II CZ 105/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając, że błędne oznaczenie wydziału sądu nie stanowi ustawowej podstawy do wznowienia.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania z powodu złożenia jej po terminie. Skarżący wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów k.p.c. dotyczących podstaw wznowienia. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał, że podniesione przez skarżącego okoliczności, dotyczące błędnego oznaczenia wydziału sądu, nie wypełniają ustawowych podstaw do wznowienia postępowania. W związku z tym, skarga była niedopuszczalna, co skutkowało jej odrzuceniem bez potrzeby badania terminu.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie M.P. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Głównym powodem odrzucenia skargi przez Sąd Apelacyjny było złożenie jej po upływie ustawowego terminu. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, w szczególności art. 410 § 1 w zw. z art. 403 § 2 i art. 407 § 1 k.p.c., domagając się uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy skupił się na zarzucie naruszenia art. 410 § 1 k.p.c. Powołując się na własne wcześniejsze orzecznictwo, Sąd Najwyższy wyjaśnił, że sąd badający przesłankę niedopuszczalności skargi o wznowienie postępowania powinien ocenić, czy wskazana podstawa jest przewidziana w ustawie i czy okoliczności faktyczne wypełniają jej hipotezę. Sąd nie weryfikuje prawdziwości twierdzeń faktycznych na tym etapie. W niniejszej sprawie skarżący wskazał jako podstawę wznowienia nieprawidłowe określenie organu sądowego (np. „Wydział I Cywilny” zamiast „I Wydział Cywilny”). Sąd Najwyższy uznał, że taka zmiana szyku wyrazów nie stanowi o orzekaniu przez niewłaściwy sąd i nie wypełnia żadnej z ustawowych podstaw wznowienia przewidzianych w art. 401-403 k.p.c. W konsekwencji, skarga była niedopuszczalna, co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. bez konieczności badania kwestii zachowania terminu. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, a także nakazał wypłatę kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, błędne oznaczenie organu sądowego, polegające na zmianie szyku wyrazów w nazwie wydziału, nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że sąd badający przesłankę niedopuszczalności skargi o wznowienie postępowania powinien ocenić, czy wskazana podstawa jest przewidziana w ustawie i czy okoliczności faktyczne ją wypełniają. Sama zmiana szyku wyrazów w nazwie organu sądowego nie wypełnia hipotezy żadnej z podstaw wznowienia przewidzianych w art. 401-403 k.p.c., co czyni skargę niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Bank [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.P. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Bank [...] Spółka Akcyjna z siedzibą w K. | spółka | pozwany |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 410 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Badanie przesłanki niedopuszczalności skargi o wznowienie postępowania; sąd ocenia, czy wskazana podstawa jest przewidziana w ustawie i czy powołane okoliczności faktyczne wypełniają jej hipotezę, opierając się na twierdzeniach faktycznych zawartych w skardze.
k.p.c. art. 398 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzekania przez Sąd Najwyższy w przedmiocie zażalenia.
k.p.c. art. 394 § 1 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa orzekania przez Sąd Najwyższy w przedmiocie zażalenia.
Pomocnicze
k.p.c. art. 403 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 407 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. § 8 pkt 7
Podstawa do zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. § 16 ust. 2 pkt 2
Podstawa do zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne oznaczenie organu sądowego nie stanowi ustawowej podstawy do wznowienia postępowania. Skarga o wznowienie postępowania była niedopuszczalna z powodu braku ustawowej podstawy.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 410 § 1 w zw. z art. 403 § 2 i art. 407 § 1 k.p.c. poprzez odrzucenie skargi o wznowienie postępowania.
Godne uwagi sformułowania
sąd badający przesłankę niedopuszczalności skargi ujętą w art. 410 § 1 in fine k.p.c. powinien ocenić, czy wskazana w skardze podstawa jest w ogóle przewidziana w ustawie, i czy powołane przez skarżącego okoliczności faktyczne wypełniają hipotezę którejkolwiek z norm opisujących ustawowe znamiona podstawy wznowienia. Badając, czy skarga jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia, sąd bierze pod uwagę jedynie treść twierdzeń faktycznych zawartych w skardze i nie weryfikuje ich prawdziwości. Sama zmiana szyku wyrazów w określeniu organu sądowego nie stanowi o tym, że w sprawie orzekał niewłaściwy miejscowo, czy rzeczowo sąd.
Skład orzekający
Grzegorz Misiurek
przewodniczący
Mirosław Bączyk
członek
Antoni Górski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania, w szczególności w kontekście błędów formalnych w oznaczeniu organu sądowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji formalnego błędu w oznaczeniu sądu; nie rozstrzyga merytorycznych podstaw wznowienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze wznowieniem postępowania, co jest istotne dla praktyków prawa, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Błąd w nazwie sądu. Czy to wystarczy, by wznowić postępowanie?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CZ 105/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 października 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Antoni Górski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi M.P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 16 maja 2014r., sygn. akt I ACa .../13 wydanym w sprawie z powództwa M.P. przeciwko Bankowi […] Spółce Akcyjnej z siedzibą w K. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 października 2016 r., zażalenia M.P. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt I ACa …/15, oddala zażalenie; nakazuje wypłacić z Kasy Sądu Apelacyjnego w [...] na rzecz adw. M. G. kwotę 7.200 zł (siedem tysięcy dwieście) powiększoną o należną stawkę VAT tytułem nieopłaconych kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. Sąd Apelacyjny w [...] odrzucił skargę M.P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie o sygn. I A Ca .../13 z powodu złożenia jej po upływie ustawowego terminu. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, zarzucając naruszenie art. 410 § 1 w zw. z art. 403 § 2 i art. 407 § 1 k.p.c. Na tej podstawie wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W okolicznościach sprawy kluczowe znaczenie ma zarzut naruszenia art. 410 § 1 k.p.c. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 12 maja 2016 r., IV CZ 25/16, (nie publ.)., sąd badający przesłankę niedopuszczalności skargi ujętą w art. 410 § 1 in fine k.p.c. powinien ocenić, czy wskazana w skardze podstawa jest w ogóle przewidziana w ustawie, i czy powołane przez skarżącego okoliczności faktyczne wypełniają hipotezę którejkolwiek z norm opisujących ustawowe znamiona podstawy wznowienia. Badając, czy skarga jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia, sąd bierze pod uwagę jedynie treść twierdzeń faktycznych zawartych w skardze i nie weryfikuje ich prawdziwości. Jak wskazuje skarżący, podstawą jego skargi jest nieprawidłowe określenie organu sądowego, który orzekał w jego sprawach (zamiast „Wydział I Cywilny" powinna być bowiem oznaczona prawidłowa nazwa urzędowa I Wydział Cywilny", odpowiednio też zamiast „Wydział VI Ksiąg Wieczystych", powinno być „VI Wydział Ksiąg Wieczystych". Należy stwierdzić, że powołane przez niego okoliczności nie dadzą się zakwalifikować pod żadną z podstaw wznowienia przewidzianych w art. 401 - 403 k.p.c. Sama zmiana szyku wyrazów w określeniu organu sądowego nie stanowi o tym, że w sprawie orzekał niewłaściwy miejscowo, czy rzeczowo sąd. Przesądza to o niedopuszczalności postępowania o wznowienie i stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 410 § 1 k.p.c.) bez potrzeby rozważania kwestii zachowania terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji., zasądzając jednocześnie na rzecz adwokata z urzędu reprezentującego skarżącego odpowiednią kwotę nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (§ 8 pkt 7 w zw. z § 16 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu Dz. U. 2015 r., poz. 1801). kc jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI