II Cz 104/15

Sąd Okręgowy w BydgoszczyBydgoszcz2015-02-11
SAOSCywilnepostępowanie cywilneŚredniaokręgowy
koszty procesuzażaleniesąd okręgowysąd rejonowystosunkowy podział kosztówart. 100 kpcart. 384 kpcart. 397 kpc

Podsumowanie

Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powoda na postanowienie o kosztach procesu, uznając, że sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował zasadę stosunkowego rozdziału kosztów.

Powód wniósł zażalenie na postanowienie o kosztach procesu, domagając się zasądzenia od pozwanej dalszej kwoty 359,57 zł. Argumentował, że skoro wygrał proces w 70%, powinien otrzymać zwrot 70% poniesionych kosztów. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za bezzasadne, wskazując na prawidłowe zastosowanie przez sąd pierwszej instancji zasady stosunkowego rozdziału kosztów (art. 100 kpc).

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy rozpoznał zażalenie powoda R. J. na postanowienie zawarte w punkcie 4 wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 4 listopada 2014 roku, dotyczące kosztów procesu. Sąd pierwszej instancji zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 8.502,20 zł, umorzył postępowanie co do kwoty 176,54 zł, oddalił powództwo w pozostałym zakresie i zasądził od pozwanej na rzecz powoda 917,23 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd Rejonowy zastosował zasadę stosunkowego rozdziału kosztów (art. 100 kpc), uznając, że powód wygrał proces w 70%. Powód poniósł koszty w wysokości 1824 zł, a pozwana 1200 zł, łącznie 3024 zł. Pozwana miała zwrócić powodowi 917,23 zł. Powód w zażaleniu domagał się zasądzenia dalszej kwoty 359,57 zł, argumentując, że 70% jego kosztów (1824 zł) to 1276,80 zł. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, stwierdzając, że koszty procesu wyniosły 3024 zł, z czego 70% (2116,80 zł) obciąża pozwaną. Ponieważ pozwana poniosła już 1200 zł, pozostało do dopłaty 916,80 zł. Sąd pierwszej instancji zasądził kwotę o 0,43 zł wyższą, ale z uwagi na zakaz reformationis in peius (art. 384 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc), sąd odwoławczy nie mógł skorygować tego uchybienia na niekorzyść skarżącego. Wobec tego zażalenie zostało oddalone.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, sąd odwoławczy nie może skorygować uchybienia sądu pierwszej instancji na niekorzyść skarżącego powoda, zgodnie z zasadą reformationis in peius (art. 384 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc).

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy powołując się na art. 384 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc wskazał, że w sytuacji, gdy zażalenie wywiódł powód, sąd odwoławczy nie może orzec na jego niekorzyść, nawet jeśli sąd pierwszej instancji popełnił błąd w ustaleniu wysokości kosztów.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalić zażalenie

Strona wygrywająca

pozwana Gmina (...)

Strony

NazwaTypRola
R. J.osoba_fizycznapowód
Gmina (...)instytucjapozwana

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada stosunkowego rozdziału kosztów procesu w przypadku częściowego uwzględnienia roszczeń.

k.p.c. art. 384

Kodeks postępowania cywilnego

Zakaz reformationis in peius (zakaz orzekania na niekorzyść strony wnoszącej środek zaskarżenia).

k.p.c. art. 397 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów o apelacji do postępowania zażaleniowego, w tym zasady reformationis in peius.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawidłowe zastosowanie przez Sąd Rejonowy zasady stosunkowego rozdziału kosztów procesu (art. 100 kpc). Zakaz orzekania na niekorzyść strony wnoszącej środek zaskarżenia (art. 384 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc).

Odrzucone argumenty

Roszczenie powoda o zasądzenie dalszej kwoty 359,57 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, oparte na błędnym wyliczeniu 70% poniesionych przez niego kosztów.

Godne uwagi sformułowania

sąd odwoławczy nie mógł skorygować tego uchybienia na niekorzyść skarżącego

Skład orzekający

Piotr Starosta

przewodniczący

Aurelia Pietrzak

sędzia

Tomasz Adamski

sędzia (sprawozdawca)

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Stosowanie zasady stosunkowego rozdziału kosztów procesu oraz zasady reformationis in peius w postępowaniu zażaleniowym."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku częściowego uwzględnienia roszczeń i rozliczenia kosztów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowego zagadnienia rozliczenia kosztów procesu, ale zawiera ważną interpretację zasady zakazu reformationis in peius w kontekście zażalenia.

Czy sąd może skrzywdzić stronę, nawet jeśli wygrała sprawę? Kluczowa zasada w rozliczaniu kosztów procesu.

Dane finansowe

zapłata: 8502,2 PLN

zwrot kosztów procesu: 917,23 PLN

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II Cz 104/15 POSTANOWIENIE Dnia 11 lutego 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Starosta Sędziowie: SO Aurelia Pietrzak SO Tomasz Adamski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2015 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa R. J. przeciwko: Gminie (...) o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie zawarte w punkcie 4 wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 4 listopada 2014 roku sygn. akt I C 3272/13 postanawia: oddalić zażalenie. Na oryginale właściwe podpisy. II Cz 104/15 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 4 listopada 2014 roku Sąd Rejonowy w Bydgoszczy zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 8.502,20 zł, umorzył postępowanie co do kwoty 176,54 zł, oddalił powództwo w pozostałym zakresie i zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 917,23 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd I instancji wskazał, że o kosztach orzekł zgodnie z regułą stosunkowego rozdziału kosztów procesu ( art. 100 kpc w zw. z art. 98 § 1 kpc ). W uzasadnieniu sąd wskazał, że powód wygrał proces w 70%, pozwana winna zatem w takiej części ponieść koszty procesu. Powód poniósł koszty procesu w wysokości 1824 zł, zaś pozwana 1.200 zł, łącznie zatem wyniosły one 3024 zł. Pozwana winna zatem zwrócić powodowi 917,23 zł. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu wniósł powód domagając się jego zmiany poprzez zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda z tytułu kosztów procesu dalszej kwoty 359,57 zł. W uzasadnieniu powód wskazał, że skoro wygrał proces w 70%, a poniósł koszty w wysokości 1.824 zł, to winien uzyskać zwrot 70% tej kwoty czyli 1.276,80 zł. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z regułą określoną w art. 100 kpc koszty procesu będą stosunkowo rozdzielone między strony w razie częściowego tylko uwzględnienia roszczeń. Powód wygrał proces w 70%, przegrał go zaś w 30%. Koszty procesu wyniosły 3.024 zł i 70% tej sumy obciąża pozwaną, a 30 % powoda. W przypadku pozwanej jest to kwota 2.116,80 zł. Skoro pozwana poniosła już koszty procesu w wysokości 1.200 zł, to do dopłaty pozostaje jej jedynie 916,80 zł. Sąd I instancji zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę o 0,43 zł wyższą, aczkolwiek skoro zażalenie wywiódł powód sąd odwoławczy nie mógł skorygować tego uchybienia na niekorzyść skarżącego ( art. 384 kpc w zw. z art. 397 § 2kpc ). Wobec powyższego Sąd Okręgowy zażalenie uznał za bezzasadne i na podstawie przepisów art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc je oddalił.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę