II CZ 108/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając, że orzekanie przez asesora sądowego w dacie wydania pierwotnego postanowienia nie stanowiło podstawy do wznowienia.
Skarżący A. B. wniósł o wznowienie postępowania, argumentując, że pierwotne postanowienie w sprawie podziału majątku wspólnego zostało wydane przez asesora sądowego, co miało być podstawą wznowienia. Sąd Okręgowy odrzucił skargę, uznając brak ustawowej podstawy. Sąd Najwyższy utrzymał to postanowienie w mocy, wskazując, że w dacie wydania pierwotnego orzeczenia (2008 r.) przepis zezwalający asesorom na orzekanie jeszcze obowiązywał, a wyrok Trybunału Konstytucyjnego odraczający jego skutki wszedł w życie później.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie A. B. na postanowienie Sądu Okręgowego w P., które odrzuciło skargę o wznowienie postępowania. Skarżący domagał się wznowienia postępowania dotyczącego podziału majątku wspólnego, twierdząc, że pierwotne orzeczenie z 2009 r. zostało wydane przez asesora sądowego, co miało stanowić podstawę wznowienia na podstawie art. 401 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 401[1] i art. 410 § 1 k.c. Sąd Okręgowy uznał, że podstawa ta nie została spełniona. Sąd Najwyższy, analizując sprawę, podkreślił, że pierwotne orzeczenie, którego dotyczyła skarga o wznowienie, zostało wydane w 2008 r. przez Sąd Rejonowy w P. W tym czasie obowiązywał jeszcze art. 135 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych, który zezwalał asesorom na orzekanie. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 października 2007 r. (SK 7/06), który uznał ten przepis za niezgodny z Konstytucją, odraczał jego skutki na okres 18 miesięcy, co oznaczało, że przepis ten utracił moc dopiero w 2009 r. W związku z tym, orzekanie przez asesora w 2008 r. nie stanowiło podstawy do wznowienia postępowania w rozumieniu art. 401 pkt 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli orzeczenie zostało wydane w czasie, gdy przepis zezwalający asesorom na orzekanie jeszcze obowiązywał.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że w dacie wydania pierwotnego orzeczenia (2008 r.) obowiązywał przepis zezwalający asesorom na orzekanie, a wyrok Trybunału Konstytucyjnego odraczający skutki jego orzeczenia wszedł w życie później (2009 r.). Dlatego orzekanie przez asesora nie stanowiło podstawy do wznowienia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
uczestnik (E. B.) / Sąd Okręgowy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. B. | osoba_fizyczna | wnioskodawca (skarżący) |
| E. B. | osoba_fizyczna | uczestnik |
Przepisy (6)
Główne
k.c. art. 401 § pkt 1
Kodeks cywilny
Podstawa wznowienia postępowania w przypadku orzekania przez osobę nieuprawnioną.
Pomocnicze
k.c. art. 401 § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 410 § § 1
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 135 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis Prawa o ustroju sądów powszechnych zezwalający asesorom na orzekanie, uznany za niezgodny z Konstytucją.
k.p.c. art. 394 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzekanie przez asesora sądowego w dacie wydania pierwotnego orzeczenia (2008 r.) było zgodne z obowiązującym wówczas prawem, pomimo późniejszego wyroku Trybunału Konstytucyjnego odraczającego skutki przepisu.
Odrzucone argumenty
Orzekanie przez asesora sądowego stanowiło podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 401 pkt 1 k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
w związku z treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego odraczającego jego skutki na okres 18 miesięcy utracił moc w 2009 r. W tym czasie art. 135 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych jeszcze obowiązywał. Wydanie orzeczenia Sądu Rejonowego w P. z dnia 7 października 2008 r. przez asesora sądowego nie uzasadnia stwierdzenia, iż w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona w rozumieniu art. 401 pkt 1 k.p.c.
Skład orzekający
Józef Frąckowiak
przewodniczący
Hubert Wrzeszcz
członek
Dariusz Zawistowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wznowienia postępowania w przypadku orzekania przez asesora sądowego, zwłaszcza w kontekście zmian legislacyjnych i orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego okresu obowiązywania przepisów i stanu prawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego z prawomocnością orzeczeń i składem sądu, a także interpretacji przepisów w kontekście orzecznictwa konstytucyjnego.
“Czy orzeczenie asesora sądowego sprzed lat może zostać wzruszone? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 108/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący) SSN Hubert Wrzeszcz SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi A. B. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w P. z dnia 5 maja 2009 r., wydanym w sprawie z wniosku A. B. przy uczestnictwie E. B. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2014 r. zażalenia wnioskodawcy (skarżącego) na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 18 grudnia 2012 r., oddala zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r. odrzucił skargę wniesioną przez A. B. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 5 maja 2009 r., uznając, że skarga nie opiera się o ustawową podstawę wznowienia. W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 401 pkt 1 w zw. z art. 401 1 i art. 410 § 1 k.c. i wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W ocenie skarżącego podstawą wznowienia był fakt orzekania w sprawie, której dotyczy skarga o wznowienie postępowania, przez asesora sądowego. Skarżący powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 października 2007 r., SK 7/06, w którym uznano art. 135 § 1 ustawy- Prawo o ustroju sądów powszechnych za niezgodny z Konstytucją. Wymaga w związku z tym podkreślenia, że przepis ten, upoważniający asesorów sądowych do orzekania w sądach powszechnych, w związku z treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego odraczającego jego skutki na okres 18 miesięcy utracił moc w 2009 r. Kwestionowany przez skarżącego skład sądu obejmował postępowanie w sprawie podziału majątku dorobkowego zakończone postanowieniem z dnia 7 października 2008 r. W tym czasie art. 135 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych jeszcze obowiązywał. Zasadnie Sąd Okręgowy uznał zatem, że wydanie orzeczenia Sądu Rejonowego w P. z dnia 7 października 2008 r. przez asesora sądowego nie uzasadnia stwierdzenia, iż w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona w rozumieniu art. 401 pkt 1 k.p.c. Z tego względu zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 394 1 § 3 w zw. z art. 398 14 k.p.c. es
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI