II CZ 124/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy zmienił postanowienie o kosztach, zasądzając je od powoda na rzecz Skarbu Państwa, uznając, że działanie w zaufaniu do poglądu sądu niższej instancji nie uzasadniało zwolnienia z kosztów.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pozwanego Skarbu Państwa na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Okręgowy odstąpił od obciążenia powoda kosztami postępowania apelacyjnego, uznając, że działał on w zaufaniu do poglądu wyrażonego przez Sąd Rejonowy w innej sprawie. Sąd Najwyższy zmienił to postanowienie, zasądzając od powoda na rzecz Skarbu Państwa koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym i zażaleniowym, uznając, że okoliczności wskazane przez Sąd Okręgowy nie były wystarczające do zastosowania art. 102 k.p.c.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie strony pozwanej, Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego P., na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 16 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy pierwotnie odstąpił od obciążenia powoda A. M. kosztami postępowania apelacyjnego, argumentując, że powód działał w zaufaniu do poglądu wyrażonego przez Sąd Rejonowy w podobnym stanie faktycznym w innej sprawie. Pozwany w zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów k.p.c. dotyczących kosztów zastępstwa procesowego oraz art. 102 k.p.c., wskazując, że działanie w zaufaniu do sądu rejonowego nie stanowi podstawy do nieobciążania strony przegrywającej kosztami, zwłaszcza w kontekście późniejszego orzecznictwa Sądu Najwyższego wskazującego na niezasadność roszczenia powoda. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za uzasadnione. Wskazał, że art. 102 k.p.c. ma charakter wyjątkowy i wymaga ściślejszej wykładni, a wskazane przez Sąd Okręgowy okoliczności nie były wystarczająco szczególne ani wyjątkowe. Podkreślono, że po wydaniu korzystnych dla powoda orzeczeń, ale przed wytoczeniem powództwa, Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 5 grudnia 2008 r. (III CZP 121/08) zajął odmienne stanowisko, co powinien był wziąć pod uwagę powód, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym Sąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie, zasądzając od powoda na rzecz Skarbu Państwa koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym i zażaleniowym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, okoliczności te nie uzasadniają zastosowania art. 102 k.p.c. i nie zwalniają strony przegrywającej z obowiązku zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przeciwnikowi.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że art. 102 k.p.c. ma charakter wyjątkowy i wymaga ściślejszej wykładni. Okoliczności wskazane przez Sąd Okręgowy, w tym działanie w zaufaniu do poglądu sądu niższej instancji oraz późniejsze odmienne orzecznictwo Sądu Najwyższego, nie są wystarczająco szczególne ani wyjątkowe, aby uzasadnić zastosowanie zasady słuszności i zwolnienie strony przegrywającej z kosztów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana postanowienia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. M. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa - Naczelnik Urzędu Skarbowego P. | organ_państwowy | pozwany |
| Skarb Państwa - Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa | organ_państwowy | inna strona |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis o charakterze wyjątkowym, pozwalający w przypadkach szczególnie uzasadnionych nie obciążać strony przegrywającej kosztami procesu lub zasądzić tylko część kosztów.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § § 1 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Zasada obciążania strony przegrywającej kosztami niezbędnymi do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Rozstrzygnięcie o kosztach w orzeczeniu kończącym postępowanie w instancji.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Postanowienia sądu drugiej instancji dotyczące kosztów.
k.p.c. art. 394 § 1 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie kosztów podlegające zaskarżeniu zażaleniem.
k.p.c. art. 39816
Kodeks postępowania cywilnego
Zmiana zaskarżonego postanowienia przez Sąd Najwyższy.
k.p.c. art. 39821
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie art. 98 §1 i 3 w związku z art. 99 k.p.c. przez niezasądzenie kosztów zastępstwa procesowego od strony przegrywającej. Naruszenie art. 102 k.p.c. przez przyjęcie, że działanie powoda w zaufaniu do poglądu sądu rejonowego stanowi podstawę do nieobciążania strony przegrywającej kosztami, zwłaszcza w kontekście późniejszego orzecznictwa Sądu Najwyższego wskazującego na niezasadność roszczenia.
Godne uwagi sformułowania
art. 102 k.p.c. musi być wykładany ściśle jedynie rzeczywiście wyjątkowe, szczególne okoliczności pozwalają na zastosowanie w sprawie zasady słuszności obciążenie strony w takiej sytuacji kosztami godziłoby w poczucie sprawiedliwości powód, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, już wnosząc powództwo powinien był zatem wziąć pod uwagę możliwość jego oddalenia
Skład orzekający
Henryk Pietrzkowski
przewodniczący-sprawozdawca
Anna Kozłowska
członek
Monika Koba
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 102 k.p.c. w kontekście działania w zaufaniu do poglądu sądu niższej instancji oraz późniejszego orzecznictwa Sądu Najwyższego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy strona działała w zaufaniu do poglądu sądu niższej instancji, ale późniejsze orzecznictwo SN wskazywało inaczej, a strona była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii kosztów procesu i interpretacji przepisu o charakterze wyjątkowym (art. 102 k.p.c.), co jest istotne dla praktyków prawa procesowego.
