II CZ 156/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił zażalenie adwokata na postanowienie sądu drugiej instancji dotyczące wynagrodzenia za pomoc prawną z urzędu, uznając je za niedopuszczalne.
Sprawa dotyczyła zażalenia adwokata M. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w P., które odrzuciło jego wcześniejsze zażalenie na wysokość przyznanego mu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Sąd Najwyższy, analizując przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu postanowień, od których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. W konsekwencji, zażalenie zostało odrzucone jako niedopuszczalne.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie adwokata M. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 18 czerwca 2010 r., którym odrzucono jego zażalenie na postanowienie z dnia 31 maja 2010 r. dotyczące wysokości wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z art. 394¹ § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., kontroli w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym podlegają jedynie postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną lub skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a także postanowienia dotyczące kosztów procesu niebędące przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Ponadto, zażalenie do Sądu Najwyższego jest dopuszczalne na postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z pewnymi wyjątkami. Zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego nie spełniało żadnego z tych kryteriów, nie było bowiem postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w znaczeniu materialnoprawnym. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy uznał zażalenie za niedopuszczalne i na podstawie art. 373 w zw. z art. 398²¹ w zw. z art. 394³ § 3 k.p.c. je odrzucił.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zażalenie takie nie jest dopuszczalne do Sądu Najwyższego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie należy do kategorii postanowień, od których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego zgodnie z art. 394¹ k.p.c. ani nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu materialnoprawnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie zażalenia
Strona wygrywająca
Sąd Okręgowy w P.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. S. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| B. K. | osoba_fizyczna | uczestnik |
| M. P. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (5)
Pomocnicze
k.p.c. art. 394¹ § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa postanowienia sądu drugiej instancji, od których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 398¹
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przypadki, w których przysługuje skarga kasacyjna.
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy odrzucenia niedopuszczalnego środka zaskarżenia.
k.p.c. art. 398²¹
Kodeks postępowania cywilnego
Odpowiednie stosowanie przepisów o skardze kasacyjnej do innych środków zaskarżenia.
k.p.c. art. 394³ § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy odrzucenia zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżone postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu materialnoprawnym. Zaskarżone postanowienie nie należy do kategorii postanowień, od których przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego na podstawie art. 394¹ k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Kontroli w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym podlegają postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną i skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia W tym bowiem ujęciu słowo „sprawa” występuje w znaczeniu materialnoprawnym i oznacza całość sporu.
Skład orzekający
Henryk Pietrzkowski
przewodniczący-sprawozdawca
Hubert Wrzeszcz
członek
Dariusz Zawistowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością zażalenia do Sądu Najwyższego, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy zażalenie nie jest zażaleniem? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice dopuszczalności.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 156/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku J. S. przy uczestnictwie B. K. o dział spadku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r., zażalenia adwokata M. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt IV Ca (…), odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 18 czerwca 2010 r. odrzucił wniesione zażalenie adwokata M. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 31 maja 2010 r., w którym zakwestionował wysokość przyznanego mu tym orzeczeniem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone zażaleniem, w którym adwokat M. P. domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i rozpoznania zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 31 maja 2010 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 2 Kontroli w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym podlegają postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną i skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941 § 1 pkt 1 k.p.c.) oraz postanowienia sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji (art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.). Poza tym zażalenie do Sądu Najwyższego jest dopuszczalne na postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, w której przysługuje skarga kasacyjna z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z wymienionych wyżej kategorii. W szczególności nie jest to postanowienie kończące postępowanie w sprawie, a więc takie, którego uprawomocnienie się trwale zamykałoby drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty przez sąd danej instancji. W tym bowiem ujęciu słowo „sprawa” występuje w znaczeniu materialnoprawnym i oznacza całość sporu. Wobec powyższego, zażalenie, jako niedopuszczalne, podlegało odrzuceniu (art. 373 w zw. z art. 39821 w zw. z art. 3943 § 3 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI