II CZ 150/11

Sygn. akt II CZ 150/11 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 2 lutego 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) 
SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) 
SSN Katarzyna Tyczka-Rote 
 
 
w sprawie z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej B. z siedzibą w P. 
przy uczestnictwie Gminy Miasto P., Skarbu Państwa - Prezydenta Miasta P., K. Ś., 
A. S., K. Ś., H. Ś., B. S. i B. W. 
o stwierdzenie zasiedzenia, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 2 lutego 2012 r., 
zażalenia uczestniczki postępowania A. S.  
na orzeczenie o kosztach zawarte w pkt. II  
postanowienia Sądu Okręgowego  
z dnia 24 maja 2011 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
 
Postanowieniem z dnia 15 października 2010 r. Sąd Rejonowy stwierdził, że 
Spółdzielnia Mieszkaniowa B. z siedzibą w P. nabyła z dniem 30 lipca 2007 r. przez 
zasiedzenie, na podstawie art. 35 ust. 4¹ ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o 
spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.)  prawo 
własności dwóch bliżej opisanych w postanowieniu nieruchomości. Na skutek 
apelacji uczestników postępowania Miasta P., Skarbu Państwa – Prezydenta 
Miasta P. oraz A. S., Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 24 maja 2011 r. zmienił 
zaskarżone 
postanowienie 
i 
wniosek 
oddalił, 
a kosztami 
postępowania 
apelacyjnego obciążył wnioskodawczynię i uczestników postępowania, w zakresie 
przez nich poniesionym. Sąd Okręgowy wskazał, że przyczyną oddalenia wniosku 
było stwierdzenie wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego  z dnia 29 października 
2010 r., sygn. P 34/08 niekonstytucyjności art. 35 ust. 4¹ ustawy z dnia 15 grudnia 
2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych. Na skutek utraty mocy  przez ten przepis, 
wyeliminowane zostało uprawnienie spółdzielni mieszkaniowych do uzyskania na 
jego podstawie własności nieruchomości. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia  o 
kosztach postępowania Sąd Okręgowy powołał art. 520 § 1 k.p.c. wskazując na tę 
szczególną, niezależną od wnioskodawczyni i uczestników postępowania sytuację, 
która spowodowała oddalenie wniosku. 
Zażalenie na orzeczenie o kosztach postępowania złożyła uczestniczka A. 
S. Zarzucając naruszenie art. 520 §2 k.p.c.  domagała się zmiany postanowienia i 
zasądzenie od wnioskodawczyni na jej rzecz 5600 zł tytułem zwrotu kosztów 
postępowania apelacyjnego oraz zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w 
tym kosztów zastępstwa procesowego.  
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie jest nieuzasadnione. 
Wyrażonej w art. 520 § 2 k.p.c. reguły stosunkowego rozdzielania  kosztów 
postępowania lub obciążenia nimi jednego uczestnika nie można wykładać jako 
obowiązku sądu bezwzględnego obciążenia uczestnika tymi kosztami zawsze gdy 
stopień zainteresowania uczestników wynikiem postępowania jest różny lub  
występuje sprzeczność interesów. Wskazuje na to formuła przepisu „sąd może’’. 

 
3 
Potrzebę zastosowania wynikającej z powołanego przepisu reguły Sąd poddaje 
ocenie z uwagi na okoliczności sprawy. Okoliczności sprawy niniejszej nie 
uzasadniały zasądzenia od wnioskodawcy na rzecz skarżącej kosztów postępowania 
apelacyjnego. Do okoliczności sprawy zaliczyć należy m.in. stopień ingerencji 
rozstrzygnięcia w sferę prawną uczestnika, a więc czy pomiędzy uczestnikami 
występuje jedynie różny stopień zainteresowania wynikiem postępowania czy też 
sprzeczność interesów. Skarżąca w toku postępowania domagała się oddalenia 
wniosku. Takie jej stanowisko nie oznaczało, że między nią a wnioskodawcą 
występuje sprzeczność interesów. Sprzeczność interesów występowała pomiędzy 
wnioskodawczynią a właścicielami nieruchomości, której dotyczył wniosek, to jest 
Skarbem Państwa i  Miastem P. Skarżąca należała   do kręgu osób, które 
w postępowaniu administracyjnym zgłosiły (ostatecznie oddalone) żądanie zwrotu 
wywłaszczonej nieruchomości, stanowiącej w niniejszym postepowaniu w części 
przedmiot wniosku. Przyczyna zatem, dla  której skarżąca stała się uczestnikiem 
postępowania, uzasadniała wniosek o różnym jedynie stopniu zainteresowania 
wynikiem postępowania. Jako uczestnik postępowania skarżąca złożyła apelację od 
postanowienia Sądu pierwszej instancji czyniąc jej  wiodącym zarzutem zarzut 
stwierdzenia niekonstytucyjności przepisu stanowiącego  podstawę prawną nabycia 
przez Spółdzielnię własności. Ten  zarzut, podniesiony również w apelacjach 
pozostałych uczestników postępowania, właścicieli nieruchomości, okazał się 
skuteczny. Do oddalenia wniosku doprowadziło zatem  wyeliminowanie z porządku 
prawnego, na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego, przepisu art. 35 ust. 4¹ 
ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, stanowiącego 
podstawę prawną rozstrzygnięcia. Skoro o treści rozstrzygnięcia Sądu drugiej 
instancji zadecydowała zmiana stanu prawnego, okoliczność  od  uczestników 
niezależna, za trafne poczytać należy stanowisko tego Sądu o braku podstawy do 
stosowania w zakresie kosztów postępowania art. 520 § 2 k.p.c. 
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 
w związku z art. 39814 k.p.c.