II CZ 114/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie dłużniczki na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty od skargi na czynność komornika, uznając je za bezzasadne.
Dłużniczka A. W. złożyła skargę na czynność Komornika Sądowego oraz zażalenie na zarządzenie Sądu Rejonowego wzywające ją do uiszczenia opłaty od tej skargi. Zarzucała naruszenie przepisów procesowych i materialnych, w tym błędne rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, stwierdzając, że opłata od skargi na czynność komornika wynosi 100 zł i została prawidłowo naliczona. Zarzuty dotyczące wniosku o zwolnienie od kosztów powinny być podnoszone w odrębnym zażaleniu na postanowienie w tej sprawie.
Sprawa dotyczyła zażalenia dłużniczki A. W. na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Rejonowego w Świdnicy, które wezwało ją do uiszczenia opłaty od skargi na czynność Komornika Sądowego w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Dłużniczka zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 130 § 1 kpc, poprzez wezwanie do opłaty bez prawidłowego rozpoznania jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z dnia 11 kwietnia 2016 r. Podniosła również zarzut naruszenia przepisów ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sąd Okręgowy w Świdnicy uznał te zarzuty za bezzasadne. Stwierdził, że opłata stała od skargi na czynności komornika wynosi 100 zł, zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, a zatem skarżąca została prawidłowo wezwana do jej uiszczenia. Odnosząc się do kwestii wniosku o zwolnienie od kosztów, sąd wskazał, że zarzuty dotyczące jego oddalenia powinny być podnoszone w odrębnym zażaleniu na postanowienie w przedmiocie zwolnienia, a nie w zażaleniu na wymiar opłaty. Ponieważ zarzuty zażalenia nie podważyły trafności zaskarżonego zarządzenia, Sąd Okręgowy oddalił je na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 398 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd prawidłowo wezwał do uiszczenia opłaty, a zarzuty dotyczące wniosku o zwolnienie od kosztów powinny być podnoszone w odrębnym postępowaniu.
Uzasadnienie
Opłata od skargi na czynność komornika jest opłatą stałą w kwocie 100 zł. Zarzuty dotyczące wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych nie mają znaczenia w postępowaniu zażaleniowym dotyczącym wymiaru opłaty.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
Komornik Sądowy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. W. | osoba_fizyczna | dłużniczka |
| J. P. | inne | Komornik Sądowy |
| Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. (...) w Ś. | inne | wierzyciel |
Przepisy (7)
Główne
u.k.s.c. art. 25 § 1 pkt 1
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Opłata stała w kwocie 100 zł pobierana jest od skargi na czynności komornika.
Pomocnicze
k.p.c. art. 130 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398
Kodeks postępowania cywilnego
u.k.s.c. art. 102 § 2
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
u.k.s.c. art. 107
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opłata od skargi na czynność komornika wynosi 100 zł. Zarzuty dotyczące wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powinny być podnoszone w odrębnym zażaleniu.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 130 § 1 kpc poprzez wezwanie do opłaty przy jednoczesnym naruszeniu przepisów dotyczących procedury rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Określenie wymiaru opłaty od skargi bez poprawnego rozpoznania złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Naruszenie przepisów ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w szczególności art. 102 ust. 2 w zw. z art. 107 ustawy poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i rozstrzygnięcie niekompletnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Godne uwagi sformułowania
Odnosząc się natomiast do wywodów zażalenia związanych z ponownym oddaleniem jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wskazać należy, że powyższe zarzuty winny być podnoszone w zażaleniu na postanowienie o oddaleniu w/w wniosku, zaś w złożonym przez nią zażaleniu na wymiar opłaty nie mają znaczenia.
Skład orzekający
Jerzy Dydo
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wysokości opłaty od skargi na czynność komornika oraz procedury odwoławczej w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji procesowej i przepisów o kosztach sądowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy opłat sądowych, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygnatura akt II Cz 114/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Jerzy Dydo po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużniczki A. W. na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Świdnicy J. P. , sygn. akt Km 1453/14 w sprawie egzekucyjnej prowadzonej z wniosku wierzyciela Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. (...) w Ś. na skutek zażalenia dłużniczki na zarządzenia Przewodniczącego w Sądzie Rejonowym w Świdnicy z dnia 17 października 2016 r., sygn. akt I Co 2174/15 postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 17 października 2016 r. wezwano pełnomocnika A. W. o opłatę od skargi na czynność komornika w kwocie 100 zł w terminie tygodniowym, pod rygorem odrzucenia skargi. W uzasadnieniu zarządzenia powołano treść art. 25 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych . W zażaleniu na powyższe zarządzenie, dłużniczka zarzuciła mu: - obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia, a w szczególności art. 130 § 1 kpc poprzez wezwanie strony do opłaty przy jednoczesnym naruszeniu przepisów dotyczących procedury rozpoznania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; - obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść zaskarżonego zarządzenia poprzez określenie wymiaru opłaty od skargi bez poprawnego rozpoznania złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z dnia 11 kwietnia 2016 r.; - naruszenie przepisów prawa materialnego, a to przepisów ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w szczególności art. 102 ust. 2 w zw. Z a contrario art. 107 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i rozstrzygnięcie niekompletnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę powyższe wniosła o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez obniżenie wysokości opłaty sądowej od skargi i zasądzenie od wierzyciela na rzecz A. W. kosztów postępowania zażaleniowego wg norm przepisanych ewentualnie o uchylenie zarządzenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji pozostawiając temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego. Sąd Okręgowy zważył: Niewątpliwie błędne jest stanowisko skarżącej, co do rzekomego nieprawidłowego wymiaru opłaty dokonanego zaskarżonym zarządzeniem. Opłatę stałą w kwocie 100 zł pobiera się od skargi na czynności komornika, co wynika z art. 25 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 623). Słusznie zatem skarżąca została wezwana do uiszczenia opłaty od skargi na czynność komornika w wysokości 100 zł. Odnosząc się natomiast do wywodów zażalenia związanych z ponownym oddaleniem jej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wskazać należy, że powyższe zarzuty winny być podnoszone w zażaleniu na postanowienie o oddaleniu w/w wniosku, zaś w złożonym przez nią zażaleniu na wymiar opłaty nie mają znaczenia. Skoro zatem zarzuty zażalenia w żaden sposób nie podważyły trafności zaskarżonego zarządzenia, zażalenie to jako bezzasadne podlegało oddaleniu. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 398 k.p.c. , orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI