IV CZ 11/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanych na postanowienie sądu drugiej instancji uchylające wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy z powodu braku pełnej legitymacji procesowej.
Pozwani wnieśli zażalenie na wyrok Sądu Okręgowego, który uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd Rejonowy oddalił powództwo o usunięcie niezgodności stanu prawnego nieruchomości z księgą wieczystą, wskazując na brak koniecznego współuczestnictwa spadkobiercy. Sąd Okręgowy uznał ten błąd za nierozpoznanie istoty sprawy i uchylił wyrok. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, potwierdzając, że sąd drugiej instancji prawidłowo zastosował art. 386 § 4 k.p.c., gdyż brak legitymacji procesowej uniemożliwił rozpoznanie istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji.
Sprawa dotyczyła powództwa o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym. Sąd Rejonowy w B. oddalił powództwo, wskazując na brak koniecznego współuczestnictwa spadkobiercy S.G. po stronie powodowej, co skutkowało brakiem pełnej legitymacji procesowej. Na skutek apelacji powodów, Sąd Okręgowy w T. uchylił wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając naruszenie art. 195 § 1 w związku z art. 72 § 2 k.p.c. przez sąd pierwszej instancji. Pozwani wnieśli zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy rozważył, że sąd drugiej instancji może uchylić wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w przypadku nierozpoznania istoty sprawy lub gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości (art. 386 § 4 k.p.c.). Sąd Najwyższy podkreślił, że zażalenie na takie orzeczenie służy kontroli prawidłowości zastosowania tej podstawy. Stwierdził, że nierozpoznanie istoty sprawy następuje, gdy sąd nie zbadał materialnej przesłanki żądania, co może wynikać z bezpodstawnego stwierdzenia braku legitymacji procesowej. W tej sytuacji, oddalenie powództwa przed wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 195 k.p.c. mieści się w pojęciu nierozpoznania istoty sprawy. Dlatego Sąd Najwyższy uznał, że wydanie przez Sąd Okręgowy orzeczenia kasatoryjnego było prawidłowe i oddalił zażalenie pozwanych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd drugiej instancji prawidłowo zastosował art. 386 § 4 k.p.c.
Uzasadnienie
Nierozpoznanie istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji następuje, gdy sąd zaniecha zbadania materialnej przesłanki żądania, co może wynikać z bezpodstawnego stwierdzenia braku legitymacji procesowej. Oddalenie powództwa przed wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 195 k.p.c. (dotyczącego koniecznego współuczestnictwa) mieści się w tym pojęciu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
pozwani (w zakresie zażalenia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W.Z. | osoba_fizyczna | powód |
| J.G. | osoba_fizyczna | powód |
| E.L. | osoba_fizyczna | powód |
| M.Z. | osoba_fizyczna | powód |
| M.J. | osoba_fizyczna | pozwany |
| K.J. | osoba_fizyczna | pozwany |
| S.G. | osoba_fizyczna | spadkobierca ustawowy (potencjalny współuczestnik) |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 195 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy koniecznego współuczestnictwa i obowiązku sądu wezwania dodatkowych stron.
k.p.c. art. 386 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Określa podstawy do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd drugiej instancji (nierozpoznanie istoty sprawy lub konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości).
k.p.c. art. 398 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa oddalenia zażalenia przez Sąd Najwyższy.
Pomocnicze
k.p.c. art. 72 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy wezwania osób trzecich do udziału w sprawie.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Wyłącza przekształcenia podmiotowe w postępowaniu apelacyjnym.
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Reguluje zażalenie na postanowienia sądu drugiej instancji.
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zażalenia na wyrok sądu drugiej instancji uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania.
k.p.c. art. 386 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy nieważności postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd drugiej instancji prawidłowo zastosował art. 386 § 4 k.p.c., ponieważ sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy z powodu braku pełnej legitymacji procesowej i zaniechania zastosowania art. 195 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Wyrok sądu drugiej instancji uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania narusza art. 386 § 4 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
Do nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji dochodzi w razie zaniechania - obojętnie, z jakiej przyczyny - zbadania przez sąd pierwszej instancji materialnej przesłanki żądania powoda. Taka sytuacja miała miejsce w badanej sprawie. Jeżeli bowiem sąd pierwszej instancji stwierdził konieczność udziału w sprawie po stronie powodowej jeszcze innych osób, oddalenie powództwa przed wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 195 k.p.c., który miał obowiązek zastosować z urzędu, mieści się w pojęciu nierozpoznania istoty sprawy.
Skład orzekający
Katarzyna Tyczka-Rote
przewodniczący
Anna Kozłowska
sprawozdawca
Roman Trzaskowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 386 § 4 k.p.c. w kontekście nierozpoznania istoty sprawy, zwłaszcza w przypadku braków w zakresie legitymacji procesowej i koniecznego współuczestnictwa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie sąd drugiej instancji uchyla wyrok sądu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zagadnienie proceduralne dotyczące nierozpoznania istoty sprawy i prawidłowego stosowania przez sądy odwoławcze art. 386 § 4 k.p.c., co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego.
“Kiedy sąd może uchylić wyrok i co to oznacza dla stron? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 11/18 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska (sprawozdawca) SSN Roman Trzaskowski w sprawie z powództwa W.Z., J.G., E.L. i M.Z przeciwko M.J. i K.J. o usunięcie niezgodności pomiędzy stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2018 r., zażalenia pozwanych na wyrok Sądu Okręgowego w T. z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt VIII Ca […]/17, oddala zażalenie pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy w B. oddalił powództwo W.Z., J.G., E.L. M.Z. skierowane przeciwko M.J. i K.J. o usunięcie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym i orzekł o kosztach procesu. Z ustaleń i ocen Sądu wynikało, że po stronie powodowej powinien występować również S.G., spadkobierca ustawowy S.G., łączny udział jej spadkobierców w sprawie, jako współwłaścicieli objętej żądaniem nieruchomości, był bowiem konieczny. Brak pełnej legitymacji łącznej procesowej w sprawie pociągał za sobą skutki materialoprawne w postaci oddalenia powództwa. Na skutek apelacji powodów, Sąd Okręgowy w T. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego. Sąd ten podzielając zarzut apelacji naruszenia art. 195 § 1 w związku z art. 72 § 2 k.p.c. wskazał, że jeżeli okaże się, że nie występują w sprawie w charakterze powodów lub pozwanych wszystkie osoby, których udział łączny w sprawie jest konieczny, sąd ma obowiązek wezwania strony powodowej, aby oznaczyła w wyznaczonym terminie osoby niebiorące udziału w taki sposób, by ich wezwanie lub zawiadomienie było możliwe, a w razie potrzeby, aby wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie kuratora. Zaniechanie tych czynności przez Sąd pierwszej instancji czyniło zarzut apelacji uzasadnionym, a wobec treści art. 391 § 1 zdanie 2 k.p.c. wyłączającym przekształcenia podmiotowe w postępowaniu apelacyjnym, zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu z przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Zażalenie na wyrok Sądu Okręgowego, w trybie art. 394 1 § 1 1 k.p.c., wnieśli pozwani domagając się jego uchylenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd drugiej instancji poza przypadkami, w których zachodzi nieważność postępowania (art. 386 § 2 k.p.c.), może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, czyli wydać orzeczenie „kasatoryjne”, „tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo, gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości" (art. 386 § 4 k.p.c.). Zażalenie na orzeczenie sądu drugiej instancji uchylające zaskarżony apelacją wyrok i przekazujące sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania przewidziane przez ustawodawcę, jako remedium na bezzasadne stosowanie przez sądy odwoławcze art. 386 § 4 k.p.c., służy kontroli przez Sąd Najwyższy prawidłowości wyboru przez sąd drugiej instancji tej formy orzeczenia. Kontrola ta jest jednak zredukowana wyłącznie do oceny istnienia procesowej podstawy uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sprowadza się, więc tylko do sprawdzenia istnienia wskazanej przez sąd odwoławczy podstawy wydania orzeczenia „kasatoryjnego”, tj. istnienia - w przypadkach, których dotyczy art. 386 § 4 k.p.c. - nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji lub konieczności przeprowadzenia w sprawie postępowania dowodowego w całości. Kontrola ta nie obejmuje badania prawidłowości innych czynności procesowych podjętych przez sąd drugiej instancji ani zasadności poglądów tego sądu na temat prawa materialnego mającego zastosowanie w sprawie. Do nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji dochodzi w razie zaniechania - obojętnie, z jakiej przyczyny - zbadania przez sąd pierwszej instancji materialnej przesłanki żądania powoda. Może to wynikać w szczególności z bezpodstawnego stwierdzenia braku pozytywnej przesłanki jurysdykcyjnej, w tym legitymacji procesowej strony. Taka sytuacja miała miejsce w badanej sprawie. Jeżeli bowiem sąd pierwszej instancji stwierdził konieczność udziału w sprawie po stronie powodowej jeszcze innych osób, oddalenie powództwa przed wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 195 k.p.c., który miał obowiązek zastosować z urzędu, mieści się w pojęciu nierozpoznania istoty sprawy. W tej sytuacji wydanie przez Sąd Okręgowy orzeczenia kasatoryjnego nie może być uznane za naruszające art. 386 § 4 k.p.c. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw. jw a.ł.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI