów postępowania 
poniesionych przez innego uczestnika. Kryterium oceny będzie stanowić art. 102 
k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Przepis ten stwarza luz decyzyjny dla organu 
stosującego prawo, umożliwiający realizację funkcji tej regulacji a więc 
nieobciążenie jednej ze stron kosztami postępowania w sytuacjach szczególnych. 
Z tego względu nieuzasadniona jest nadmierna ingerencja w rozstrzygnięcia 
wydane na podstawie art. 102 k.c. Kontrola sprawowana przez Sąd Najwyższy 
musi być ograniczona do zwalczania orzeczeń dotkniętych poważnym błędem.  
Przyjęta wykładnia przemawia za oddaleniem zażalenia. Sąd Okręgowy miał 
podstawę do wyłączenia obowiązku zwrotu kosztów postępowania poniesionych 
przez innego uczestnika z uwagi na charakter sprawy.  
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.  
 
 
jw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI