V CZ 17/08

Sygn. akt V CZ 17/08 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 16 kwietnia 2008 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Grzegorz Misiurek 
SSN Katarzyna Tyczka-Rote 
 
w sprawie z powództwa A.(...) Spółki z o.o. w S. 
przeciwko J. W., E. T., P. T., H. B., A. B., A. K., W. K., D. R., A. K. i A. G. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r., 
zażalenia strony powodowej od postanowienia Sądu Apelacyjnego 
z dnia 23 listopada 2007 r., sygn. akt I ACa (…), I ACz (…), I ACz (…), I ACz (…), 
 
uchyla zaskarżone postanowienie. 
 
Uzasadnienie 
 
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 23 listopada 2007 r. odrzucił wniesioną 
przez adwokata apelację powódki od wyroku oddalającego powództwo o zasądzenie 
kwoty 319 692,95 zł z ustawowymi odsetkami. Rozstrzygniecie to oparł na stwierdzeniu, 
że skoro apelacją zaskarżony został wyrok w całości, to wartością przedmiotu 
zaskarżenia jest kwota 319 692,95 zł, nie zaś podana w apelacji kwota 7 125 zł. 
Uiszczona od apelacji opłata w kwocie 363 zł., nie jest opłatą należną. Apelacja 
podlegała więc odrzuceniu na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. 
Rozpoznając zażalenie, w którym pełnomocnik powódki zarzucił naruszenie art. 
1302 § 3 przez jego zastosowanie, art. 1302 § 5 k.p.c. oraz art. 25 w zw. z art. 368 § 2 
k.p.c. i art. 357 § 2 k.p.c. przez ich niezastosowanie, Sąd Najwyższy zważył, co 
następuje: 

 
2 
Powołana 
w 
uzasadnieniu 
zaskarżonego 
postanowienia 
uchwała 
Sądu 
Najwyższego z dnia 22 sierpnia 2007 r., III CZP 77/07 (LEX nr 283349) podjęta została 
na tle innego, niż w niniejszej sprawie, stanu faktycznego. Przedstawione w niej 
argumenty nie mogły więc - wbrew stanowisku Sądu Apelacyjnego - uzasadniać 
rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym postanowieniu. W uchwale tej Sąd 
Najwyższy trafnie zauważył, że w sytuacji, gdy apelacja wnoszona przez adwokata nie 
została opłacona, a ponadto nie została w niej oznaczona wartość przedmiotu 
zaskarżenia, to bezcelowe byłoby wzywanie do uzupełnienia braku formalnego apelacji 
przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, skoro ze względu na jej nieopłacenie 
i tak apelacja podlega odrzuceniu (art. 1302 § 3 k.p.c.). Inna zupełnie sytuacja 
procesowa zaistniała w rozpoznawanej sprawie, bowiem adwokat wskazał w apelacji 
wartość przedmiotu zaskarżenia i uiścił należną od wskazanej wartości opłatę. Apelacji 
nie można było zatem potraktować również jako opłaconej tylko częściowo i odrzucić ją 
na podstawie art. 1302 § 3 k.p.c. (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z 
dnia 24 listopada 2006 r., III CZ 70/06, niepubl.). 
Skoro Sąd Apelacyjny uznał, notabene trafnie, że wskazana w apelacji wartość 
przedmiotu zaskarżenia, w świetle granic w niej oznaczonych, budzi zastrzeżenia, to - 
stosując odpowiednio art. 25 § 1 k.p.c. w zw. z art. 368 § 2 in fine k.p.c. oraz art. 1302 § 
5 k.p.c. - powinien wydać postanowienie, w którym określiłby prawidłową wartość 
przedmiotu zaskarżenia. Po ustaleniu, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest wyższa 
od wskazanej w apelacji Sąd Apelacyjny zobowiązany był wezwać adwokata powódki 
do uiszczenia brakującej opłaty sądowej pod rygorem odrzucenia apelacji (art. 1303 § 1 
w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.). 
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 39815 w zw. z art. 
3941 § 3 k.p.c.).