II CZ 160/11

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 lutego 2012 r. oddalił zażalenie pozwanego K. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 9 listopada 2009 r., którym odrzucono wniosek pozwanego o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd Najwyższy wskazał, że postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem sądu drugiej instancji jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 3941 § 2 k.p.c. i jako takie podlega zaskarżeniu do Sądu Najwyższego. W ramach tego postępowania możliwa jest kontrola prawidłowości niezaskarżalnego postanowienia w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem, o ile w skutecznie wniesionym środku odwoławczym został umieszczony stosowny wniosek. Przechodząc do oceny zarzutów zawartych w zażaleniu, Sąd Najwyższy stwierdził, że brak jest okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. W szczególności, za taką okoliczność nie można uznać poinformowania strony przez przewodniczącego składu orzekającego, że nie jest obowiązkowa obecność strony na ogłoszeniu wyroku. Informacja ta była zgodna z art. 326 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy podkreślił, że taka informacja nie może również stanowić podstawy do wniosku, że w razie nieobecności strony przy ogłoszeniu wyroku, wyrok ten zostanie jej doręczony wraz z uzasadnieniem. Gdyby strona działała z zachowaniem należytej staranności i powzięła wątpliwość w tym przedmiocie, powinna zwrócić się do przewodniczącego składu sądzącego o informację w tej kwestii. Dopiero wówczas ewentualna mylna informacja mogłaby stanowić podstawę dla uwzględnienia wniosku z art. 168 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)