III CZ 16/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu braku wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania i uzasadnienia, uznając przepisy proceduralne za zgodne z Konstytucją i EKPC.
Powódka wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jej skargi kasacyjnej, argumentując naruszenie art. 45 Konstytucji i art. 6 ust. 1 EKPC. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wyjaśniając, że skarga kasacyjna wymaga nie tylko wniosku o rozpoznanie, ale także uzasadnienia wskazującego na przesłanki przyjęcia jej do rozpoznania zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c. Sąd uznał, że takie wymogi formalne nie naruszają prawa do sądu.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powódki M. G. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 listopada 2006 r., które odrzuciło jej skargę kasacyjną od wyroku z dnia 28 lipca 2005 r. Powodem odrzucenia było niezamieszczenie w skardze wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wraz z uzasadnieniem, co stanowi wymóg formalny określony w art. 398^4 § 1 pkt 3 k.p.c. Powódka w zażaleniu nie kwestionowała braku wniosku, lecz zarzuciła naruszenie art. 45 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie. W uzasadnieniu podkreślono, że skarga kasacyjna ma szczególny charakter i służy głównie ochronie interesu publicznego poprzez zapewnienie jednolitości wykładni prawa. W związku z tym, jej dopuszczalność jest uzależniona od spełnienia wymogów formalnych, w tym wskazania okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c. Sąd uznał, że ograniczenia te, wynikające z przepisów proceduralnych, nie naruszają konstytucyjnego prawa do sądu, które wyczerpuje się w postępowaniu dwuinstancyjnym, a możliwość rozpoznania sprawy w trzeciej instancji może być ograniczona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wymogi formalne skargi kasacyjnej, w tym konieczność złożenia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienia, nie naruszają prawa do sądu gwarantowanego przez Konstytucję i EKPC.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że skarga kasacyjna jest środkiem nadzwyczajnym służącym ochronie interesu publicznego i rozwojowi prawa, a jej dopuszczalność może być ograniczona wymogami formalnymi. Prawo do sądu wyczerpuje się w postępowaniu dwuinstancyjnym, a możliwość rozpoznania sprawy w trzeciej instancji może być warunkowana spełnieniem określonych przesłanek.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa-Wojewoda M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. G. | osoba_fizyczna | powódka |
| Skarb Państwa-Wojewoda M. | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 398^4 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania cywilnego
Wymóg zamieszczenia w skardze kasacyjnej wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Okoliczności uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w przypadku braku okoliczności z § 1.
k.p.c. art. 398^6 § § 2 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Odrzucenie skargi kasacyjnej w przypadku braku wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania i uzasadnienia.
Konstytucja art. 45 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do sądu.
Konstytucja art. 176 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Prawo do dwuinstancyjnego postępowania.
k.p.c. art. 394^1 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna postanowienia o oddaleniu zażalenia.
k.p.c. art. 398^14
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna postanowienia o oddaleniu zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna wymaga spełnienia wymogów formalnych, w tym wniosku o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienia, co nie narusza prawa do sądu.
Odrzucone argumenty
Odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu braku wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania i uzasadnienia narusza art. 45 Konstytucji i art. 6 ust. 1 EKPC.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna nie jest zwykłym środkiem odwoławczym ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni prawo do sądu [...] wyczerpuje się przez rozpoznanie sprawy przez sąd w postępowaniu dwuinstancyjnym
Skład orzekający
Marek Sychowicz
przewodniczący-sprawozdawca
Zbigniew Kwaśniewski
członek
Zbigniew Strus
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej i ich zgodności z prawem do sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki skargi kasacyjnej w polskim postępowaniu cywilnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia ważne kwestie proceduralne dotyczące skargi kasacyjnej i jej zgodności z prawami konstytucyjnymi, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego.
“Czy brak jednego wniosku może przekreślić szansę na kasację? Sąd Najwyższy wyjaśnia wymogi formalne skargi.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III CZ 16/07 POSTANOWIENIE Dnia 22 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Zbigniew Strus w sprawie z powództwa M. G. przeciwko Skarbowi Państwa-Wojewodzie M. o zapłatę, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 marca 2007 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 listopada 2006 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 13 listopada 2005 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powódki M. G. od wyroku tego Sądu z dnia 28 lipca 2005 r., albowiem skarga nie zawiera wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i uzasadnienia tego wniosku (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). W zażaleniu na wymienione postanowienie powódka nie podważa ustalenia Sądu Apelacyjnego co do braku w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania i uzasadnienia tego wniosku. Zarzuciła natomiast naruszenie art. 45 Konstytucji i art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rację ma skarżąca skoro twierdzi, że jeżeli strona wnosi skargę kasacyjną to oznacza, iż domaga się jej rozpoznania. Co innego jest jednakże dochowanie warunków formalnych wymaganych przez ustawę od pisma procesowego będącego skargą kasacyjną. Stosownie do art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. warunkiem takim jest zamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to jest związane ze szczególnym charakterem skargi kasacyjnej w postępowaniu cywilnym, która nie jest zwykłym środkiem odwoławczym, ale jej celem jest przede wszystkim ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147). Przeto przyjęciu do rozpoznania przez Sąd Najwyższy podlega tylko skarga kasacyjna w takiej sprawie, w której zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. Wymaganie, by skarga kasacyjna zawierała wniosek o jej rozpoznanie i uzasadnienie tego wniosku jest ściśle związane z tym przepisem i jest wymaganiem wskazania w skardze istnienia okoliczności wymienionej w tym przepisie, która jest niezbędna do przyjęcia skargi do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Brak przewidzianych w art. 3989 § 1 k.p.c. okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powoduje odmowę 3 przyjęcia jej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy (art. 3989 § 2 k.p.c.), a niezamieszczenie w skardze wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania i uzasadnienia tego wniosku – odrzucenie skargi przez sąd drugiej instancji lub Sąd Najwyższy (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.). Prawo do sądu, jako prawo do rozpoznania sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, przewidziane przez art. 45 ust. 1 Konstytucji i art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, wyczerpuje się przez rozpoznanie sprawy przez sąd w postępowaniu dwuinstancyjnym (art. 176 ust. 1 Konstytucji). Przewidziana przez nasze prawo możliwość rozpoznawania spraw cywilnych w kolejnej instancji, na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od prawomocnego orzeczenia sądu, jako wykraczająca poza gwarantowane konstytucyjnie prawo do sądu, może zatem być ograniczona do niektórych tylko spraw, których rozpoznanie w trzeciej instancji jest z określonych względów uzasadnione. Wskazany wyżej cel skargi kasacyjnej w postępowaniu cywilnym uzasadnia uzależnienie jej dopuszczalności od podania w niej przez skarżącego okoliczności, i ich uzasadnienia, które w myśl obowiązującego prawa dają jedynie podstawę do przyjęcie skargi do rozpoznania. Dlatego nie można skutecznie zarzucić, że art. 3984 § 1 pkt 3 i art. 3986 § 2 k.p.c. są niezgodne z art. 45 ust. 1 Konstytucji i art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i nie można uznać, że zarzut wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem ostatnio wymienionych przepisów jest zasadny. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c. postanowił jak sentencji. db
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI