II CZ 123/10

Sygn. akt II CZ 123/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 24 listopada 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Dariusz Zawistowski 
SSA Anna Kozłowska 
 
w sprawie z powództwa A. G. 
przeciwko Oficynie Wydawniczej „A.(...)” Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z 
siedzibą w P. i D. P. 
o ochronę praw autorskich i zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2010 r., 
zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach  
zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 maja 2010 r., sygn. akt I ACa (…), 
 
oddala zażalenie; zasądza od pozwanej na rzecz powoda 1.200 (jeden tysiąc 
dwieście) zł kosztów postępowania zażaleniowego. 
 
Uzasadnienie 
 
Wyrokiem z dnia 5 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny w P., na skutek apelacji 
pozwanych Oficyny Wydawniczej „A.(...)” Sp. z o.o. w P. i D. P., zmienił wyrok Sądu 
Okręgowego w P. z dnia 6 marca 2008 r. w ten sposób, że zobowiązał pozwanych 
solidarnie do zamieszczenia w formie płatnego ogłoszenia, poza działem ogłoszeń 
drobnych, w miesięczniku „J.(...)” oraz dzienniku „G.(…)”, wydanie ogólnopolskie 
sobotnio-niedzielne, ogłoszenia o następującej treści: „Oficyna Wydawnicza A.(...) sp. z 
o.o. w P. i D. P. oświadczają, że w książce pt. „Encyklopedia Muzyki P.(...)” D. P. 

 
2 
dopuścił się plagiatu w stosunku do A. G., autora polskiego przekładu większości haseł 
wykorzystanych w powyższej książce w zakresie liter od „A” do „G”, dotyczących 
muzyków zagranicznych. W związku z powyższym Oficyna Wydawnicza „A.(...)” spółka 
z o.o. w P. i D. P. przepraszają A. G. za dokonanie naruszenia prawa autorskiego” (pkt 
1a), nakazał zaniechanie pozwanej oficynie dalszego wprowadzania do sprzedaży 
książki „Encyklopedia Muzyki P.(…) zawierającej tłumaczenia dokonane przez powoda 
A. G., bez jednoczesnego wskazania go jako autora tych tłumaczeń (pkt 2a), w 
pozostałym zakresie powództwo oddalił (pkt 1c). W pozostałej części apelacja podlegała 
oddaleniu (pkt 2) Ponadto Sąd zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda 
kwotę 15.200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego i kasacyjnego (pkt 
3). 
Na postanowienie w przedmiocie kosztów pozwani wnieśli zażalenie w części 
przekraczającej 2.534 zł, tj. co do kwoty 12.666,00 zł. Wnieśli o jego zmianę poprzez 
zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda kosztów postępowania apelacyjnego i 
kasacyjnego w wysokości 2.534 zł. Pozwani zarzucili naruszenie art. 100 zd. 2 k.p.c. w 
zw. z art. 391 § 1 zd. 1 k.p.c., polegające, ich zdaniem, na błędnym obciążeniu strony 
pozwanej kosztami postępowania kasacyjnego i apelacyjnego w całości. Zarzucono 
ponadto naruszenie § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 
września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez 
Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, przez 
przyjęcie czterokrotności stawki minimalnej w oparciu o ustalenie, że postępowanie w 
przedmiotowej sprawie było szczególnie skomplikowane pod względem faktycznym i 
prawnym, wymagało udziału w wielu czynnościach i sporządzenia wielu pism 
procesowych oraz wiązało się ze znacznym nakładem pracy pełnomocnika powoda. 
Powód w odpowiedzi na zażalenie pozwanych wniósł o jego oddalenie. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które 
nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, podlega aktualnie 
rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy (art. 3941 pkt 2 k.p.c.). 
Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c., strona przegrywająca sprawę obowiązana jest 
zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia 
praw i celowej obrony. Niezależnie od tej zasady, w myśl art. 100 k.p.c., w razie 
częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty mogą być wzajemnie zniesione lub 
stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu 

 
3 
wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego 
żądania albo gdy określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub 
oceny sądu. Skarżący odwołują się do treści art. 100 k.p.c., który to przepis daje sądowi 
szerokie możliwości orzecznicze w postaci rozdzielenia kosztów procesu według wyniku 
sporu, ich zniesienia – gdy koszty się „równoważą” oraz zasądzenie całych 
poniesionych kosztów od przeciwnika, gdy ten uległ w przeważającym rozmiarze. Przy 
orzekaniu na podstawie art. 100 k.p.c. istotne znaczenie ma wynik sprawy oraz rozmiar 
wydatków poniesionych przez strony. Bez tych danych nie da się miarodajnie uzasadnić 
decyzji orzeczniczej. 
Zdaniem strony skarżącej zarówno apelacja i skarga kasacyjna w istotny sposób 
doprowadziły do zmiany wyroku Sądu Okręgowego. Tylko jedno z roszczeń zgłoszonych 
w pozwie i uwzględnionych w wyroku Sądu Okręgowego zostało uwzględnione w 
kształcie w pełni zgodnym z żądaniem powoda. Skarżący uznał, że wprawdzie wyrok 
sądu odwoławczego jest w dalszym ciągu zasądzający, lecz różni się od wyroku sądu 
pierwszej instancji na korzyść pozwanych. 
Sąd Najwyższy podziela wyrażony w sprawie pogląd, że postępowanie w 
przedmiotowej sprawie, prowadzone prawie 8 lat, miało skomplikowany pod względem 
prawnym i faktycznym charakter. Sprawa toczyła się przed wszystkimi instancjami 
sądowymi, w tym także przed Sądem Najwyższym. Powód wytoczył i popierał 
powództwo o ochronę autorskich praw osobistych w związku z popełnieniem plagiatu w 
książce pt. „Encyklopedia Muzyki P.(...)”. Żądania strony powodowej dotyczyły zarówno 
ochrony praw niemajątkowych, tj. roszczenia o zaniechanie naruszeń czy zniwelowania 
skutków naruszenia przez złożenie stosownego oświadczenia w prasie, jak i środków 
majątkowych, tj. roszczenia o zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę. Z 
punktu widzenia interesów strony powodowej oraz zakresu sformułowanych żądań nie 
ulega wątpliwości, że organy wymiaru sprawiedliwości w zdecydowanej większości 
pozytywnie odniosły się do powództwa A. G. Okoliczność naruszenia praw autorskich 
strony powodowej została wykazana, a oddalenie jej roszczeń nastąpiło w stosunkowo 
niewielkim zakresie. Podstawową sprawą było bowiem przypisanie stronie pozwanej 
dopuszczenia się plagiatu na szkodę powoda. Tym samym zastosowanie art. 100 
zdanie 2 k.p.c. było prawidłowe. 
O tym, w jakim stopniu strona wygrała lub przegrała sprawę decyduje rezultat 
przeprowadzonego porównania roszczeń dochodzonych z roszczeniami ostatecznie 
uwzględnionymi, przy czym porównania tego dokonuje się mając na względzie 

 
4 
ostateczny wynik procesu. Żadnego znaczenia, dla oceny stopnia w jakim strona 
wygrała lub przegrała sprawę, nie ma natomiast to, czy sąd rozstrzygając sprawę 
podzielił argumentację prawną przedstawioną przez stronę oraz czy uwzględnił, a jeśli 
tak to w jakim zakresie, podniesione przez stronę zarzuty (por. postanowienie SN z dnia 
12 stycznia 2010 r., III CZ 65/09, niepubl.) 
W tym stanie rzeczy należy uznać, że Sąd Apelacyjny wydał trafne 
rozstrzygnięcie, mając na uwadze skomplikowany charakter przedmiotowej sprawy. 
Koszty postępowania kasacyjnego, jak również apelacyjnego, powinni ponieść pozwani 
w całości, w tym powinni zwrócić powodowi koszty zastępstwa procesowego w 
wysokości czterokrotności stawki minimalnej. 
Wobec powyższego zażalenie podlega oddaleniu (art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 
3941 § 3 k.p.c.), z zasądzeniem od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania 
zażaleniowego (art. 98 § 1 k.p.c.).