II CZ 165/12

Sygn. akt II CZ 165/12 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 7 marca 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) 
SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) 
SSA Monika Koba 
 
w sprawie ze skarg A. G. i L. U. następczyń  
prawnych K. U. oraz  P. P. 
o wznowienie postępowania zakończonego  
prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w P.  
z dnia 24 lutego 1995r., wydanym w sprawie 
z wniosku M. M. 
przy uczestnictwie J. M. i in. ,  
przy udziale P. P. i in.   
o stwierdzenie zasiedzenia, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 7 marca 2013 r., 
zażalenia A. G. i L. U. następczyń prawnych K. U. oraz uczestniczek postępowania 
E. G., A.S.     i K. S. na orzeczenie o kosztach  
zawarte w postanowieniu Sądu Okręgowego w P. 
z dnia 7 maja 2010 r.,  
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
We wznowionym postępowaniu, postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2009 r. 
Sąd Rejonowy w P. zmienił prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w P. z 
dnia 24 lutego 1995 r. i oddalił wniosek M. M. o stwierdzenie zasiedzenia 
nieruchomości położonej w P. Apelacja M. M. i J. M. od tego postanowienia została 
oddalona postanowieniem Sądu Okręgowego w P. z dnia 7 maja 2010 r. 
Jednocześnie Sąd ten orzekł o kosztach postępowania odwoławczego zasądzając 
od apelujących na rzecz K. U. oraz pozostałych uczestników postępowania w 

 
2 
osobach […] w równych częściach kwotę 1800 zł. To rozstrzygnięcie o kosztach 
postępowania zaskarżyły zażaleniem wszystkie wymienione w nim uprawnione, 
reprezentowane przez jednego pełnomocnika, który przed sądem odwoławczym 
zgłosił wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego „według norm 
przepisanych". Skarżące zarzuciły naruszenie art. 109 § 2 zd. 2 k.p.c. oraz § 2 
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie 
opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów 
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, polegające na błędnym uznaniu, 
że w razie złożenia wniosku o treści przytoczonej, koszty zastępstwa procesowego 
podlegają zasądzeniu w stawce minimalnej, bez uwzględnienia nakładu pracy 
pełnomocnika. W związku z powyższym, skarżące domagały się zasądzenia od 
apelujących na swoją rzecz tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w 
postępowaniu odwoławczym kwoty 4800 zł, w częściach równych. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Wobec niewątpliwej sprzeczności interesów skarżących i apelujących, 
obciążenie apelujących kosztami postępowania odwoławczego znajduje postawę 
prawną w art. 520 § 3 k.p.c. Wygrywającym przeto współuczestnikom sporu, 
reprezentowanym przez tego samego adwokata, sąd powinien przyznać zwrot 
kosztów w wysokości odpowiadającej wynagrodzeniu jednego pełnomocnika 
(por. m.in. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2007 r. III CZP 130/06, 
OSNC 2008, nr 1, poz. 11). 
Stawki opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra 
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności 
adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy 
prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348). Podstawę zasądzenia 
opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozporządzeniu. Sąd może zasądzić 
opłatę wyższą niż minimalna, nie wyższą jednak niż sześciokrotna stawka 
minimalna lub wartość przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia, jeżeli, 
zgodnie z art. 109 § 2 k.p.c., przemawia za tym niezbędny nakład pracy 
pełnomocnika, charakter sprawy oraz jego wkład w przyczynienie się do jej 
wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 

 
3 
21 grudnia 2010 r., III CZ 64/10 oraz z dnia 15 grudnia 2011 r., II CZ 126/11, 
niepubl.).  Zasądzenia wyższego niż w stawce minimalnej wynagrodzenia wiąże się 
zatem z oceną Sądu stopnia zaangażowania pełnomocnika w wyjaśnienie sprawy. 
Nie jest natomiast uzależnione od wyraźnego wniosku pełnomocnika, podobnie jak 
i żądanie zasądzenia wynagrodzenia „według norm przepisanych" nie upoważnia 
do wnioskowania o rezygnacji z wynagrodzenia podwyższonego. 
Z lektury uzasadnienia zaskarżonego postanowienia istotnie można wysunąć 
wniosek, że, zdaniem Sądu, opłata za czynności adwokackie w wysokości 
przewyższającej stawkę minimalną może zostać przyznana jedynie na wyraźny 
wniosek pełnomocnika. Jak wskazano, nie jest to stanowisko trafne, niemniej uznać 
należy, że w niniejszej sprawie brak było podstaw do zasądzenia na rzecz żalących 
opłaty za czynności adwokackie w postępowaniu apelacyjnym w wysokości 
przewyższającej stawkę minimalną, tj. ponad 1800 zł. W szczególności nie 
przemawiał za tym nakład pracy pełnomocnika reprezentującego wszystkich 
żalących w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji. Nie odbiegał on bowiem 
w sposób istotny od przeciętnego. 
Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 
3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenia jako nieuzasadnione. 
jw