II CZ 159/12

Sąd Najwyższy2013-01-24
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
pełnomocnictworadca prawnyadwokatkodeks postępowania cywilnegoreprezentacja stronyzażalenieapelacjasąd najwyższy

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu apelacji, uznając, że pełnomocnik nie był uprawniony do reprezentacji strony w sprawie o zadośćuczynienie.

Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda, uznając, że jego pełnomocnik, M. H., nie był do tego uprawniony na podstawie art. 87 k.p.c. Powód wniósł zażalenie, twierdząc, że M. H. pozostaje z nim w stałym stosunku zlecenia obejmującym prowadzenie spraw o zadośćuczynienie. Sąd Najwyższy zważył, że reprezentacja przez osobę pozostającą w stałym stosunku zlecenia jest wyjątkiem i wymaga, aby czynność znajdowała oparcie w umowie. Analiza umowy wykazała, że upoważniała ona do prowadzenia spraw spadkowych i finansowych z nich wynikających, ale nie do reprezentacji w sprawie o zadośćuczynienie. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda A. S. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 lipca 2012 r., którym odrzucono apelację od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 27 stycznia 2012 r. Sąd Apelacyjny uznał, że osoba wnosząca apelację, M. H., nie była uprawniona do zastępowania powoda w charakterze pełnomocnika na podstawie art. 87 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.). Powód w swoim zażaleniu domagał się zmiany postanowienia Sądu Apelacyjnego, argumentując, że sąd błędnie ocenił uprawnienia M. H. do pełnienia funkcji pełnomocnika. Powód twierdził, że M. H. pozostaje z nim w stałym stosunku zlecenia, który obejmuje również prowadzenie spraw o zadośćuczynienie, co było przedmiotem niniejszego postępowania. Sąd Najwyższy przypomniał, że zgodnie z art. 87 k.p.c., pełnomocnikiem może być m.in. adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, osoba sprawująca zarząd majątkiem lub interesami strony, osoba pozostająca ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jeśli przedmiot sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia, współuczestnik sporu, a także bliscy strony. Sąd podkreślił, że reprezentowanie strony przez osobę pozostającą w stałym stosunku zlecenia jest wyjątkiem od reguły i wymaga, aby zakres tego zlecenia obejmował przedmiot sprawy. Celem tej regulacji jest umożliwienie udziału w postępowaniu osobom należycie zorientowanym w sprawie. W analizowanym przypadku Sąd Apelacyjny, po powzięciu wątpliwości, wezwał M. H. do wykazania podstaw udzielenia mu pełnomocnictwa. Po analizie złożonych dokumentów, Sąd Apelacyjny uznał, że przedmiot sprawy o zadośćuczynienie nie mieści się w zakresie umowy łączącej powoda z M. H. Sąd Najwyższy zgodził się z tym poglądem, wskazując, że umowa ta upoważniała M. H. jedynie do prowadzenia spraw spadkowych po matce i braciach powoda oraz wszelkich spraw roszczeniowych i finansowych z nich wynikających. Nie dawała ona podstaw do reprezentowania powoda w sprawie o zasądzenie zadośćuczynienia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398¹⁴ w zw. z art. 394¹ k.p.c., oddalił zażalenie powoda.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, taka umowa nie daje podstaw do reprezentowania strony w sprawie o zasądzenie zadośćuczynienia, jeśli przedmiot sprawy nie mieści się w zakresie spraw objętych umową.

Uzasadnienie

Reprezentacja przez osobę pozostającą w stałym stosunku zlecenia jest wyjątkiem od zasady reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego. Wymaga ona, aby czynność takiej osoby znajdowała oparcie w treści umowy łączącej ją ze stroną, a przedmiot sprawy musiał wchodzić w zakres tego zlecenia. Analiza umowy wykazała, że upoważniała ona do prowadzenia spraw spadkowych i finansowych z nich wynikających, ale nie do reprezentacji w sprawie o zadośćuczynienie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Powszechny Zakład Ubezpieczeń Spółka Akcyjna

Strony

NazwaTypRola
A. S.osoba_fizycznapowód
Powszechny Zakład Ubezpieczeń Spółka Akcyjna z siedzibą w W.spółkapozwany

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 87

Kodeks postępowania cywilnego

Pełnomocnikiem może być adwokat lub radca prawny, a ponadto osoba sprawująca zarząd majątkiem lub interesami strony oraz osoba pozostająca ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jeżeli przedmiot sprawy wchodzi w zakres tego zlecenia. Występowanie w charakterze pełnomocnika osoby, pozostającej ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jest wyjątkiem od zasad reprezentacji stron w postępowaniu cywilnym. Określona czynność takiej osoby musi zatem znajdować oparcie w treści umowy łączącej ją ze stroną. Celem unormowania jest umożliwienie wzięcia udziału w sprawie osobom, które ze względu na ich stosunek do stron lub rodzaj sprawy, związany z wykonaniem zarządu majątkiem strony lub pozostawanie w stałym stosunku zlecenia, są należycie zorientowane co do przedmiotu sprawy.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398¹⁴

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394¹

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd Apelacyjny prawidłowo ocenił, że umowa łącząca powoda z M. H. nie upoważniała go do reprezentowania powoda w sprawie o zadośćuczynienie, ponieważ przedmiot sprawy nie mieścił się w zakresie zlecenia.

Odrzucone argumenty

M. H. był uprawniony do reprezentowania powoda na podstawie art. 87 k.p.c., ponieważ pozostawał z nim w stałym stosunku zlecenia obejmującym prowadzenie spraw o zadośćuczynienie.

Godne uwagi sformułowania

Występowanie w charakterze pełnomocnika osoby, pozostającej ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jest wyjątkiem od zasad reprezentacji stron w postępowaniu cywilnym. Określona czynność takiej osoby musi zatem znajdować oparcie w treści umowy łączącej ją ze stroną. Celem unormowania zawartego w art. 87 § 1 k.p.c. jest umożliwienie wzięcia udziału w sprawie osobom, które ze względu na ich stosunek do stron lub rodzaj sprawy, związany z wykonaniem zarządu majątkiem strony lub pozostawanie w stałym stosunku zlecenia, są należycie zorientowane co do przedmiotu sprawy.

Skład orzekający

Henryk Pietrzkowski

przewodniczący

Dariusz Zawistowski

sprawozdawca

Monika Koba

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 87 k.p.c. w zakresie reprezentacji przez osobę pozostającą w stałym stosunku zlecenia, zwłaszcza gdy umowa dotyczy spraw spadkowych i finansowych, a sprawa dotyczy zadośćuczynienia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i treści umowy między stronami. Nie stanowi przełomu, ale utrwala utrwaloną linię orzeczniczą dotyczącą ścisłej wykładni przepisów o pełnomocnictwie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na szczegółową analizę przepisów dotyczących pełnomocnictwa i wykładni umów. Pokazuje praktyczne znaczenie precyzyjnego określania zakresu umocowania pełnomocnika.

Czy umowa o sprawy spadkowe pozwala na reprezentację w sprawie o zadośćuczynienie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CZ 159/12 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 24 stycznia 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) 
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) 
SSA Monika Koba 
 
w sprawie z powództwa A. S. 
przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej  
z siedzibą w W. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 24 stycznia 2013 r., 
zażalenia powoda  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego  
z dnia 13 lipca 2012 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
 
Postanowieniem z dnia 13 lipca 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił  apelację od 
wyroku Sądu Okręgowego z dnia 27 stycznia 2012 r. Uznał,  że wnoszący apelację 
nie był uprawniony do zastępowania powoda  w charakterze pełnomocnika.  
 
Powód zaskarżył powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego 
zmianę.  
W uzasadnieniu wskazał, że sąd błędnie uznał, iż M. H. był osobą nieuprawnioną 
do pełnienia funkcji pełnomocnika na podstawie art. 87 k.p.c.   
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Stosownie do treści art. 87 k.p.c. pełnomocnikiem może być adwokat lub 
radca prawny, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznik patentowy, 
a ponadto osoba sprawująca zarząd majątkiem lub interesami strony oraz osoba 
pozostająca ze stroną w stałym stosunku zlecenia, jeżeli przedmiot sprawy wchodzi 
w zakres tego zlecenia, współuczestnik sporu, jak również rodzice, małżonek, 
rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku 
przysposobienia. M. H., jak twierdzi powód pozostaje z nim w stałym stosunku 
zlecenia, 
które 
w 
jego 
opinii 
obejmuje 
także 
prowadzenie 
sprawy 
o zadośćuczynienie - takie roszczenie zgłosił powód w niniejszej sprawie. 
Występowanie w charakterze pełnomocnika osoby, pozostającej ze stroną 
w  stałym stosunku zlecenia, jest wyjątkiem od zasad reprezentacji stron 
w postępowaniu cywilnym. W doktrynie i judykaturze podkreśla się, że określona 
czynność takiej  osoby musi  zatem znajdować oparcie w treści umowy łączącej ją 
ze stroną. Celem unormowania  zawartego w art. 87 § 1 k.p.c. jest umożliwienie 
wzięcia udziału w sprawie osobom, które ze względu na ich stosunek do stron 
lub  rodzaj sprawy, związany z wykonaniem  zarządu  majątkiem  strony  lub  
pozostawanie  w stałym  stosunku  zlecenia, są należycie zorientowane co do 
przedmiotu sprawy.  

 
3 
Sąd Apelacyjny po powzięciu wątpliwości co do tego, czy M. H. jest osobą 
uprawnioną do reprezentacji powoda wezwał  go do wykazania istnienia podstaw 
do udzielenia pełnomocnictwa w rozpoznawanej sprawie. Po dokonaniu analizy 
złożonych dokumentów uznał, że przedmiot niniejszej sprawy nie mieści się w 
zakresie spraw, o których mowa w umowie łączącej powoda z M. H. Pogląd ten jest 
trafny i zasługuje na aprobatę. Treść umowy łączącej powoda z M. H., 
uprawniająca go do prowadzenia „wszelkich spraw prawnych jak i zarządzanie 
majątkiem w zakresie  dotyczącym spraw spadkowych po mojej matce K. i braciach 
G. i Z. oraz wszelkich spraw roszczeniowych i finansowych z tego wynikających” 
nie daje podstaw do stwierdzenia, że upoważniała ona M. H. do pełnienia funkcji 
pełnomocnika 
powoda 
w 
sprawie 
z 
jego 
powództwa 
o zasądzenie  
zadośćuczynienia.  
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c., 
Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI