II CSKP 692/22

Sprawa dotyczyła wniosku o ustanowienie służebności drogi koniecznej dla nieruchomości położonej w O., objętej księgą wieczystą [...], stanowiącej działki nr 326/10 i 326/12, której współwłaścicielami są B. T. i M. T. Sąd Rejonowy w Przemyślu ustanowił służebność na części działki nr 326/9 (współwłasność uczestników postępowania: M. K., A. S. i J. S.), uznając, że nieruchomość wnioskodawców nie posiada odpowiedniego dostępu do drogi publicznej. Uzasadniono to usytuowaniem budynku mieszkalnego i garażu na działce wnioskodawców, co uniemożliwiało swobodną komunikację i dojazd do drogi publicznej. Sąd Rejonowy wskazał, że ustanowienie służebności nie wpłynie negatywnie na sposób korzystania z nieruchomości obciążonej i ustabilizuje istniejący sposób korzystania z drogi dojazdowej. Sąd Okręgowy w Przemyślu oddalił apelację uczestników, podzielając ustalenia i oceny sądu pierwszej instancji. Uczestnicy w skardze kasacyjnej zarzucili naruszenie art. 145 § 1 k.c. przez błędne zastosowanie i wykładnię, twierdząc, że nieruchomość wnioskodawców ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej, a ustanowiona służebność służy jedynie poprawie warunków użytkowania. Sąd Najwyższy uwzględnił skargę kasacyjną. Stwierdził, że nieruchomość wnioskodawców graniczy bezpośrednio z drogą publiczną, co wyklucza przesłankę braku odpowiedniego dostępu do drogi publicznej. Podkreślono, że wnioskodawcy powinni byli podjąć działania zmierzające do uzyskania zezwolenia na budowę zjazdu z nieruchomości na drogę publiczną, zamiast żądać obciążenia nieruchomości sąsiedniej. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, nakłaniając strony do porozumienia.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający