Orzeczenie · 2024-03-28

II CSKP 1652/22

Sąd
Sąd Najwyższy
Miejsce
Warszawa
Data
2024-03-28
SNCywilneubezpieczeniaŚrednianajwyższy
ubezpieczenie majątkoweodszkodowaniepożarszkoda całkowitawartość odtworzeniowawartość rzeczywistaklauzule abuzywnepostępowanie kasacyjneSąd Najwyższy

Sprawa dotyczyła roszczenia powoda T.P. o zapłatę odszkodowania od ubezpieczyciela X. SA w W. za zniszczony w pożarze dom i jego wyposażenie. Powód dochodził kwoty ponad 4,4 mln zł, argumentując, że niewypłacona część odszkodowania wynika z umowy ubezpieczenia. Sąd Okręgowy w Poznaniu zasądził na rzecz powoda 431.786,34 zł, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. Sąd Okręgowy ustalił, że choć zasada odpowiedzialności ubezpieczyciela nie była sporna, powód nie przedstawił wystarczających dowodów na wykazanie pełnej wysokości szkody, a suma ubezpieczenia stanowiła jedynie górną granicę odpowiedzialności. Zarzut abuzywności klauzuli § 29 OWU został uznany za spóźniony, ale zbadany z urzędu i nie znalazł potwierdzenia. Sąd Okręgowy zasądził również odsetki za zwłokę w wypłacie odszkodowania. Sąd Apelacyjny w Poznaniu oddalił apelację powoda, akceptując ustalenia i ocenę prawną Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 28 marca 2024 r. oddalił skargę kasacyjną powoda. Sąd Najwyższy uznał, że sądy niższych instancji prawidłowo zastosowały przepisy prawa procesowego, w tym dotyczące spóźnionych wniosków dowodowych i oceny materiału dowodowego. Nie stwierdzono nierozpoznania istoty sprawy ani naruszenia przepisów prawa materialnego, w tym dotyczących klauzul abuzywnych. Sąd Najwyższy podkreślił, że powód, jako konsument, miał obowiązek udowodnienia wysokości szkody, a suma ubezpieczenia stanowiła jedynie górną granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela. Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na rolę brokera w negocjowaniu warunków umowy i świadomość powoda co do przyjętych rozwiązań.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Ustalanie wysokości odszkodowania z umowy ubezpieczenia, obowiązek udowodnienia szkody przez ubezpieczonego, ocena klauzul umownych pod kątem abuzywności w stosunkach z konsumentami, stosowanie przepisów prawa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności sprawy, w tym roli brokera i świadomości stron co do warunków umowy. Ocena abuzywności klauzul jest zawsze indywidualna.

Zagadnienia prawne (4)

Czy suma ubezpieczenia stanowi górną granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela, czy też kwotę, którą ubezpieczający może dochodzić bez wykazywania wysokości szkody?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Suma ubezpieczenia wyznacza jedynie górną granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela, nie stanowi natomiast kwoty, której wprost może zażądać ubezpieczający bez wykazywania rozmiaru szkody, jaką poniósł wskutek wystąpienia zdarzenia szkodzącego.

Uzasadnienie

Świadczenie odszkodowawcze ma na celu przywrócenie stanu sprzed szkody, co wymaga od poszkodowanego wykazania jej wysokości. Samo odwołanie się do sumy ubezpieczenia nie zwalnia z tego obowiązku.

Czy klauzule ogólnych warunków ubezpieczenia dotyczące sposobu ustalania wysokości szkody (np. § 29 OWU) mogą być uznane za niedozwolone postanowienia umowne (abuzywne) w stosunku do konsumenta?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, w okolicznościach sprawy klauzule te nie zostały uznane za abuzywne, a powód, działając przez profesjonalnego brokera, miał świadomość warunków umowy.

Uzasadnienie

Powód, działając przez profesjonalnego brokera, negocjował warunki umowy i ostatecznie zgodził się na zastosowanie OWU pozwanego. Nie można przyjąć, że nie zdawał sobie sprawy z rozwiązań umownych lub ich konsekwencji. Cenniki budowlane stosowane przez ubezpieczyciela, oparte na danych rynkowych, nie są arbitralne.

Czy sądy niższych instancji prawidłowo oceniły materiał dowodowy i zastosowały przepisy prawa procesowego, w tym dotyczące spóźnionych wniosków dowodowych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sądy niższych instancji prawidłowo oceniły materiał dowodowy i zastosowały przepisy prawa procesowego.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny prawidłowo wyjaśnił przyczyny oddalenia wniosków dowodowych jako spóźnionych i nie naruszył przepisów dotyczących kontroli postanowień dowodowych oraz uzupełniania postępowania dowodowego. Sąd Okręgowy rozpoznał istotę sprawy.

Czy sąd pierwszej instancji miał podstawy do zastosowania art. 322 k.p.c. (zasądzenie odpowiedniej sumy według oceny sądu)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, w okolicznościach sprawy nie było podstaw do zastosowania art. 322 k.p.c.

Uzasadnienie

Art. 322 k.p.c. ma charakter fakultatywny i może być stosowany tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy ścisłe udowodnienie wysokości żądania jest obiektywnie niemożliwe lub nader utrudnione, a nie wskutek zaniedbań strony. Powód nie wykazał takiej obiektywnej niemożliwości.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
X. spółka akcyjna w W.

Strony

NazwaTypRola
T.P.osoba_fizycznapowód
X. spółka akcyjna w W.spółkapozwany

Przepisy (22)

Główne

k.c. art. 805 § § 1 i 2 pkt 1

Kodeks cywilny

Świadczenie ubezpieczyciela w ubezpieczeniu majątkowym polega na wypłacie odszkodowania za szkodę, a suma ubezpieczenia stanowi górną granicę odpowiedzialności.

Pomocnicze

k.c. art. 824 § § 1

Kodeks cywilny

Powód nie może domagać się sumy ubezpieczeniowej, lecz sumy pokrywającej wysokość szkody.

k.c. art. 322

Kodeks cywilny

Przepis ten nie może być stosowany w sytuacji, gdy niemożność udowodnienia wysokości żądania wynika z zaniedbań strony.

k.c. art. 353 § 1

Kodeks cywilny

Swoboda kształtowania treści stosunku prawnego w granicach jego właściwości, celu i zasad współżycia społecznego.

k.c. art. 385 § 1

Kodeks cywilny

Ocena klauzul umownych pod kątem rażącego naruszenia interesów konsumenta i sprzeczności z dobrymi obyczajami.

k.c. art. 385 § 2

Kodeks cywilny

Ocena klauzul umownych w konkretnym stosunku obligacyjnym.

k.p.c. art. 207 § § 3 i 6

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba że strona uprawdopodobni brak winy lub że uwzględnienie nie spowoduje zwłoki.

k.p.c. art. 217 § § 1-3

Kodeks postępowania cywilnego

Strona może przytaczać okoliczności faktyczne i dowody do zamknięcia rozprawy, z zastrzeżeniem sankcji za zwłokę.

k.p.c. art. 232 § zdanie drugie

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd może dopuścić dowód z urzędu.

k.p.c. art. 224 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Zamknięcie rozprawy.

k.p.c. art. 380

Kodeks postępowania cywilnego

Kontrola postanowień dowodowych sądu pierwszej instancji przez sąd drugiej instancji.

k.p.c. art. 381

Kodeks postępowania cywilnego

Uzupełnienie postępowania dowodowego przez sąd drugiej instancji.

k.p.c. art. 382

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawą orzekania sądu drugiej instancji jest materiał zgromadzony przez sąd pierwszej instancji.

k.p.c. art. 386 § § 4

Kodeks postępowania cywilnego

Uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w przypadku nierozpoznania istoty sprawy.

k.p.c. art. 387 § § 2 pkt 1 i 2

Kodeks postępowania cywilnego

Uchylenie wyroku w przypadku nierozpoznania istoty sprawy.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Zakres rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji.

k.p.c. art. 398 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawy kasacyjne - naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub zastosowanie.

k.p.c. art. 398 § 13

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia.

k.p.c. art. 398 § 14

Kodeks postępowania cywilnego

Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Orzeczenie o kosztach postępowania.

k.p.c. art. 98 § § 1 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada odpowiedzialności za wynik procesu w zakresie kosztów.

k.p.c. art. 398 § 21

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów o kosztach do postępowania kasacyjnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Suma ubezpieczenia stanowi górną granicę odpowiedzialności, a nie gwarantowaną kwotę odszkodowania. • Powód miał obowiązek udowodnienia wysokości szkody. • Sądy niższych instancji prawidłowo oceniły materiał dowodowy i zastosowały przepisy prawa procesowego. • Nie było podstaw do zastosowania art. 322 k.p.c. • Klauzule OWU nie nosiły cech abuzywności w kontekście konkretnej umowy i świadomości stron.

Odrzucone argumenty

Zarzuty naruszenia prawa procesowego przez sądy niższych instancji (m.in. oddalenie wniosków dowodowych). • Zarzuty naruszenia prawa materialnego, w tym dotyczące abuzywności klauzul OWU. • Roszczenie oparte na sumie ubezpieczenia bez wykazywania wysokości szkody.

Godne uwagi sformułowania

Suma ubezpieczenia wyznacza przy tym górną granicę odpowiedzialności ubezpieczyciela, nie stanowi natomiast kwoty, której wprost może zażądać ubezpieczający bez wykazywania rozmiaru szkody, jaką poniósł wskutek wystąpienia zdarzenia szkodzącego. • Świadczenie będące odszkodowaniem ma co do zasady zmierzać do przywrócenia w majątku poszkodowanego stanu sprzed wyrządzenia mu szkody. • Nie sposób przyjąć, że powód nie zdawał sobie sprawy z rozwiązań umownych, na których zastosowanie w relacji z pozwanym ostatecznie się zgodził albo że nie miał świadomości, w jaki sposób w sytuacji wystąpienia szkody rozwiązania te zadziałają. • Przepisy tytułu XXVII k.c. poświęconego umowie ubezpieczenia zawierają normy o charakterze iuris cogentis.

Skład orzekający

Marta Romańska

przewodniczący, sprawozdawca

Grzegorz Misiurek

członek

Monika Koba

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości odszkodowania z umowy ubezpieczenia, obowiązek udowodnienia szkody przez ubezpieczonego, ocena klauzul umownych pod kątem abuzywności w stosunkach z konsumentami, stosowanie przepisów prawa procesowego w postępowaniu kasacyjnym."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności sprawy, w tym roli brokera i świadomości stron co do warunków umowy. Ocena abuzywności klauzul jest zawsze indywidualna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy dużej szkody w ubezpieczonym mieniu i pokazuje złożoność procesu likwidacji szkody oraz potencjalne spory dotyczące wysokości odszkodowania i interpretacji warunków umowy. Jest to przykład typowego, ale ważnego dla praktyki orzeczenia z zakresu ubezpieczeń majątkowych.

Czy suma ubezpieczenia to gwarancja wypłaty? Sąd Najwyższy wyjaśnia obowiązki ubezpieczonego.

Dane finansowe

WPS: 4 425 092,47 PLN

odszkodowanie: 431 786,34 PLN

skapitalizowane odsetki: 93 607,45 PLN

brakująca część odszkodowania za ruchomości: 7313,6 PLN

brakująca część odszkodowania za szkodę w budynku: 275 735,82 PLN

skapitalizowane odsetki: 23 590,04 PLN

skapitalizowane odsetki: 17 044,4 PLN

odsetki ustawowe: 14 495,03 PLN

Sektor

ubezpieczenia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst