II CZ 144/10

Sygn. akt II CZ 144/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 15 grudnia 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) 
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) 
SSN Dariusz Zawistowski 
 
w sprawie z odwołania Konsorcjum Firm: „I.(...)” - Spółka z ograniczoną 
odpowiedzialnością w W. i „T.(...)” - Spółka Akcyjna z siedzibą w P. 
od rozstrzygnięcia przez zamawiającego Sąd Apelacyjny protestu z dnia 29 grudnia 
2009 r. 
przy 
udziale 
zgłaszającego 
przystąpienie 
do 
postępowania 
odwoławczego 
Telekomunikacji (...) - Spółki Akcyjnej w W. - po stronie zamawiającego 
w 
przedmiocie 
wniosku 
Konsorcjum 
Firm: 
„I.(...)” 
- 
Spółka 
z 
ograniczoną 
odpowiedzialnością w W. i „T.(...)” - Spółka Akcyjna z siedzibą w P. 
o uzupełnienie wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 26 maja 2010 r. 
o orzeczenie o kosztach postępowania sądowego toczącego się na skutek 
skargi Telekomunikacji (...) - Spółki Akcyjnej w W. 
od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej w W. z dnia 19 marca 2010 r., sygn. akt KIO/UZP 
(…) 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r., 
zażalenia Konsorcjum Firm: „I.(...)” - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i 
„T.(...)” - Spółka Akcyjna z siedzibą w P. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z 
dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt III Ca (…), 
 
uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Ł. 
do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o 
kosztach postępowania zażaleniowego. 

 
2 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy w Ł. uzupełnił wyrok 
tego Sądu z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt III ACa (…), w zakresie orzeczenia o 
kosztach postępowania w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczył 
punktem 1 i dodał punkt 2 o następującej treści: „oddala wniosek Konsorcjum firm: I.(…) 
spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, T.(...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. o zwrot 
kosztów postępowania sądowego toczącego się na skutek skargi”. 
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że dnia 26 maja 2010 r. wymieniony Sąd 
oddalił skargę Telekomunikacji (...) SA w W., wniesioną od wyroku Krajowej Izby 
Odwoławczej w W. z dnia 19 maja 2010 r., sygn. akt KIO/UZP (…). W dniu 2 czerwca 
2010 r. pełnomocnik Konsorcjum złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu 
Okręgowego co do zwrotu kosztów postępowania sądowego. Podkreślił, że w piśmie 
procesowym z dnia 19 maja 2010 r. i na rozprawie w dniu 26 mają 2010 r. wniósł o 
zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. 
Sąd Okręgowy stwierdził, że w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 
września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radcy prawnego oraz ponoszenia przez 
Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego 
ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm., dalej: „rozporządzenie MS”) 
nie określono stawek minimalnych opłaty za czynności radcy prawnego w sprawie 
toczącej się na skutek skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej. Przytaczając art. 
198 ust. 5 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 
2010 r. Nr 113, poz. 759 ze zm., dalej: Prawo zamówień publicznych), w brzmieniu 
obowiązującym do dnia 29 stycznia 2010 r., Sąd uznał, że Konsorcjum – z powodu 
nieokreślenia opłaty za czynności radcy prawnego w rozporządzeniu MS – powinno 
wskazać we wniosku o zwrot kosztów konkretną kwotę opłaty, podlegającą ocenie sądu 
z punktu wiedzenia przesłanek wskazanych w § 2 ust. 1 rozporządzenia MS. 
Tymczasem wniosek Konsorcjum nie spełnia tego wymagania. Należało go zatem 
oddalić z powodu braku podstaw do oceny jego zasadności. 
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik Konsorcjum, powołując się na art. 
194 ust. 2 Prawa zamówień publicznych, w brzmieniu do dnia 29 stycznia 2010 r., oraz 
§ 5 i 12 rozporządzenia MS, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie 
na rzecz Konsorcjum kosztów procesu według norm przepisanych, w tym 5434 zł z 

 
3 
tytułu opłaty za czynności radcy prawnego bądź o uchylenie zaskarżonego 
postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Z motywów zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika, że Sąd przeszkody 
uniemożliwiającej zasądzenie na rzecz skarżącego opłaty za czynności radcy prawnego 
w postępowaniu sądowym toczącym się na skutek skargi od wyroku Krajowej Izby 
Odwoławczej w W. dopatrzył się w braku określenia w rozporządzeniu MS stawek 
minimalnych opłaty radcy prawnego za prowadzenie sprawy sądowej toczącą się na 
skutek skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej. Trafne jest ustalenie Sądu, że 
rozporządzenie MS wprost nie określa tej opłaty. Nie oznacza to jednak, że zachodzi 
wskazana przez Sąd przeszkoda do oceny zasadności wspomnianego wniosku o zwrot 
kosztów procesu. 
Uszło bowiem uwagi Sądu – co trafnie zarzucił skarżący – że w takiej sytuacji 
należało rozważyć zastosowanie § 5 rozporządzenia MS. Przytoczony przepis stanowi, 
że wysokość stawek minimalnych w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala 
się, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym charakterze. 
Nie można zatem odmówić racji skarżącemu, że – wbrew odmiennemu stanowisku 
Sądu – istniała podstawa do oceny zasadności jego wniosku o zasądzenie według norm 
przepisanych opłaty za czynności radcy prawnego w postępowaniu sądowym toczącym 
się na skutek skargi od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej. W tej sytuacji nie można 
odeprzeć zarzutu skarżącej, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z 
naruszeniem wskazanych w zażaleniu przepisów prawa. 
Z przedstawionych 
powodów Sąd Najwyższy orzekł, 
jak 
w sentencji 
postanowienia (art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art. 3941 § 1 k.p.c. oraz art. 108 § 2 w 
związku z art. 39821 k.p.c.).