II Cz 1022/13

Sygn. akt II Cz 1022/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Piotr Starosta Sędziowie: SO Bogumił Goraj SO Tomasz Adamski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 roku w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. K. przy uczestnictwie: M. S. (1) , M. S. (2) , S. S. , F. S. , B. B. o stwierdzenie nabycia spadku na skutek zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 20 maja 2013 roku sygn. akt II Ns 1653/12 postanawia: zażalenie oddalić. II Cz 1022/13 UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 20 maja 2013 roku odrzucono wniosek H. K. o stwierdzenie nabycia spadku po J. S. , ustalono, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie oraz oddalono wniosek o zwrot kosztów postępowania. Sąd I instancji wskazał, że aktem poświadczenia dziedziczenia z dnia 13 września 2011 roku sporządzonym przez notariusza A. M. pod numerem Rep. A nr (...) poświadczono o dziedziczeniu po J. S. . Skoro zgodnie z art. 95 j ustawy z dnia 14 lutego 1991 roku prawo o notariacie zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia ma skutki prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, to w drodze analogii do przepisu art. 199 § 1 pkt 2 kpc w zw. z art. 13 § 2 kpc wniosek H. K. z dnia 24 kwietnia 2012 roku o stwierdzenie nabycia spadku po J. S. należało odrzucić. O kosztach postępowania sąd orzekł w oparciu o ogólną regułę opisaną w art. 520 § 1 kpc . Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła wnioskodawczyni skarżąc postanowienie w całości i domagając się jego uchylenia. Skarżący podnosiła, że sąd błędnie uznał jej wniosek za wniosek o stwierdzenie nabycia spadku, gdy w istocie był to wniosek o uchylenie aktu notarialnego, a sąd był zobowiązany do przeprowadzenia postępowania w kierunku ustalenia właściwego kręgu spadkobierców J. S. . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie było nieuzasadnione. 2 W pierwszej kolejności wskazać należy, że wnioskodawczyni ustanowiła swoim pełnomocnikiem przed Sądem Rejonowym w Bydgoszczy w sprawie II Ns 1653/12 radcę prawnego (k. 13). Profesjonalnemu pełnomocnikowi znany był fakt sporządzenia przez notariusza aktu poświadczenia dziedziczenia, mimo to jednak nie zmienił żądania wnioskodawczyni w ten sposób, by domagać się uchylenia aktu poświadczenia dziedziczenia, ale konserwatywnie przez całe postępowanie przed sądem pierwszej instancji wnioskował o stwierdzenie nabycia spadku po J. S. . Zgodnie z art. 199 § 1 pkt 2 kpc (stosowanym odpowiednio w postępowaniu nieprocesowym - art. 13 § 2 kpc ), jeżeli sprawa została już prawomocnie osądzona, sąd zobowiązany jest odrzucić wniosek. Zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia - jak zasadnie wskazał sąd l instancji - ma skutki prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, wobec czego wniosek złożony po zarejestrowaniu aktu poświadczenia dziedziczenia należy odrzucić. Akt poświadczenia dziedziczenia po J. S. został zarejestrowany w dniu 13 września 2011 roku pod numerem (...) (k. 60 akt), H. K. zaś wniosek o stwierdzenie nabycia spadku złożyła w sądzie 24 kwietnia 2012 roku, wobec czego sąd l instancji prawidłowo wydał postanowienie o jego odrzuceniu. Sąd odwoławczy podkreśla przy tym, że sąd zobowiązany jest nadać pismu właściwy bieg mimo jego mylnego oznaczenia ( art. 130 § 1 kpc ), nie może jednak formułować żądań za stronę i to w sytuacji, gdy ta korzysta z pomocy fachowego pełnomocnika. Z art. 130 § 1 kpc nie wynika bowiem możliwość nadania biegu pismu procesowemu według uznania sądu w oderwaniu od jego oznaczenia i treści (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 roku, I PZ 33/99). Nie mógł więc sąd kwalifikować wniosku H. K. jako wniosku o uchylenie aktu poświadczenia dziedziczenia, gdy w istocie wnioskodawczyni konsekwentnie żądała wydania postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku i to w sytuacji, gdy znany był jej fakt 3 sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia. Sąd nie może bowiem wyręczać stron w ich działaniach. Mając powyższe na względzie sąd odwoławczy na podstawie przepisów art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc zażalenie oddalił.