II CZ 108/11

Sygn. akt II CZ 108/11 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 15 grudnia 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Zbigniew Kwaśniewski 
 
 
w sprawie ze skargi B. P. 
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem  
Sądu Okręgowego z dnia 5 kwietnia 2006 r.,  
wydanym w sprawie z wniosku T. S. i T. S. 
przy uczestnictwie B. P., H. S. i T. D. 
o zasiedzenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym  
w Izbie Cywilnej w dniu 15 grudnia 2011 r., 
zażalenia uczestniczki postępowania (skarżącej) B. P.  
na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 8 marca 2011 r.,  
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Postanowieniem z dnia 8 marca 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę B. P. 
o 
wznowienie 
postępowania 
w 
sprawie 
o 
zasiedzenie, 
zakończonego 
postanowieniem tego Sądu z dnia 5 kwietnia 2006 r., uznając, że nie zachodzą 
wskazane przez skarżącą podstawy wznowienia  przewidziane w art. 403 § 1 pkt 1 i 
§ 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. 
 B. P. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 8 marca 2011 r., 
zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 
410 § 1 k.p.c., przez jego błędne zastosowanie oraz art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c., 
wskutek jego niezastosowania. W konkluzji wniosła o uchylenie zaskarżonego 
postanowienia. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zgodnie z art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c., można żądać wznowienia na tej 
podstawie, że wyrok został oparty na dokumencie podrobionym lub przerobionym 
albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym.  W orzecznictwie Sądu 
Najwyższego zostało już wyjaśnione, że za dokument podrobiony uznaje się 
dokument sporządzony w całości przez inną osobę niż ta, od której ma pochodzić, 
natomiast przerobienie dokumentu polega na dokonaniu zmian w jego treści; 
z punktu widzenia postępowania wznowieniowego istotne jest jednak, aby sąd 
rozpoznający sprawę oparł się na treści takiego dokumentu, a dokument musi 
wywrzeć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia; nie wystarczy samo zaliczenie go 
w poczet materiału procesowego (por. postanowienie z dnia 9 lipca 2008 r., V CZ 
43/08, niepubl.).  
Według skarżącej, sfałszowanymi dokumentami, na których  oparte zostało 
zaskarżone skargą postanowienie, miały być sporządzone przez biegłego geodetę 
A. T., protokół graniczny i szkic przebiegi granic oraz ugoda graniczna. Sąd 
Okręgowy przyjął, że nie mają charakteru dokumentów podrobionych, czy też 
przerobionych protokół graniczny i szkic przebiegi granic, gdyż kwestionowane 

 
3 
rozstrzygnięcie nie zostało oparte na powyższych dokumentach. Zgodzić się więc 
trzeba z oceną tego Sądu, że w takiej sytuacji nie może być mowy o wskazanej 
przez skarżącą podstawie wznowienia.  
Jeżeli zaś chodzi o ugodę graniczną, to została ona zaliczona do  materiału 
dowodowego i stanowiła podstawę orzeczenia Sądu Okręgowego. Sąd ten 
dostrzegł jednak okoliczność, że ugoda ta nie została podpisana przez  
uczestników postępowania rozgraniczeniowego, a jedynie przez biegłego geodetę 
A. T., i że wobec tego nie wywołała ona ostatecznie skutków prawnych, jakie wiążą 
się z jej zawarciem. Nie można zatem i w tym przypadku zasadnie uznać, że 
zaskarżone postanowienie oparte zostało na dokumencie podrobionym lub 
przerobionym. 
Skoro – jak prawidłowo przyjął Sąd Okręgowy – wskazane przez skarżącą 
podstawy wznowienia postępowania w rzeczywistości nie wystąpiły,  odrzucenie 
skargi było w pełni usprawiedliwione. 
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 
39814 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.