III FZ 425/25

I SA/Łd 716/24 - Wyrok WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-03-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Paweł Janicki /przewodniczący sprawozdawca/
Paweł Kowalski
Tomasz Furmanek
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Sygn. powiązane
III FZ 425/25 - Postanowienie NSA z 2025-09-02
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2505
art. 35, art. 57 par 1.
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j.)
Sentencja
Dnia 12 marca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Paweł Janicki (spr.), Sędziowie : Sędzia WSA Paweł Kowalski, Asesor WSA Tomasz Furmanek, , po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi B. E. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2024 roku, nr 1001-IEE.7192.229.2024.8.MOK w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2024 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej: DIAS) stwierdził niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez B. E. N. (dalej: skarżąca) na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim (dalej: NUS) z dnia 1 lipca 2024 r.
w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].
Powyższe postanowienie zapadło na podstawie poczynionych ustaleń faktycznych:
W dniu 7 września 2023 r. Burmistrz Miasta i Gminy Wolbórz wystawił na skarżącą tytuł wykonawczy nr [...], który obejmuje zaległości
z tytułu I, II, III i IV raty podatku od nieruchomości za rok 2018.
Wskazany na wstępie tytuł wykonawczy został skierowany do NUS, celem jego realizacji.
NUS skierował do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Tomaszowie Mazowieckim zawiadomienie z dnia 4 października 2023 r. o zajęciu świadczeń skarżącej z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej.
Wskazane zawiadomienie zostało doręczone dłużnikowi zajętej wierzytelności
w dniu 4 października 2023 r., natomiast skarżącej wraz z odpisem tytułu wykonawczego nr [...] w dniu 23 października 2023 r.
Pismem z dnia 24 października 2023 r. ZUS Oddział w Tomaszowie Mazowieckim poinformował, że od listopada 2023 r. będzie dokonywać potrąceń
ze świadczenia skarżącej.
W dniu 26 października 2023 r. do Urzędu Skarbowego w Piotrkowie Trybunalskim wpłynęło pismo skarżącej z dnia 23 października 2023 r. zatytułowane: "Zarzut nieistnienia obowiązku z dnia 04 października 2023 r."
Pismem z dnia 7 listopada 2023 r. organ egzekucyjny zwrócił się do wierzyciela
- Burmistrza Wolborza o zajęcie stanowiska w sprawie zarzutów skarżącej na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie w/w tytułu wykonawczego.
Tego samego dnia NUS wydał postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o wymieniony tytuł wykonawczy, do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zarzutów. Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 24 listopada 2023 r.
Pismem z dnia 28 czerwca 2024 r. Burmistrz Miasta i Gminy Wolbórz poinformował, że stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów skarżącej z dnia
15 listopada 2023 r. jest ostateczne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze
w Piotrkowie Trybunalskim postanowieniem z dnia 23 stycznia 2024 r. utrzymało
w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Wobec powyższego, wierzyciel wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego.
Postanowieniem z dnia 1 lipca 2024 r. NUS podjął zawieszone postępowanie.
W zażaleniu z dnia 8 lipca 2024 r. złożonym za pośrednictwem platformy ePUAP, skarżąca wniosła o uchylenie w/w postanowienia.
Rozpoznając wywiedziony przez skarżącą środek odwoławczy, DIAS na wstępie pisemnych motywów podjętego postanowienia wskazał, że postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec skarżącej przez NUS w Piotrkowie Trybunalskim zostało wszczęte przed dniem 25 marca 2024 r. Stosownie zatem do przepisów przejściowych zawartych w ustawie zmieniającej z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy w postępowaniu egzekucyjnym w administracji i niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2023, poz. 556),
w odniesieniu do zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej i związanego z nimi zawieszenia postępowania egzekucyjnego, zastosowanie mają przepisy ustawy dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r., poz. 2505 ze zm.) dalej: u.p.e.a., w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 marca 2024 r.
Następnie organ wskazał, że analiza przedmiotowej sprawy pod kątem możliwości wydania merytorycznego rozstrzygnięcia wykazała, iż zażalenie skarżącej jest niedopuszczalne.
Organ odwoławczy zaznaczył, że podstawą wydania przez NUS w Piotrkowie Trybunalskim postanowienia z dnia 7 listopada 2023 r. o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego jest art. 35 § 1 u.p.e.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 marca 2024 r.).
W myśl tego przepisu, wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, zawieszało postępowanie egzekucyjne jedynie do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu.
Z kolei zakwestionowanym postanowieniem z dnia 1 lipca 2024 r. NUS
w Piotrkowie Trybunalskim, podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec skarżącej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], z uwagi na ustanie przyczyny jego zawieszenia, tj. wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ostatecznego postanowienia w sprawie wniesionych przez skarżącą zarzutów.
Do powyższego obligowała go bowiem treść art. 57 § 1 u.p.e.a., który nakłada na organ egzekucyjny obowiązek podjęcia zawieszonego postępowania egzekucyjnego po ustaniu przyczyny zawieszenia i zawiadomienia o tym zobowiązanego.
W ocenie organu odwoławczego, przepisy u.p.e.a. nie przewidują zatem możliwości zaskarżenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego, czemu wyraz dał także organ egzekucyjny, który w zaskarżonym postanowieniu z dnia 1 lipca 2024 r. zawarł pouczenie, że na to postanowienie nie przysługuje skarżącej zażalenie.
Dlatego postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2024 r. DIAS stwierdził niedopuszczalność zażalenia wywiedzionego przez skarżącą na postanowienie NUS
w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 1 lipca 2024 r.
W skardze na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że przepisy u.p.e.a. nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postepowania egzekucyjnego, ale jedynie w przypadku gdy organy działają zgodnie
z prawem, co nie ma miejsca w przedmiotowej sprawie.
Ponadto, zaznaczyła, że "żąda bezzwłocznego zaprzestania kradzieży
i bezzwłocznego zwrotu wszystkich skradzionych jej pieniędzy wraz z odsetkami karnymi".
Ostatecznie skarżąca wniosła o uchylenie zakwestionowanego postanowienia DIAS i zasądzenie "odszkodowań i zadośćuczynień", w kwotach wyszczególnionych
w treści skargi.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia 5 maja 2024 r. skarżąca wniosła replikę na odpowiedź organu, na wniesioną przez nią skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie ma uzasadnionych podstaw.
Zgodnie z art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572) dalej: k.p.a., zażalenie na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie jedynie wówczas, gdy kodeks tak stanowi.
Oznacza to, iż zażalenie może być wnoszone tylko na postanowienia enumeratywnie wyliczone w kodeksie. Jest to rozwiązanie procesowe odmienne niż
w przypadku odwołania, które przysługuje od decyzji wydanych w I instancji.
Ograniczenie prawa zaskarżania postanowień w drodze zażalenia uzasadniane jest w piśmiennictwie następująco: "Postanowienie jest to (w zasadzie) orzeczenie, które dotyczy nie załatwienia sprawy, lecz samego postępowania
w sprawie. Postanowienia przyczyniają się do osiągnięcia celu postępowania, ale nie są jego celem (np. postanowienie o dokonaniu oględzin). Gdybyśmy przyjęli, że od każdego postanowienia stronie przysługuje środek prawny, którego wniesienie wstrzymuje wykonanie postanowienia, postępowanie mogłoby być tylekroć przez stronę wstrzymane, ilekroć organ wydałby postanowienie w toku postępowania" (E. Iserzon [w:] Komentarz, 1970, s. 244–245).
Powyższy pogląd, którego wymowę sąd I instancji akceptuje w całej rozciągłości, w pełni oddaje istotę sporu w rozpoznawanej sprawie i w konsekwencji nakazuje uznać stanowisko strony skarżącej, za niezasadne.
Podobnie zresztą przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym
w administracji nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania.
Podstawą zawieszenia postępowania egzekucyjnego był art. 35 § 1 u.p.e.a.,
w myśl którego wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego, zawiesza postępowanie egzekucyjne w całości albo w części
z dniem doręczenia tego zarzutu organowi egzekucyjnemu do czasu zawiadomienia tego organu o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie tego zarzutu.
Przyczyną wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania stał się zgłoszony przez stronę skarżącą zarzut nieistnienia obowiązku z dnia 4 października 2023 r.
W związku z tym, że SKO w Piotrkowie Trybunalskim ostatecznym postanowieniem z dnia 23 stycznia 2024 r. rozstrzygnęło sprawę zgłoszonego zarzutu, utrzymując w mocy niekorzystne dla strony postanowienie organu Burmistrza Wolborza z dnia 5 listopada 2023 r., organ I instancji był zobowiązany do podjęcia zawieszonego postępowania na podstawie art. 57 § 1 u.p.e.a, który nakazuje podjęcie zawieszonego postępowania po ustaniu przyczyny zawieszenia.
Przepis ten nie daje organowi luzu decyzyjnego, lecz kategorycznie nakazuje wydanie określonego aktu, celem nadania dalszego biegu (kontynuowania) postępowaniu egzekucyjnemu, po ustaniu przyczyny zawieszenia postępowania.
Skoro zatem przepisy prawa nie przewidują możliwości składania zażalenia na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, to złożenie takiego środka organ odwoławczy trafnie uznał za niedopuszczalne. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stały się powołane przez organ art. 134 i 144 k.p.a.
Ponadto zauważyć należy, że sąd I instancji nie znalazł podstaw do badania zasadności żądań, twierdzeń i przekonań zawartych w skardze, jako że nie dotyczą sprawy będącej przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym
Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności i nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, po myśli art. 151 p.p.s.a należało orzec, jak w sentencji.
(mko)