II Cz 1450/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie na postanowienie o przekazaniu sprawy o zawezwanie do próby ugodowej do sądu właściwego miejscowo według siedziby spółki.
Sąd Rejonowy stwierdził swoją niewłaściwość miejscową w sprawie o zawezwanie do próby ugodowej i przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Warszawie, właściwego ze względu na siedzibę spółki. Wzywający złożył zażalenie, argumentując, że przepis art. 185 § 1 kpc używa słowa "można", co daje mu swobodę wyboru sądu. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, uznając właściwość miejscową sądu według siedziby przeciwnika za wyłączną i niepodlegającą uznaniu sądu.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Świnoujściu, który stwierdził swoją niewłaściwość miejscową w sprawie o zawezwanie do próby ugodowej i przekazał ją do Sądu Rejonowego dla miasta stołecznego Warszawy, właściwego ze względu na siedzibę spółki będącej przeciwnikiem. Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 185 § 1 kpc w zw. z art. 30 kpc, wskazując na wyłączną właściwość sądu ogólnie właściwego dla przeciwnika. Wzywający zaskarżył to postanowienie, twierdząc, że użyty w art. 185 § 1 kpc zwrot "można" daje mu swobodę wyboru sądu, a także powołując się na ekonomię procesu. Sąd Okręgowy w Szczecinie oddalił zażalenie. Sąd Okręgowy uznał, że właściwość sądu w postępowaniu pojednawczym, w tym właściwość miejscowa, ma charakter wyłączny. Podkreślono, że postępowanie pojednawcze, choć przerywa bieg przedawnienia, jest samodzielne strukturalnie i funkcjonalnie i nie jest tożsame z wytoczeniem powództwa. W związku z tym, sąd nie podzielił argumentacji skarżącego o swobodzie wyboru sądu, potwierdzając konieczność stosowania przepisów o właściwości ogólnej, w tym art. 30 kpc, który nakazuje wytaczanie powództwa przeciwko osobom prawnym według miejsca ich siedziby.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Właściwość sądu w postępowaniu pojednawczym, w tym właściwość miejscowa, ma charakter wyłączny i podlega przepisom o właściwości ogólnej, w szczególności art. 30 kpc.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że postępowanie pojednawcze, mimo że nie jest tożsame z wytoczeniem powództwa, podlega ścisłym regułom właściwości miejscowej. Zwrot "można" w art. 185 § 1 kpc nie oznacza dowolności wyboru sądu, lecz wskazuje na sąd właściwy według ogólnych zasad, czyli sąd właściwości ogólnej przeciwnika.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
przeciwnik (spółka)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. O. | osoba_fizyczna | wnioskujący |
| (...) Spółka Partnerska (...) w W. | spółka | przeciwnik |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 185 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten określa właściwość sądu do rozpoznania wniosku o zawezwanie do próby ugodowej, wskazując na sąd właściwości ogólnej przeciwnika.
k.p.c. art. 30
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten stanowi, że powództwo przeciwko osobie prawnej lub innemu podmiotowi niebędącemu osobą fizyczną wytacza się według miejsca ich siedziby.
Pomocnicze
k.p.c. art. 200 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten reguluje skutki stwierdzenia niewłaściwości sądu, w tym przekazanie sprawy sądowi właściwemu.
k.p.c. art. 123 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten definiuje czynności przerywające bieg przedawnienia, do których zalicza się m.in. czynności przed sądem podjęte bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub ustalenia istnienia prawa.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten dotyczy utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia w przypadku oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten reguluje postępowanie w przedmiocie zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Właściwość sądu w postępowaniu pojednawczym jest wyłączna i podlega przepisom o właściwości ogólnej. Sąd właściwy miejscowo do rozpoznania wniosku o zawezwanie do próby ugodowej jest sąd właściwości ogólnej przeciwnika. Postępowanie pojednawcze jest samodzielne strukturalnie i funkcjonalnie i nie jest tożsame z wytoczeniem powództwa.
Odrzucone argumenty
Zwrot "można" w art. 185 § 1 kpc daje wnioskodawcy swobodę wyboru sądu. Ekonomia procesu przemawia za rozpoznaniem sprawy przez sąd, w którym wniosek został złożony.
Godne uwagi sformułowania
właściwość sądu, normowana w art. 185 § 1 kpc , także w zakresie właściwości miejscowej, ma charakter właściwości wyłącznej nie można, tu w szczególności rozszerzająco interpretować okoliczności, że zarówno pozew jak i ww. wniosek, stanowią czynności przed sądem, przedsiębrane bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia postępowanie pojednawcze jest samodzielne strukturalnie i funkcjonalnie
Skład orzekający
Sławomir Krajewski
przewodniczący-sprawozdawca
Violetta Osińska
członek
Zbigniew Ciechanowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja właściwości miejscowej sądu w sprawach o zawezwanie do próby ugodowej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o zawezwanie do próby ugodowej i właściwości miejscowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia ważną kwestię proceduralną dotyczącą właściwości sądu w sprawach o zawezwanie do próby ugodowej, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Gdzie złożyć wniosek o próbę ugodową? Sąd Okręgowy wyjaśnia zasady właściwości miejscowej.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Cz 1450/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2014 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy Przewodniczący: SSO Sławomir Krajewski (spr.) Sędziowie: SO Violetta Osińska SO Zbigniew Ciechanowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 września 2014 r. w S. sprawy z wniosku Z. O. przeciwko (...) Spółce Partnerskiej (...) w W. o zawezwanie do próby ugodowej na skutek zażalenia wzywającego na postanowienie Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 11 czerwca 2014 roku, sygn. akt I Co 496/14 postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 roku (sygn. akt I Co 496/14) Sąd Rejonowy w Świnoujściu stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu dla miasta stołecznego (...) w W. jako właściwemu rzeczowo i miejscowo do rozpoznania sprawy. Sąd I instancji stwierdził, iż zgodnie z art. 185 § 1 kpc sądem wyłącznie właściwym do rozpoznania sprawy o zawezwanie do próby ugodowej jest sąd właściwości ogólnej przeciwnika. Art. 30 kpc stanowi natomiast, że powództwo przeciwko osobie prawnej lub innemu podmiotowi niebędącemu osobą fizyczną wytacza się według miejsca ich siedziby. W przedmiotowej sprawie w charakterze przeciwnika występuje spółka, która ma swoją siedzibę w W. , w obszarze właściwości Sądu Rejonowego dla m. st. (...) w W. . Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł wzywający i zaskarżając postanowienie w całości, wniósł o jego uchylenie, wyznaczenie terminu posiedzenia ugodowego oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący nie zgodził się z argumentacją Sądu pierwszej instancji o wyłącznej właściwości miejscowej Sądu Rejonowego w (...) , wskazując, iż użyty w treści art. 185 § 1 kpc zwrot „ można ”, pozostawia uznaniu wnioskodawcy wybór sądu, do którego skieruje on wniosek o zawezwanie do próby ugodowej. Nadto w ocenie skarżącego nie bez znaczenia jest także ekonomia procesu. Według posiadanej przez wnioskodawcę wiedzy termin posiedzenia w Sądzie Rejonowym w (...) będzie wyznaczony nie wcześniej niż za cztery miesiące, tymczasem w Sądzie Rejonowy w Świnoujściu są realne szanse na to, iż nastąpi to szybciej. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne i jako takie podlega oddaleniu. W ocenie Sądu Okręgowego właściwość sądu, normowana w art. 185 § 1 kpc , także w zakresie właściwości miejscowej, ma charakter właściwości wyłącznej, co powoduje, że naruszenie tej reguły (właściwości) musi skutkować przekazaniu sprawy sądowi właściwemu zgodnie z tym przepisem ( art. 200 § 1 kpc ). Dla porządku wskazać należy, iż dla wydania postanowienia w trybie art. 200 § 1 kpc nie jest koniecznym podniesienie przez pozwanego zarzutu przewidzianego w art. 202 kpc . Sąd Okręgowy w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że wniosek o zawezwanie do próby ugodowej i postępowanie nim wywołane, nie jest równoznaczne i tożsame z wytoczeniem powództwa. Nie można, tu w szczególności rozszerzająco interpretować okoliczności, że zarówno pozew jak i ww. wniosek, stanowią czynności przed sądem, przedsiębrane bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia, w rozumieniu art. 123 § 1 pkt 1 kpc , a tym samym skutkują przerwą biegu przedawnienia. Zwrócić także należy uwagę, że w uzasadnieniu uchwały z dnia 28 kwietnia 2010 roku (...) Sąd Najwyższy w pełni przekonywająco stwierdził, że postępowanie pojednawcze jest samodzielne strukturalnie i funkcjonalnie. Co więcej wszczęcie postępowania pojednawczego jest we wszystkich aspektach dobrowolne i w żadnym wypadku nie wiedzie do "rozpatrzenia sprawy" w rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji , sam zaś zwrot wniosku nie niesie dla strony jakichkolwiek ujemnych konsekwencji polegających na ograniczeniu lub odjęciu prawa do sądu, nawet przy uwzględnieniu stanowiska, iż zawezwanie do próby ugodowej przerywa bieg przedawnienia. Z powyższych względów nie jest możliwe do podzielenia zapatrywanie skarżącego, iż użyty w treści art. 185 § 1 kpc , zwrot „ może” daje mu pełną swobodę w zakresie wyboru sądu właściwego do złożenia wniosku o zawezwanie do próby ugodowej - jak zdaje się wywodzić autor zażalenia. Unormowanie art. 185 § 1 k.p.c , zdaniem Sądu Odwoławczego jednoznacznie wskazuje, że właściwym do przeprowadzenia postępowania pojednawczego jest zawsze sąd rejonowy, natomiast w odniesieniu do właściwości miejscowej sąd ogólnie właściwy dla przeciwnika ( art. 27 - 30 kpc ). W okolicznościach sprawy oznacza to zastosowanie art. 30 kpc , zgodnie z którym powództwo przeciwko osobie prawnej, lub innemu podmiotowi nie będącemu osobą fizyczną wytacza się według miejsca jej siedziby- W. . Mając na uwadze wszystko powyższe, na podstawie art. 385 kpc , w zw. z art. 397 § 2 kpc , orzeczono jak w sentencji postanowienia. (...) (...) (...) (...)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI