I CZ 29/11

Sygn. akt I CZ 29/11 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 29 kwietnia 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Wojciech Katner (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Marta Romańska 
SSN Bogumiła Ustjanicz 
 
w sprawie z wniosku H. T. 
przy uczestnictwie I. B., i innych 
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 29 kwietnia 2011 r., 
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie  
Sądu Okręgowego w W. 
z dnia 6 października 2010 r.,  
 
 
1) oddala zażalenie 
2) zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestniczki  - 
Spółdzielni Mieszkaniowo - Budowlanej "M." w   W.  kwotę 
600,- 
(sześćset) 
złotych 
tytułem 
zwrotu 
kosztów 
postępowania zażaleniowego. 
 
 
 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 6 października 2010 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił 
zażalenie wnioskodawczyni H. T. od postanowienia tegoż Sądu z  dnia 26 kwietnia 
2010 r. 

 
2 
Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. odrzucił 
apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 
kwietnia 2009 r. 
W 
zażaleniu 
wnioskodawczyni 
wniosła 
o 
uchylenie 
zaskarżonego 
postanowienia w całości, podnosząc, że Sąd Okręgowy w W. bezpodstawnie 
uprzednio odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na 
postanowienie tegoż Sądu z dnia 26 kwietnia 2010 r. Zdaniem skarżącej, termin do 
złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia zażalenia 
został zachowany, gdyż odpis postanowienia z dnia 26  kwietnia 2010 r. został 
wysłany 
do 
Kancelarii 
pełnomocnika 
wnioskodawczyni 
w  okresie 
urlopu 
pełnomocnika. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie, jako bezzasadne należało oddalić w całości. 
W niniejszej sprawie warunkiem nadania biegu zażaleniu wnioskodawczyni 
od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 kwietnia 2010 r., mocą którego 
odrzucono apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 kwietnia 
2009 r. było skuteczne złożenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do 
wniesienia tegoż zażalenia. Należy wskazać, iż Sąd Okręgowy postanowieniem z 
dnia 30 sierpnia 2010 r. odrzucił wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do 
złożenia zażalenia od postanowienia z dnia 26 kwietnia 2010 r., z uwagi na jego 
wniesienie po terminie określonym w art. 169 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. 
Słusznie podniosła uczestniczka postępowania w odpowiedzi na zażalenie, 
iż postanowienie w przedmiocie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu nie 
podlega zażaleniu. Należy dodać, iż zażalenie nie przysługuje także od 
postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. 
Postępowanie o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności 
procesowej ma charakter wpadkowy, gdyż jego celem nie jest badanie 
dopuszczalności dokonania czynności procesowej inicjującej kolejny etap 
postępowania, tylko ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu. 
Kończącym postępowanie w sprawie jest tylko takie orzeczenie, którego 
uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty 
przez sąd danej instancji (por. postanowienie SN z dnia 19 kwietnia 2006 r., I UZ 

 
3 
3/06, OSNP 2007, Nr 9 - 10, poz. 145; postanowienie SN z dnia 13 czerwca 
2002 r., V CZ 59/02, Lex nr 566032). 
Niezaskarżalne, gdyż niekończące postępowania w sprawie postanowienie 
o  odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej 
wywarło wpływ na wynik sprawy, gdyż doprowadziło do odrzucenia zażalenia 
wnioskodawczyni na postanowienie o odrzuceniu apelacji. Należy wskazać, iż 
w   judykaturze i doktrynie nie budzi wątpliwości, że warunkiem kontroli 
niezaskarżalnego zażaleniem postanowienia, które miało wpływ na wynik sprawy, 
na podstawie art. 380 w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 i w związku z art. 13 § 2 
k.p.c., jest zamieszczenie w środku odwoławczym stosownego wniosku 
(por.  postanowienie SN z dnia 23 września 2004 r., III CZ 71/04, niepubl.; 
postanowienie SN z dnia 15 stycznia 2001 r., I PZ 85/00, OSNP 2002, Nr 19, poz. 
464; postanowienie SN z dnia 10 stycznia 2008 r., IV CZ 110/07, Lex nr 621784). 
W przypadku, gdy w sprawie występuje profesjonalny pełnomocnik wniosek 
powinien być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do przypisywania 
pismom 
przez 
niego 
wnoszonym 
treści 
wprost 
w 
nich 
niewyrażonych 
(por. postanowienie SN z dnia 3 marca 2005 r., II CZ 197/04, niepubl.). 
Skarżąca nie zawarła w zażaleniu wniosku sformułowanego w trybie 
powołanego art. 380 k.p.c., zaś same tylko rozważania dotyczące nietrafności 
orzeczenia odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu nie mogą wywołać 
skutku procesowego określonego w powyższym przepisie. 
Z omówionych przyczyn, zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego 
w   W. z dnia 6 października 2010 r. o odrzuceniu zażalenia, jako bezzasadne 
należało oddalić w całości na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 i w 
związku z art. 13 § 2 k.p.c. 
O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto na podstawie art. 
98 § 1 i art. 108 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., zasądzając na rzecz uczestniczki 
postępowania kwotę 600 zł tytułem zwrotu wynagrodzenia pełnomocnika (§ 2 ust. 2 
oraz § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 
z  dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz 
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę 
prawnego ustanowionego z urzędu, Dz. U. Nr 163, poz. 1349). 

 
4