II CZ 1096/14

Sygn. akt II Cz 1096/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2014 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Tomasz Szaj (spr.) SO Violetta Osińska SO Agnieszka Tarasiuk - Tkaczuk po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Cechu (...) z siedzibą w K. przeciwko (...) w K. o zwolnienie zajętych przedmiotów spod egzekucji na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Świnoujściu z dnia 27 września 2013 r. sygn. akt VI C 874/13 postanawia: zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o udzielenie zabezpieczenia. (...) Sygn. akt II Cz 1096/14 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 września 2013 r. Sąd Rejonowy w Świnoujściu VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w K. sygn. akt VI C 874/13 oddalił wniosek powoda o zabezpieczenie powództwa poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego w sprawie Km 629/13 w części dotyczącej przedmiotów zajętych przez komornika w dniu 23 sierpnia 2013r. do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że powód Cech (...) z siedzibą w K. wraz z pozwem o zwolnienie zajętych ruchomości - 2 pieców konwekcyjnych, półki nadstawnej, stołów ze stali nierdzewnej, regału ze stali nierdzewnej, podstawy do pieca konwekcyjnego, kotłów warzelnych, stolików okleinowych, kompletu krzeseł wraz ze stolikami, (...) (...) oraz (...) zajętych w dniu 23 sierpnia 2013r. na terenie ośrodka (...) Spółki z o. o. z siedzibą w M. przy ul. (...) l przez. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) K. C. w sprawie z wniosku wierzyciela (...) (...) w K. o sygn. Km 629/13, wniósł o zabezpieczenie tego powództwa poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...) K. C. o sygn. Km 629/13 w części dotyczącej egzekucji z przedmiotów zajętych przez komornika w dniu 23 sierpnia 2013r. do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy. Sąd I instancji stwierdził, że wymienione powyżej przedmioty, których zajęcia dokonano w dniu 03 lipca 2013r. oraz ponownie w dniu 23 sierpnia 2013r. są własnością powoda w części 1/7, zgodnie z załączonymi do pozwu dowodami. Sąd I instancji podkreślił, że wniosek o zabezpieczenie powództwa poprzez zastosowanie środka wskazanego w art. 755 § l pkt 3 k.p.c. powód uzasadnił art. 730 1 k.p.c. , gdyż brak zabezpieczenia może spowodować wyrządzenie szkody w majątku powoda - groźba skutecznego rozporządzenie przedmiotów wchodzących w skład majątku powoda, uszczuplenie majątku powoda. Nadto Sąd I instancji stwierdził, iż zgodnie z przepisem art. 730 § l k.p.c. w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia, zaś warunki udzielenia zabezpieczenia precyzuje z kolei przepis art. 730 1 § l k.p.c. , który stanowi, iż udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. W ocenie Sądu I instancji, wniosek złożony przez wnioskodawcę odpowiada wymogom formalnym, nie ulega również wątpliwości, że powód ma interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, gdyż przeprowadzenie dalszych czynności egzekucyjnych w stosunku do części zajętej rzeczy, których jest współwłaścicielem w konsekwencji może prowadzić do ich sprzedaży. Mimo tego, zdaniem Sądu I instancji, wniosek nie mógł być uwzględniony, z uwagi na żądany sposób zabezpieczenia, który w ocenie Sądu jest nieadekwatny i niewspółmierny do roszczenia objętego żądaniem pozwu. Sąd I instancji zauważył, że powód jako osoba dochodząca tymczasowej ochrony prawnej w ramach wniosku o zabezpieczenie roszczenia jest zaledwie współwłaścicielem rzeczy w udziale 1/7 części, tymczasem żąda zawieszenie egzekucji co do wszystkich ruchomości, także w części w której nie jest ich współwłaścicielem. Właściwym i stosownym środkiem zabezpieczenia, w opinii Sądu I instancji, byłoby w takim wstrzymanie lub zawieszenie egzekucji w stosunku tylko do 1/7 części ruchomości, których wnioskodawca jest współwłaścicielem lub złożenie takiego wniosku jednocześnie przez wszystkich współwłaścicieli, natomiast zawieszenie postępowania egzekucyjnego Km 629/13 w sposób wskazany we wniosku nie jest zasadny. Sąd I instancji podniósł, iż zgodnie z przepisem art 738 k.p.c. Sąd rozpoznaje wniosek o udzielenie zabezpieczenia w jego granicach, biorąc za podstawę orzeczenia materiał zebrany w sprawie, zaś wedle zgodnych poglądów doktryny zacytowany przepis ustanawia zasadę związania Sądu sposobem zabezpieczenia wskazanym we wniosku, co powoduje, że Sąd może udzielić zabezpieczenia tylko w taki sposób, jaki został wymieniony we wniosku. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł powód zaskarżając je w całości i wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 395 § 2 k.p.c. z uwagi na oczywistą zasadność niniejszego zażalenia i ponowne rozpoznanie wniosku o udzielenie zabezpieczenia, ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez udzielenie zabezpieczenia w granicach wniosku złożonego w pozwie albo uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wniósł również o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 730 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 738 k.p.c. poprzez błędne uznanie, iż żądany sposób zabezpieczenia jest nieadekwatny i niewspółmierny do roszczenia objętego pozwem oraz błędnego przyjęcia, że powód wnosi o zabezpieczenie powództwa również do przedmiotów, w stosunku do których nie jest ich współwłaścicielem oraz naruszenie art. 738 k.p.c. w zw. z art. 755 § I pkt 3) k.p.c. poprzez błędną jego wykładnie i przyjęcie, że Sąd nie jest władny do częściowego uwzględnienia wniosku o zabezpieczenie. W uzasadnieniu powód stwierdził, iż jedynie całościowe tymczasowe zawieszenie postępowania egzekucyjnego (również w zakresie udziału, w którym powód nie jest właścicielem) pozwoli na skuteczne zabezpieczenie roszczenia i ochronę interesu powoda i błędnym byłoby bowiem licytowanie ruchomości, w czasie gdy toczy się postępowanie o zwolnienie spod egzekucji, nawet przy założeniu, że roszczenie jest zasadne w stosunku do określonego udziału. Nadto zaznaczył, że w pkt. 2 petitum pozwu wskazywał, że zawieszenie dotyczy przedmiotów objętych roszczeniem niniejszego pozwu, stąd argumentacja Sądu I instancji jakoby wniosek miał dotyczyć, także ruchomości, w których powód nie jest współwłaścicielem (str. 2 postanowienia) stanowi zdaniem powoda nadinterpretacje i błędne odczytanie jego wniosku. Zdaniem powoda Sąd częściowo, a to w zakresie 1/7 uznał wniosek o zabezpieczenie za zasadny, niemniej przyjmując jakoby koncepcję „systemu zero-jedynkowego" wykluczył możliwość uwzględnienia wniosku częściowo i dodał, że wbrew temu, co twierdzi Sąd I instancji, w doktrynie zdaje się dominować pogląd o dopuszczalności (a nie jak twierdzi Sąd — o braku możliwości) częściowego uwzględnienia wniosku o zabezpieczenie roszczenia. W ocenie powoda koncepcja forsowana przez Sąd I instancji w praktyce mogłaby prowadzić do wysoce wątpliwych i nierzadko krzywdzących rozstrzygnięć dla stron procesu, gdzie nawet niewielka i fragmentarycznie bezzasadna część wniosku prowadziłaby do jego całościowego oddalenia. Powód dodał, że działając w oparciu o art. 738 k.p.c. sąd jest zobowiązany do orzekania w granicach wniosku, co przekłada się na związanie wybranym przez stronę sposobem zabezpieczenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie powoda okazało się bezprzedmiotowe. Jak wynika z akt sprawy w toku postępowania komornik prawomocnym postanowieniem z dnia 31 grudnia 2013 roku umorzył postępowanie egzekucyjne w sprawie Km 629/13, tj. postępowanie w toku którego doszło do zajęcia przedmiotów objętych wnioskiem. Stosownie do art. 826 k.p.c. umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych… W konsekwencji obecnie przedmioty objęte żądaniem wniosku nie są zajęte przez komornika, co powoduje bezprzedmiotowość żądania udzielenia zabezpieczenia. Z tych względów uznać należy, że wydanie orzeczenia w przedmiocie zabezpieczenia stało się zbędne, co uzasadnia umorzenie postępowania w zakresie wniosku ( art. 355 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Stosownie do art. 386 § 3 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. należało zatem zmienić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o udzielenie zabezpieczenia. (...) (...) 1. (...) 2. (...) - (...) (...) 3. (...) 4. (...) (...)