II CZ 16/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając, że skarżąca nie wykazała nowych faktów, które nie były jej znane w poprzednim postępowaniu.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania, uznając, że przedstawione przez skarżącą nowe fakty były jej znane w toku pierwotnego postępowania. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych, twierdząc, że dowiedziała się o podrabianiu podpisów męża dopiero po wydaniu prawomocnego wyroku. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że skarżąca już wcześniej dysponowała informacjami o tych czynach, a sygnatura sprawy karnej potwierdzała, że chodzi o te same fakty.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie M. B. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 7 marca 2012 r. Sąd Apelacyjny uznał, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie z art. 403 § 2 k.p.c., ponieważ wskazane przez skarżącą nowe fakty były jej znane w toku postępowania, którego wznowienia się domagała. Skarżąca w zażaleniu zarzuciła naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. w zw. z art. 403 § 2 k.p.c., twierdząc, że dowiedziała się o podrabianiu podpisów męża dopiero po wydaniu wyroku, na podstawie aktu oskarżenia. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, stwierdzając, że okoliczność uzyskania informacji o akcie oskarżenia nie była miarodajna, gdyż skarżąca już wcześniej, w piśmie z lipca 2012 r., wskazywała na ujawnienie czynów pozwanego w połowie 2011 r. Sygnatura sprawy karnej, powołana zarówno w skardze, jak i w zażaleniu, potwierdzała, że chodzi o te same fakty. W związku z tym zarzut nie był uzasadniony, a zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 398¹⁴ w związku z art. 394¹ § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy przyznał również pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie za pomoc prawną świadczoną z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli skarżąca już wcześniej wiedziała o czynach pozwanego, nawet jeśli szczegóły wyszły na jaw później w postępowaniu karnym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że skarżąca wiedziała o czynach pozwanego już w połowie 2011 r., co zostało potwierdzone sygnaturą sprawy karnej. Informacja o akcie oskarżenia nie stanowiła zatem nowej okoliczności w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., ponieważ fakty te były skarżącej znane w toku postępowania, którego wznowienia się domagała.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
A. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. B. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| E. B. | osoba_fizyczna | następca prawny |
| A. B. - K. | osoba_fizyczna | następca prawny |
| A. K. | osoba_fizyczna | pozwany |
| Skarb Państwa - Sąd Apelacyjny | organ_państwowy | podmiot zobowiązany do zapłaty kosztów |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 403 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa z art. 403 § 2 k.p.c. uzasadniona jest tylko takimi faktami i środkami dowodowymi, których nie można było powołać w poprzednim postępowaniu, ponieważ nie były stronie znane i były dla niej „nieujawnialne”.
Pomocnicze
k.p.c. art. 410 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 14
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § § 2, § 6 ust. 6, § 13 ust. 2 pkt 2 i § 19
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżąca nie wykazała, że fakty, na które się powołuje, były dla niej nieujawnialne w poprzednim postępowaniu.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. w zw. z art. 403 § 2 k.p.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie i niedostateczne zbadanie przesłanek wznowienia.
Godne uwagi sformułowania
fakty, które miały miejsce w 2011 r. i były skarżącej znane w toku postępowania, którego wznowienia się domaga podstawę z art. 403 § 2 k.p.c. uzasadniają tylko takie fakty i środki dowodowe, których nie można było powołać w poprzednim postępowaniu, ponieważ nie były stronie znane i były dla niej „nieujawnialne” fakt podrabiania przez pozwanego podpisów męża powódki na umowach z PTK C./…/, o czym powódka dowiedziała się z aktu oskarżenia otrzymanego po wydaniu prawomocnego wyroku
Skład orzekający
Henryk Pietrzkowski
przewodniczący
Maria Szulc
członek
Katarzyna Tyczka-Rote
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c., w szczególności wymogu nieujawnialności faktów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy nowe fakty są związane z postępowaniem karnym, ale były znane stronie już wcześniej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego, jakim jest wznowienie postępowania, i precyzuje, kiedy nowe fakty mogą stanowić podstawę do jego wznowienia. Jest to istotne dla praktyków prawa cywilnego.
“Kiedy nowe fakty nie wystarczą do wznowienia postępowania? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 16/13 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Maria Szulc SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie ze skargi M. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 7 marca 2012 r., wydanym w sprawie z powództwa M. B. i E. B., którego następcami prawnymi w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania są: M. B. i A. B. – K. przeciwko A. K. o odwołanie darowizny, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 czerwca 2013 r., zażalenia M. B. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 sierpnia 2012 r., oddala zażalenie i przyznaje pełnomocnikowi skarżącej - adw. P. N. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) zł podwyższoną o podatek VAT - tytułem pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2012 r. Sąd Apelacyjny, powołując jako podstawę art. 410 § 1 k.p.c., odrzucił skargę powódki o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 7 marca 2012 r. Wyrok zapadł w sprawie z powództwa skarżącej i jej męża (w którego miejsce wstąpili obecnie spadkobiercy – powódka i A. B. – K.) przeciwko pozwanemu A. K. o zwrot przedmiotu darowizny po jej odwołaniu. Sąd ocenił, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie. Skarżąca powołała wprawdzie podstawę z art. 403 § 2 k.p.c., jednak w jej uzasadnieniu wskazała - jako nowe - fakty, które miały miejsce w 2011 r. i były skarżącej znane w toku postępowania, którego wznowienia się domaga. Tymczasem podstawę z art. 403 § 2 k.p.c. uzasadniają tylko takie fakty i środki dowodowe, których nie można było powołać w poprzednim postępowaniu, ponieważ nie były stronie znane i były dla niej „nieujawnialne”. Powódka w zażaleniu zarzuciła naruszenie art. 410 § 1 k.p.c. w zw. z art. 403 § 2 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na niedostatecznym zbadaniu, czy przesłanki wznowienia rzeczywiście istniały, w szczególności pominięciu faktu podrabiania przez pozwanego podpisów męża powódki na umowach z PTK C./…/, o czym powódka dowiedziała się z aktu oskarżenia otrzymanego po wydaniu prawomocnego wyroku z 7 marca 2012 r. We wnioskach powódka domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów pomocy udzielonej powódce z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wskazywana w zażaleniu okoliczność uzyskania się przez skarżącą informacji o wniesieniu aktu oskarżenia przeciwko pozwanemu nie może być uznana za miarodajną datę dowiedzenia się o czynach popełnionych przez pozwanego na szkodę jej zmarłego męża i stanowiących podstawę oskarżenia, skoro już w piśmie z dnia 18 lipca 2012 r. napisała, że fakt ich dokonania ujawniony został w połowie 2011 r., powtarzając w ten sposób dane zawarte w uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania. W obydwu pismach nie został sprecyzowany charakter czynów pozwanego, wobec czego Sąd Apelacyjny nie mógł ich zindywidualizować w uzasadnieniu. Ujął je więc zbiorczo jako okoliczności mające świadczyć o rażącej niewdzięczności pozwanego wobec darczyńców, znane skarżącej i jej mężowi już w czasie trwania postępowania, którego wznowienia dotyczy skarga. O tym, że chodzi o te same fakty świadczy sygnatura sprawy karnej powołana w skardze i wskazana w zażaleniu. Zarzut, na którym oparte zostało zażalenie nie był więc uzasadniony, co powodowało konieczność oddalenia zażalenia (art. 398 14 w związku z art. 394 1 § 2 k.p.c.). Postanowienie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu uzasadnia § 2, § 6 ust. 6, § 13 ust. 2 pkt 2 i § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461). es
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI