II CZ 114/17

Sprawa dotyczyła zażalenia dłużniczki A. W. na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Świdnicy, które wezwało ją do uiszczenia opłaty od skargi na czynność Komornika Sądowego w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Dłużniczka zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 130 § 1 kpc, poprzez wezwanie do opłaty bez prawidłowego rozpoznania jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z dnia 11 kwietnia 2016 r. Podniosła również zarzut naruszenia przepisów ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sąd Okręgowy w Świdnicy uznał te zarzuty za bezzasadne. Stwierdził, że opłata stała od skargi na czynności komornika wynosi 100 zł, zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, a zatem skarżąca została prawidłowo wezwana do jej uiszczenia. Odnosząc się do kwestii wniosku o zwolnienie od kosztów, sąd wskazał, że zarzuty dotyczące jego oddalenia powinny być podnoszone w odrębnym zażaleniu na postanowienie w przedmiocie zwolnienia, a nie w zażaleniu na wymiar opłaty. Ponieważ zarzuty zażalenia nie podważyły trafności zaskarżonego zarządzenia, Sąd Okręgowy oddalił je na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 398 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający