II Cz 1295/13

Sąd Okręgowy w SzczecinieSzczecin2013-10-29
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚredniaokręgowy
zażaleniepostanowieniereferendarz sądowywynagrodzenie biegłegokoszty sądowedopuszczalność środka zaskarżeniasąd drugiej instancjikpc

Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powódki na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na orzeczenie referendarza w przedmiocie wynagrodzenia biegłego, uznając niedopuszczalność zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji.

Powódka złożyła zażalenie na postanowienie sądu utrzymujące w mocy orzeczenie referendarza o przyznaniu wynagrodzenia biegłemu. Sąd pierwszej instancji odrzucił to zażalenie, uznając, że na postanowienie sądu wydane w trybie skargi na orzeczenie referendarza nie przysługuje zażalenie. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy postanowienie o odrzuceniu, wyjaśniając, że rozstrzygnięcie referendarza w przedmiocie wynagrodzenia biegłego, jako kosztu sądowego, podlega procedurze z art. 398^23 k.p.c., gdzie sąd orzeka jako druga instancja, a na jego postanowienie nie przysługuje dalsze zażalenie.

Sąd Okręgowy w Szczecinie rozpoznał sprawę z powództwa I. P. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o zapłatę, na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 4 czerwca 2013 roku, które odrzuciło zażalenie powódki z dnia 21 maja 2013 roku na postanowienie z dnia 8 maja 2013 roku. Postanowieniem z dnia 8 maja 2013 roku Sąd Rejonowy utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 8 lutego 2013 roku, którym przyznano wynagrodzenie biegłemu. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie powódki, wskazując, że zgodnie z art. 398^23 § 1 i 2 k.p.c., rozpoznając skargę na postanowienie referendarza w przedmiocie kosztów sądowych, sąd wydaje postanowienie, na które nie przysługuje zażalenie. Powódka zaskarżyła to postanowienie, argumentując, że zgodnie z art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. zażalenie przysługuje na postanowienie sądu pierwszej instancji dotyczące m.in. wynagrodzenia biegłego. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powódki. W uzasadnieniu wskazano, że wynagrodzenie biegłego jest elementem kosztów sądowych. Rozstrzygnięcie referendarza w przedmiocie kosztów sądowych, w tym wynagrodzenia biegłego, podlega procedurze z art. 398^23 k.p.c., gdzie sąd orzeka jako druga instancja. Na postanowienie sądu wydane w tym trybie nie przysługuje zażalenie, co czyni je niedopuszczalnym i podlegającym odrzuceniu. Sąd Okręgowy uznał, że sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dopuszczalność zażalenia, a samo zażalenie było bezzasadne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, na postanowienie sądu drugiej instancji wydane w przedmiocie skargi na orzeczenie referendarza sądowego w przedmiocie wynagrodzenia biegłego nie przysługuje zażalenie.

Uzasadnienie

Rozstrzygnięcie referendarza w przedmiocie wynagrodzenia biegłego, jako kosztu sądowego, podlega procedurze z art. 398^23 k.p.c., gdzie sąd orzeka jako druga instancja. Na postanowienie sądu wydane w tym trybie nie przysługuje zażalenie zgodnie z art. 394 § 1 k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalić zażalenie

Strona wygrywająca

Sąd Rejonowy (utrzymano w mocy postanowienie o odrzuceniu zażalenia)

Strony

NazwaTypRola
I. P.osoba_fizycznapowódka
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S.spółkapozwany

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 398^23 § 1 i 2

Kodeks postępowania cywilnego

Rozpoznając skargę na postanowienie referendarza w przedmiocie kosztów sądowych, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego utrzymuje w mocy albo je zmienia i orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Na postanowienie Sądu nie przysługuje zatem zażalenie.

Pomocnicze

k.p.c. art. 394 § 1 pkt 9

Kodeks postępowania cywilnego

Zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienie sądu I instancji, którego przedmiotem jest m.in. wynagrodzenie biegłego. Sąd Okręgowy rozróżnił to od obciążenia kosztami sądowymi, ale uznał, że jest to rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych.

k.p.c. art. 398^22 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

W razie wniesienia skargi na orzeczenie referendarza sądowego w przedmiocie określonym w art. 394 § 1 pkt. 9 k.p.c. orzeczenie referendarza traci moc, a sąd rozpoznaje sprawę jako I instancji chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

k.p.c. art. 397 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów o zażaleniu do postanowień sądu drugiej instancji.

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odrzucenia niedopuszczalnego zażalenia.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Oddalenie bezzasadnego zażalenia.

u.k.s.c. art. 2 § 1

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Koszty sądowe obejmują opłaty i wydatki.

u.k.s.c. art. 5 § 1

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Wydatki obejmują w szczególności wynagrodzenie biegłego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rozstrzygnięcie referendarza w przedmiocie wynagrodzenia biegłego, jako kosztu sądowego, podlega procedurze z art. 398^23 k.p.c., gdzie sąd orzeka jako druga instancja. Na postanowienie sądu drugiej instancji wydane w trybie skargi na orzeczenie referendarza nie przysługuje zażalenie.

Odrzucone argumenty

Zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji dotyczące wynagrodzenia biegłego jest dopuszczalne na podstawie art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne. Rozstrzygnięcie referendarza w przedmiocie kosztów sądowych to pojęcie szersze niż obciążenie kosztami sądowymi oraz wynagrodzenie biegłego. Zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Skład orzekający

Agnieszka Bednarek-Moraś

przewodniczący

Marzenna Ernest

sędzia

Robert Bury

sędzia-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zaskarżania orzeczeń referendarzy sądowych w przedmiocie wynagrodzenia biegłych oraz dopuszczalności zażaleń na postanowienia sądów drugiej instancji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury zaskarżania orzeczeń referendarzy w sprawach cywilnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z dostępem do sądu drugiej instancji w kontekście wynagrodzeń biegłych, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego.

Czy zażalenie na wynagrodzenie biegłego zawsze przysługuje? Wyjaśniamy procedurę zaskarżania orzeczeń referendarza.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
sygn. akt II Cz 1295/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Agnieszka Bednarek-Moraś Sędziowie: SO Marzenna Ernest SO Robert Bury po rozpoznaniu w dniu 29 października 2013 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa I. P. przeciwko (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o zapłatę na skutek zażalenia powódki na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 4 czerwca 2013 roku, sygn. akt III C 438/12 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Robert Bury (spr.) SSO Agnieszka Bednarek-Moraś SSO Marzenna Ernest UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił zażalenie powódki I. P. z dnia 21 maja 2013 roku na postanowienie z dnia 8 maja 2013 roku o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 lutego 2013 roku. Podniesiono, że 8 lutego 2013 roku referendarz sądowy przyznał wynagrodzenie biegłemu, 8 maja 2013 roku – na skutek skargi na orzeczenie referendarza sądowego – Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza. 21 maja 2013 roku wpłynęło zażalenie powódki na wskazane postanowienie. Sąd, oceniając dopuszczalność zażalenia, stwierdził, że zgodnie z art. 398 23 § 1 i 2 k.p.c. rozpoznając skargę na postanowienie referendarza w przedmiocie kosztów sądowych sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego utrzymuje w mocy albo je zmienia i orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Na postanowienie Sądu nie przysługuje zatem zażalenie, co uzasadnia zaskarżone postanowienie o jego odrzuceniu. Postanowienie Sądu w całości zaskarżyła powódka wnosząc o jego zmianę przez uwzględnienie zażalenia z dnia 21 maja 2013 roku i w efekcie zmianę postanowienia z dnia 8 maja 2013 roku przez oddalenie wniosku biegłego J. W. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii pisemnej. Wskazała, że zgodnie z art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. , zażalenie do sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienie sądu I instancji, którego przedmiotem jest zwrot kosztów, określenie zasad ponoszenia przez strony kosztów procesu, wymiar opłaty, zwrot opłaty lub zaliczki, obciążenie kosztami sądowymi, jeżeli strona nie składa środka zaskarżenia co do istoty sprawy, koszty przyznane w nakazie zapłaty oraz wynagrodzenie biegłego i należności świadka. Analiza przywołanego przepisu wskazuje, że ustawodawca rozróżnia kwestie obciążenia kosztami sądowymi od kwestii wynagrodzenia biegłego. W myśl art. 398 22 k.p.c. , w razie wniesienia skargi na orzeczenie referendarza sądowego w przedmiocie określonym w art. 394 § 1 pkt. 9 k.p.c. orzeczenie referendarza traci moc, a sąd rozpoznaje sprawę jako I instancji chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Art. 398 22 k.p.c. nie jest przepisem szczególnym, więc zgodnie z art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. powódce powinno przysługiwać zażalenie na postanowienie wydane w tym przedmiocie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne. Z treści art. 398 22 k.p.c. wynika katalog rozstrzygnięć referendarza sądowego podlegający zaskarżeniu w drodze skargi; w tym stosownie do art. 394 § 1 pkt – rozstrzygnięcie w przedmiocie, między innymi, zwrotu kosztów, wymiaru opłaty, zwrotu opłaty lub zaliczki, obciążenia kosztami sądowymi, wynagrodzenia biegłego i należności świadka. Stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 roku, poz. 594 z późn. zm.) koszty sądowe obejmują opłaty i wydatki, zgodnie zaś z art. 5 ust. 1 tej ustawy wydatki obejmują w szczególności wynagrodzenie biegłego. Kategoria kosztów sądowych obejmuje zatem wynagrodzenie biegłego. Wniesienie skargi na orzeczenie referendarza sądowego w przedmiocie określonym w art. 398 22 § 1 k.p.c. skutkuje utratą mocy orzeczenia oraz rozpoznaniem sprawy przez sąd jako sąd I instancji. Rozstrzygnięcie referendarza w przedmiocie kosztów sądowych poddane jest inne procedurze ( art. 398 23 k.p.c. ); w takiej sytuacji rozstrzygnięcie referendarza nie traci mocy, a Sąd orzeka jako Sąd II instancji. Odwołując się do terminologii ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, przyjmując więc, że w skład kosztów sądowych wchodzi wynagrodzenie biegłego, rozstrzygnięcie referendarza sądowego właśnie w przedmiocie przyznania wynagrodzenia biegłemu powinno być poddane procedurze opisanej art. 398 23 k.p.c. Oznacza to, że Sąd rozstrzygając w przedmiocie skargi orzeka jako Sąd II instancji, a skoro zażalenie przysługuje na postanowienie sądu I instancji ( art. 394 § 1 k.p.c. ), zażalenie na postanowienie sądu we wskazanym przedmiocie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu ( art. 397 § 2 k.p.c. i art. 370 k.p.c. ). Trafnie więc Sąd I instancji orzekł w przedmiocie dopuszczalności zażalenia. Wątpliwości może budzić dystynkcja wprowadzona w art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. , wskazana na wstępie i eksplikowana przez skarżącą; mianowicie wskazana norma rozróżnia obciążenie kosztami sądowymi oraz wynagrodzenie biegłego. Norma art. 398 23 k.p.c. stanowi jednak o rozstrzygnięciu referendarza sądowego w „przedmiocie kosztów sądowych”, co jest pojęciem szerszym niż „obciążenie kosztami sądowymi” oraz „wynagrodzenie biegłego”. „Obciążenie kosztami sądowymi” to jedne z możliwych rozstrzygnięć w przedmiocie kosztów sądowych i oznacza obowiązek zapłaty kosztów sądowych Skarbowi Państwa. Pojęcie kosztów sądowych istnieje w płaszczyźnie stosunków strony ze Skarbem Państwa, między stronami istnieje obowiązek zwrotu kosztów procesu (postępowania), więc obciążenie kosztami sądowymi oznacza obowiązek zapłaty (także zwrotu) kosztów Skarbowi Państwa. Przyznanie wynagrodzenia biegłemu nie jest rozstrzygnięciem obciążającym kosztami sądowymi, stąd dystynkcja w art. 394 § 1 pkt 9 k.p.c. , jednak jest rozstrzygnięciem w przedmiocie kosztów sądowych. Z tej przyczyny – jak wskazano – podlega procedurze z art. 398 23 k.p.c. , dwuinstancyjnej z Sądem Rejonowym jako Sądem II instancji. Zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. (...) (...) (...) 1. (...) 2. (...) 3. (...) 4. (...)