“Czy zaufanie do sądu zwalnia z kosztów procesu? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice art. 102 k.p.c.”
Dane finansowe
zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym: 1800 PLN
zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym: 300 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 124/12 POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska SSA Monika Koba w sprawie z powództwa A. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Naczelnikowi Urzędu Skarbowego P. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2013 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 16 grudnia 2011 r., 1. zmienia zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 zł (tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym; 2. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem, zawartym w punkcie II wyroku z dnia 16 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w P. odstąpił od obciążenia powoda A. M. kosztami postępowania apelacyjnego, wskazując, że powód działał w zaufaniu do poglądu wyrażonego przez Sąd Rejonowy – P., orzekającego w podobnym stanie faktycznym w innej sprawie, w której Sądy obu instancji podzieliły pogląd prawny prezentowany przez powoda. W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 98 §1 i 3 w związku z art. 99 k.p.c. przez niezasądzenie kosztów zastępstwa procesowego od strony przegrywającej oraz art. 102 k.p.c. przez przyjęcie, że działanie powoda w zaufaniu do poglądu sądu rejonowego wyrażonego w innej, niepowiązanej ze sprawą niniejszą sprawie stanowi podstawę do nieobciążania strony przegrywającej kosztami postępowania, dodatkowo z pominięciem faktu, że późniejsze orzecznictwo Sądu Najwyższego wyraźnie wskazywało, iż roszczenie powoda jest niezasadne. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest uzasadnione. Powołany przez Sąd Okręgowy, jako podstawa nieobciążenia strony przegrywającej sprawę kosztami postępowania apelacyjnego, przepis art. 102 k.p.c. pozwala w przypadkach szczególnie uzasadnionych zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów lub nie obciążać jej kosztami w ogóle. Jest to przepis o charakterze wyjątkowym, wskazujący przesłanki odstąpienia od zasady ponoszenia przez stronę odpowiedzialności za wynik procesu przewidzianej w art. 98 k.p.c., zgodnie z którą strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Jako przepis wyjątkowy, art. 102 k.p.c. musi być wykładany ściśle, co oznacza, że jedynie rzeczywiście wyjątkowe, szczególne okoliczności pozwalają na zastosowanie w sprawie zasady słuszności i nieobciążenie strony przegrywającej kosztami procesu, gdyż obciążenie strony w takiej sytuacji kosztami godziłoby w poczucie sprawiedliwości. 3 Skarżący słusznie zarzuca, że okoliczności wskazane przez Sąd Okręgowy nie są okolicznościami szczególnymi ani wyjątkowymi w rozumieniu art. 102 k.p.c. i nie uzasadniają zastosowania tego przepisu. Można wprawdzie uznać, że nie jest typowa sytuacja, gdy powództwo zostaje oddalone, mimo, że w podobnym stanie faktycznym, w innej zakończonej prawomocnie sprawie, został wyrażony odmienny pogląd prawny. Niemniej, nie jest to sytuacja, w której zasady słuszności uzasadniałyby nieobciążanie powoda kosztami zastępstwa procesowego poniesionymi przez stronę przeciwną. W rozpoznawanej sprawie jest to tym bardziej nieuzasadnione, że po wydaniu korzystnych dla powoda orzeczeń przywołanych przez Sąd Okręgowy, a przed wytoczeniem powództwa w niniejszej sprawie, zostało wydane postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2008 r., III CZP 121/08, niepubl., w którym Sąd Najwyższy zajął stanowisko odmienne od poglądu prezentowanego przez powoda. Powód, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, już wnosząc powództwo powinien był zatem wziąć pod uwagę możliwość jego oddalenia. W takich okolicznościach brak podstaw do zastosowania art. 102 k.p.c., co prowadziło do zmiany przez Sąd Najwyższy zaskarżonego postanowienia (art. 39816 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.) i zasądzenia od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym na podstawie art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 w związku z § 8 pkt 8 i § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Ponadto na mocy art. 108 § 1 k.p.c. w związku z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. i § 6 pkt 3 w związku 13 ust. 2 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia orzeczono o kosztach postępowania zażaleniowego odpowiednio do wyniku sprawy w tej instancji. jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI