II CSK 500/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną Województwa w sprawie o zapłatę kar umownych, uznając, że strony konkludentnie przedłużyły umowę, a kary umowne zostały naliczone bezpodstawnie.
Sprawa dotyczyła sporu o zapłatę kar umownych naliczonych przez Województwo J. S. za rzekome opóźnienie w wykonaniu dokumentacji projektowej. Sąd Rejonowy i Okręgowy uznały, że kary umowne zostały naliczone bezpodstawnie, ponieważ strony aneksowały umowę, znosząc harmonogram prac i tym samym terminy ich wykonania. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną Województwa, podzielając stanowisko sądów niższych instancji.
Województwo domagało się zasądzenia od J. S. kwoty 65 636 zł tytułem kar umownych za opóźnienie w opracowaniu dokumentacji do budowy obejścia G. Pozwany J. S. wystąpił z powództwem wzajemnym o zapłatę 12 200 zł tytułem wynagrodzenia. Sąd Rejonowy oddalił powództwo główne i uwzględnił wzajemne, uznając, że kary umowne zostały naliczone arbitralnie. Sąd Rejonowy ustalił, że umowa zawarta na 12 miesięcy wygasła, a strony kontynuowały współpracę konkludentnie, co czyniło postanowienia o karach umownych nieaktualnymi. Sąd Okręgowy oddalił apelację Województwa, podzielając ustalenia i wnioski Sądu Rejonowego. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną Województwa, uznając zarzut naruszenia art. 65 § 1 i 2 k.c. za nietrafny. Sąd Najwyższy stwierdził, że strony, znosząc harmonogram prac aneksem, podważyły skuteczność postanowień o karach umownych za opóźnienie, a naliczenie kar było bezpodstawne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, kary umowne nie mogą być naliczone, jeśli strony aneksem zniosły harmonogram prac i tym samym terminy ich wykonania, a następnie kontynuowały współpracę konkludentnie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że strony, znosząc harmonogram prac aneksem, podważyły skuteczność postanowień umownych o karach umownych za opóźnienie. Kontynuowanie współpracy konkludentnie po wygaśnięciu umowy oznaczało, że postanowienia o terminach stały się nieaktualne, a naliczenie kar było bezpodstawne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
J. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Województwo […] | instytucja | powód (główny), pozwany (wzajemny) |
| J. S. | osoba_fizyczna | pozwany (główny), powód (wzajemny) |
Przepisy (2)
Główne
k.c. art. 65 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
Dotyczy wykładni oświadczeń woli. Sąd Najwyższy uznał, że prawidłowa interpretacja woli stron, uwzględniająca aneks znoszący harmonogram, prowadzi do wniosku o bezpodstawności naliczenia kar umownych.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398 § 14
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna orzekania przez Sąd Najwyższy o oddaleniu skargi kasacyjnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Aneks do umowy zniósł harmonogram prac i tym samym terminy ich wykonania. Strony kontynuowały współpracę konkludentnie po wygaśnięciu umowy, co czyniło postanowienia o terminach nieaktualnymi. Naliczenie kar umownych było arbitralne i bezpodstawne.
Odrzucone argumenty
Umowa została zawarta na czas określony i zawierała termin realizacji zamówienia. Prawidłowa interpretacja art. 65 § 1 i 2 k.c. powinna prowadzić do wniosku, że umowa określała termin wykonania zamówienia, który wynosił 12 miesięcy licząc od dnia zawarcia umowy, a po upływie 12 miesięcy umowa nie wygasła i nadal obowiązywała wskutek niewykonania zobowiązania przez pozwanego.
Godne uwagi sformułowania
uchylając w grudniu 2008 r. aneks do umowy regulujący szczegółowy harmonogram zadań - strony de facto podważyły skuteczność postanowień umownych o karach umownych za opóźnienie w realizacji zadania. Na pewno bowiem wspólna wola stron nie obejmowała tego, że zamawiający sam będzie ustalał nowe terminy wykonania zadania. Stąd za bezpodstawne trzeba przyjąć naliczenie kar umownych
Skład orzekający
Agnieszka Piotrowska
przewodniczący
Iwona Koper
członek
Krzysztof Pietrzykowski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja klauzul umownych dotyczących terminów wykonania i kar umownych, zwłaszcza w kontekście aneksów i konkludentnego przedłużania współpracy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany harmonogramu i kontynuacji współpracy po wygaśnięciu umowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne formułowanie umów i aneksów, a także jak sądy interpretują wolę stron w przypadku niejasności lub zmian w trakcie realizacji projektu.
“Czy kary umowne mogą być naliczone, gdy harmonogram prac został zniesiony aneksem?”
Dane finansowe
WPS: 65 636 PLN
wynagrodzenie: 12 200 PLN
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CSK 500/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący) SSN Iwona Koper SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Województwa […] przeciwko J. S. o zapłatę, oraz z powództwa wzajemnego J. S. przeciwko Województwu […] o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 maja 2014 r., skargi kasacyjnej strony powodowej - pozwanej wzajemnej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 kwietnia 2013 r. 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Województwa […] na rzecz J. S. 1 800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Województwo […] domagał o się zasądzenia od J. S. 65 . 636 zł tytułem kar umownych. Pozwany wystąpił z powództwem wzajemnym o zapłatę zatrzymanych i potrąconych przez powoda sum należnego mu wynagrodzenia w kwocie 12 . 200 zł. Sąd Rejonow y w K. w yrokiem z dnia 14 grudnia 20 12 r. oddalił powództ w o główne oraz uwzględnił powództwo wzajemne. Ustalił, że w dniu 18 października 2008 r. strony zawar ły umowę w sprawie opracowania dokumentacji do budow y obejścia G. w ciągu drogi wojewódzkiej n r […]. Umowę zawarto na okres 12 miesięcy, a terminarz oddania poszczególnych prac ustalono w złączniku nr 1 do umowy. W dniu 23 grudnia 2008 r. strony sporządziły aneks do umowy , w którym wyeliminowały dotychczasowy załącznik do umowy o nazwie „Harmonogram rzeczowo-finansowy prac projektowych” i w to miejsce wprowadziły „Zakres rzeczowo-finansowy prac projektowych”. Jednocześnie zniosły terminarz oddania poszczególnych elementów projektu - przedmiotu umowy. Przyczyny niezależne od pozwanego spowodowały, że wykonanie prac objętych zmodyfikowaną umową w terminie określonym przez strony stało się niemożliwe. P owód jednostronnie ustalił t ermin wykonania prac na dzień 10 czerwca 2011 r. , czyli do dnia wydania przez Wojewodę […] decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej. Opóźnienie wykonania przez pozwanego zamówionego dzieła został o ustalone przez powołaną przez powoda wewnętrzną komisję odbiorczą, w której pozwany nie brał udziału. Zdaniem S ądu Rejonowego , k omisja ustaliła - w sposób całkowicie arbitralny - iż pozwany nie wykonał części prac projektowych, objętych zakresem rzeczowo-finansowym, mianowicie zatwierdzonych projektów stałej organizacji ruchu oraz organizacji ruchu na czas budowy. J. S. złożył zatwierdzony projekt stałej organizacji ruchu w dniu 24 czerwca 2011 r. , a projekt organizacji ruchu na czas budowy w dniu 25 lipca 2011 r. , więc komisja uznała, iż pozostawał w zwłoce z wykonaniem dzieła przez okres 44 dni i obciążyła pozwanego umownymi karami pieniężnymi , a powód potrącił je z należną pozwanemu wierzytelnością z przysługującego mu wynagrodzenia w wysokości 12 . 200 zł. Zdaniem Sądu Rejonowego , zgodnie z § 7 ust. 1 umowę zawarto na 12 miesięcy od dnia jej podpisania. Oznaczało to, ż e po upływie okresu obowiązywania prawa i obowiązki stron wygasły, a strony po winny rozliczyć się z dokonanych wzajemnie świadczeń. S trony , podpis ując aneks do umowy, zni osły terminarz oddania prac i jednocześnie określ iły kolejność oddawania poszczególnych elementów prac projektowych. P ozwany zdał dwa ostanie projekty dopiero po zrealizowaniu projektów wcześniejszych. Oznacza ło to należyt e wykonani e przez niego umowy i w żadnym wypadku nie mogło być traktowane jako niedochowanie terminów umownych. Chociaż , zgodnie z § 2 aneksu oraz § 7 umowy, wygasła ona w dniu 19 października 2009 r., jednak s trony kontynuowały współpracę na jej podstawie aż do wykonania dzieła w lipcu 2011 . N ależało więc uznać, ż e strony w sposób konkludentny w dalszym ciągu uważały się za związane tą umową , postanowienia o terminach umownych stały się zaś nie aktual ne . Województwo […] wniosło a pelację od wyroku Sądu Rejonowego . Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r. oddalił apelację, zasądził od Województwa […] na rzecz J. S. 1.800 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego oraz z urzędu sprostował oczywistą omyłkę w pkt 2 zaskarżonego wyroku, zastępując datę "14 grudnia 2009 r." datą "17 grudnia 2011 r.” Uznał, że Sąd Rejonowy należycie wyjaśnił sprawę, dokładnie ustalił stan faktyczny oraz wywiódł z niego prawidłowe wnioski i oceny. Zdaniem Sądu Okręgowego, a pelujący podniósł zarzuty, które są tylko polemiką z ustaleniami i słusznymi wnioskami Sądu Rejonowego . Sąd Okręgowy w szczególności zg odził się z Sądem Rejonowym , że użyte w umowie określenie oznacza, i ż po upływie 12 miesięcy umowa przestaje obowiązywać, bo została zawarta na czas oznaczony (§ 7 ust. 1 i 2 umowy) . Punkt 7 specyfikacji istotnych warunków zamówienia nie jest skorelowany z § 7 umowy (pierwszy z nich mówi o wykonaniu zamówienia, drugi o okresie obowiązywania umowy). Rozbieżność ta oznacza, że oba postanowienia, dotycząc e różnych zagadnień , funkcjonują niezależnie od siebie. Zarzut, że Sąd na podstawie art. 65 § 2 k . c . nie dokonał interpretacji (po myśli powoda) § 7 umowy jest kuriozalny, bo właśnie Sąd zinterpretował t o postanowienie zgodnie z jego werbalnym brzmieniem, odmiennym od znaczenia , jakie powód obecnie usiłuje mu nadać, ale zgodnie ze znaczeniem użytych słów. Komisja - bez udziału pozwanego - sama zdecydowała o znaczeniu dat, które nie były ani zawarte w umowie, ani nie były przedmiotem uzgodnień stron. Zdaniem Sądu Okręgowego, p owód nie udowodnił, że poczynając od dnia 10 czerwca 2011 r . płynął okres opóźnienia zawiniony przez pozwanego. Województwo […] wniosło skargę kasacyjną, w której zaskarżyło wyrok Sądu Okręgowego w całości, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, mianowicie art. 65 § 1 i 2 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 65 § 1 i 2 k.c. dotyczy błędnej wykładni § 7 ust. 1 umowy z dnia 2 października 2008 r. oraz pkt 7 specyfikacji istotnych warunków zamówienia i pkt 4 oferty przez uznanie, że umowa została zawarta na czas określony i nie zawierała terminu realizacji zamówienia, uniemożliwiając zastosowanie § 19 ust. 1 pkt 1 umowy dotyczącego kary umownej, podczas gdy prawidłowa interpretacja i zastosowanie art. 65 § 1 i 2 k.c. powinny - zdaniem skarżącego - prowadzić do wniosku, iż umowa określała termin wykonania zamówienia, który wynosił 12 miesięcy licząc od dnia zawarcia umowy, zaś po upływie 12 miesięcy umowa nie wygasła i nadal obowiązywała wskutek niewykonania zobowiązania przez pozwanego. Zarzut ten jest nietrafny. Zgodnie z § 7 umowy z dnia 2 października 2008 r., została ona zawarta na okres 12 miesięcy liczonych od dnia jej podpisania, a szczegółowe terminy zostały określone w harmonogramie rzeczowo-finansowym, stanowiącym załącznik nr 1 do umowy. Według aneksu do umowy z dnia 2 października 2008 r., zamiast harmonogramu rzeczowo-finansowego wprowadzono zakres rzeczowo-finansowy prac projektowych, który nie określił terminów wykonania wyszczególnionych prac projektowych. Interpretując przede wszystkim wolę stron ponad brzmienie łączącej ich umowy trzeba stwierdzić, że - uchylając w grudniu 2008 r. aneks do umowy regulujący szczegółowy harmonogram zadań - strony de facto podważyły skuteczność postanowień umownych o karach umownych za opóźnienie w realizacji zadania. Na pewno bowiem wspólna wola stron nie obejmowała tego, że zamawiający sam będzie ustalał nowe terminy wykonania zadania. Stąd za bezpodstawne trzeba przyjąć naliczenie kar umownych, zatem rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego co do meritum jest trafne. Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI