II CSKP 2/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku, uznając, że wniosek zmierzał do zmiany rozstrzygnięcia, a nie jego sprostowania.
Pełnomocnik pozwanego H. L. złożył wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2021 r. (sygn. akt II CSKP 2/21). Wnioskodawca domagał się zmiany zasądzonej kwoty wynagrodzenia z 8.100 zł na 10.800 zł, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego i rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, wskazując, że wniosek o sprostowanie nie może służyć zmianie rozstrzygnięcia.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek pełnomocnika pozwanego H. L. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w punkcie II wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2021 r., sygn. akt II CSKP 2/21. Wnioskodawca domagał się zmiany zasądzonej kwoty wynagrodzenia z 8.100 zł na 10.800 zł, argumentując, że taka kwota wynika z uwzględnienia wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r. (sygn. akt SK 66/19) oraz stawek wskazanych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Sąd Najwyższy oddalił przedmiotowy wniosek. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek o sprostowanie orzeczenia nie może zmierzać do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia, co stanowi podstawową zasadę postępowania cywilnego, potwierdzoną w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego. Sąd podkreślił, że wnioskowana zmiana wysokości przyznanego wynagrodzenia stanowiłaby zmianę rozstrzygnięcia, a nie sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c. W związku z tym, wniosek został uznany za bezzasadny. Sąd dodał, że w przypadku nieprzeprowadzenia rozprawy, opłata jest należna zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej nie może zmierzać do zmiany rozstrzygnięcia zawartego w orzeczeniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym celem sprostowania jest jedynie usunięcie błędów formalnych, a nie merytoryczna zmiana treści orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. J. | osoba_fizyczna | powód |
| K.G. | osoba_fizyczna | pozwany |
| H.L. | osoba_fizyczna | pozwany |
| U.Z. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia.
Pomocnicze
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu § § 16 ust. 4 pkt 2
Dotyczy sposobu naliczania opłaty w przypadku nieprzeprowadzenia rozprawy.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie § § 10 ust. 4 pkt 2
Dotyczy sposobu naliczania opłaty w przypadku nieprzeprowadzenia rozprawy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o sprostowanie nie może służyć zmianie rozstrzygnięcia.
Godne uwagi sformułowania
Wniosek o sprostowanie orzeczenia nie może zmierzać do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia.
Skład orzekający
Jacek Grela
przewodniczący
Tomasz Szanciło
członek
Kamil Zaradkiewicz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 350 § 1 k.p.c. dotyczącego sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy wniosek o sprostowanie jest próbą zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnej, jaką jest dopuszczalność sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. Jest to ważne dla praktyków, ale nie zawiera elementów zaskoczenia czy szerokiego zainteresowania.
“Czy można zmienić wyrok SN, powołując się na "omyłkę pisarską"? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt II CSKP 2/21 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela (przewodniczący) SSN Tomasz Szanciło SSN Kamil Zaradkiewicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa M. J. przeciwko K.G., H.L. i U. Z. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 stycznia 2022 r., na skutek wniosku pełnomocnika pozwanego H. L. w przedmiocie sprostowania wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2021 r., sygn. akt II CSKP 2/21 oddala wniosek. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 19 stycznia 2022 r. adwokat R. M. wystąpił o oczywistej omyłki pisarskiej zawartej w punkcie II wyroku Sądu Najwyższego z 8 września 2021 r., sygn. akt II CSKP 2/21, wskazując, że z uwzględnieniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt SK 66/19, należna kwota wynagrodzenia według stawek wskazanych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 18) powinna wynosić 10.800 zł, a nie 8.100 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek o sprostowanie orzeczenia nie może zmierzać do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2007 r., sygn. akt II CSK 314/06, niepublikowane, wyrok Sądu Najwyższego z 17 czerwca 2014 r., sygn. akt I CSK 422/13, niepublikowany). Wnioskowana zmiana wysokości przyznanego wynagrodzenia byłaby zmianą rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu Sądu Najwyższego, a nie sprostowaniem, o którym mowa w art. 350 § 1 k.p.c. Przesądza to o tym, że wniosek jest bezzasadny. Jedynie na marginesie wypada zaznaczyć, iż w niniejszej sprawie wobec nieprzeprowadzenia rozprawy opłata jest należna zgodnie z § 16 ust. 4 pkt 2 powyższego rozporządzenia (odpowiednio § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz. U. poz. 1800). Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI