II CZ 136/10

Sygn. akt II CZ 136/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 15 grudnia 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Hubert Wrzeszcz 
SSN Dariusz Zawistowski 
 
w sprawie z powództwa P.(…) Spółki Jawnej w S. 
przeciwko „S.(...)” - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w P. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2010 r., 
zażalenia strony pozwanej 
na postanowienie o kosztach 
zawarte w pkt. 2 wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 16 czerwca 2010 r., sygn. akt I ACa 
(…), 
 
uchyla zaskarżone postanowienie. 
 
Uzasadnienie 
 
Zaskarżonym postanowieniem, zawartym w punkcie drugim wyroku z dnia 16 
czerwca 2010 r., Sąd Apelacyjny zasądził od pozwanej S.(...) Sp. z o.o. w P. na rzecz 
powódki P.(…) Sp. j. w S. kwotę 1 800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w 
postępowaniu apelacyjnym. 
W zażaleniu pozwana podniosła zarzut naruszenia art. 4799 w zw. z art. 133 § 3 
k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 99 w zw. z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 2 ust. 1, § 
6 pkt 5 i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 
2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb 

 
2 
Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego 
ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Podniosła, że powódka 
zawarła wniosek o zasądzenie kosztów w odpowiedzi na apelację, która powinna zostać 
zwrócona z uwagi na to, że została doręczona w sposób nieprawidłowy, bo 
bezpośrednio stronie przeciwnej, a nie jej pełnomocnikowi. Dlatego pismo to, wraz z 
zawartym w nim wnioskiem, powinno zostać uznane za niebyłe. W konkluzji wniosła o 
uchylenie zaskarżonego postanowienia. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie okazało się zasadne. W postępowaniu gospodarczym, w toku sprawy 
strona reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, rzecznika patentowego lub 
Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa jest obowiązana doręczać odpisy pism 
procesowych z załącznikami bezpośrednio stronie przeciwnej (art. 4799 § 1 zd. 1 k.p.c.). 
Sformułowanie 
„bezpośrednio 
stronie przeciwnej” 
należy rozumieć 
jako 
nakaz 
doręczania pism z pominięciem sądu, nie zaś jako regulację szczególną, samodzielnie 
określającą 
zasady 
doręczania 
pism. W konsekwencji 
przy 
doręczaniu 
pism 
procesowych z pominięciem sądu należy mieć na względzie, przewidziane w kodeksie 
postępowania cywilnego, ogólne reguły obowiązujące przy doręczaniu przesyłek 
adresatom. Konieczne jest zatem uwzględnienie także zasady wyrażonej w art. 132 § 1 
k.p.c., zgodnie z którą w toku sprawy adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy oraz 
radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa doręczają sobie nawzajem bezpośrednio 
odpisy pism procesowych z załącznikami. Do pisma procesowego wniesionego do sądu 
dołącza się dowód doręczenia drugiej stronie odpisu albo dowód jego wysłania 
przesyłką poleconą. Pisma, do których nie dołączono dowodu doręczenia albo dowodu 
wysłania przesyłką poleconą, podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia tego 
braku. 
W rozpoznawanej sprawie powódka doręczyła odpowiedź na apelację stronie 
przeciwnej, mimo że ta miała ustanowionego pełnomocnika – radcę prawnego. 
Doręczenie to nie było zatem skuteczne i odpowiedź na apelację powinna zostać 
zwrócona. Skoro odpowiedź na apelację nie została stronie pozwanej doręczona 
skutecznie, a w związku z tym pismo to powinno zostać zwrócone, to uznać należało, że 
powódka nie złożyła wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w 
postępowaniu apelacyjnym i nie było podstaw do ich zasądzenia (art. 109 § 1 k.p.c.). 
Wobec powyższego, na podstawie art. 39815 w zw. z art.3941 § 3 k.p.c. 
Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.