II CZ 140/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając, że niewłaściwe działanie pełnomocnika nie stanowi pozbawienia strony możności działania.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, uznając ją za wniesioną po terminie i bez ustawowej podstawy. Skarżący zarzucił nieprawidłową wykładnię art. 408 k.p.c., twierdząc, że był pozbawiony możności działania. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wskazując, że niewłaściwe wykonywanie obowiązków przez pełnomocnika ani brak wiedzy o przepisach nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania po upływie terminu.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda J. R. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30 maja 2011 r., którym odrzucono skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 29 października 2002 r. w sprawie I ACa …. Sąd Apelacyjny uznał skargę za wniesioną po upływie terminu określonego w art. 408 k.p.c. oraz nieopartą na ustawowej podstawie wznowienia. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia, zarzucając nieprawidłową wykładnię art. 408 k.p.c. i podnosząc, że w sprawie zachodził szczególny wypadek umożliwiający wznowienie postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia wyroku, albowiem był pozbawiony możności działania. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 408 k.p.c., stwierdził, że po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem sytuacji, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W niniejszej sprawie skarżący był reprezentowany przez adwokata wyznaczonego z urzędu, a nawet niewłaściwe wykonywanie obowiązków pełnomocnika nie uzasadnia oceny, że strona została pozbawiona możności działania. Podobnie, brak wiedzy skarżącego o przepisach dotyczących wznowienia postępowania nie stanowi podstawy do wznowienia. W związku z tym Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, niewłaściwe wykonywanie obowiązków przez pełnomocnika ani brak wiedzy strony o przepisach nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania po upływie terminu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 408 k.p.c., zgodnie z którym po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem sytuacji, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Stwierdzono, że nawet niewłaściwe wykonywanie obowiązków przez pełnomocnika nie oznacza pozbawienia strony możności działania, podobnie jak brak wiedzy o przepisach.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Sąd Apelacyjny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. R. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Telekomunikacja Polska Spółka Akcyjna | spółka | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 408
Kodeks postępowania cywilnego
Po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394¹
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe wykonywanie obowiązków przez pełnomocnika nie stanowi pozbawienia strony możności działania w rozumieniu art. 408 k.p.c. Brak wiedzy strony o przepisach dotyczących wznowienia postępowania nie stanowi podstawy do wznowienia po upływie terminu.
Odrzucone argumenty
Zarzut skarżącego o pozbawieniu możności działania z powodu niewłaściwego działania pełnomocnika.
Godne uwagi sformułowania
nawet niewłaściwe wykonywanie obowiązków pełnomocnika nie uzasadnia oceny, że z tego względu strona została pozbawiona możności działania Pozbawienia możności działania nie stanowi również brak wiedzy skarżącego o przepisach dotyczących wznowienia postępowania
Skład orzekający
Dariusz Zawistowski
przewodniczący-sprawozdawca
Jan Górowski
członek
Marian Kocon
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wznowienia postępowania po upływie terminu, w szczególności w kontekście działania pełnomocnika i wiedzy strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wznowienia postępowania po upływie terminu z kodeksu postępowania cywilnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące wznowienia postępowania, co jest ważne dla praktyków prawa cywilnego, choć nie zawiera przełomowych wniosków.
“Czy błąd pełnomocnika zawsze pozwala na wznowienie postępowania? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 140/11 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Marian Kocon w sprawie ze skargi J. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 29 października 2002r., wydanym w sprawie z powództwa J. R. przeciwko Telekomunikacji Polskiej Spółce Akcyjnej z siedzibą w Warszawie, o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 stycznia 2012 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30 maja 2011 r., 1. oddala zażalenie 2. przyznaje adwokatowi M. S. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta), powiększoną o stawkę podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu zażaleniowym. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 30 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 29 października 2002 r., w sprawie I ACa …, jako wniesioną po upływie terminu określonego w art. 408 k.p.c. i nieopartą na ustawowej podstawie wznowienia. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając nieprawidłową wykładnię art. 408 k.p.c. Podniósł, że w sprawie zachodzi szczególny wypadek umożliwiający wznowienie postępowania po upływie pięciu lat, od uprawomocnienia wyroku, albowiem był on w toku postępowania w sprawie I ACa … pozbawiony możności działania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 408 k.p.c. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem wypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. W sprawie nie zachodzi ta szczególna podstawa pozwalająca na wznowienie postępowania, albowiem J. R. w toku postępowania był reprezentowany przez adwokata wyznaczonego mu przez Sąd z urzędu. Skarżący podnosił w skardze, że reprezentujący go adwokat działał nienależycie, co stanowiło podstawę pozbawienia go możności działania. W judykaturze wskazano jednak, że nawet niewłaściwe wykonywanie obowiązków pełnomocnika nie uzasadnia oceny, że z tego względu strona została pozbawiona możności działania. Pozbawienia możności działania nie stanowi również braku wiedzy skarżącego o przepisach dotyczących wznowienia postępowania, co skarżący podniósł w zażaleniu. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI