Orzeczenie · 2024-07-02

II CSKP 1322/22

Sąd
Sąd Najwyższy
Miejsce
Warszawa
Data
2024-07-02
SNinnezdrowieWysokanajwyższy
alkoholizmleczenie odwykoweobowiązek sądowyochrona rodzinyochrona małoletnichprawo karne wykonawczeprzymusuzależnienie

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną K. B. od postanowienia Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, które utrzymało w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Krośnie Odrzańskim o zastosowaniu obowiązku leczenia odwykowego wobec uczestniczki postępowania. Wniosek o leczenie złożył Prokurator Rejonowy, wskazując na nadużywanie alkoholu przez K. B., co miało prowadzić do rozpadu życia rodzinnego i demoralizacji małoletnich dzieci. Sąd I instancji, opierając się na opinii biegłych i ustaleniach faktycznych (interwencje policji, nietrzeźwość w obecności dziecka, prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu), zobowiązał uczestniczkę do leczenia stacjonarnego. Sąd II instancji oddalił apelację, podzielając ustalenia sądu I instancji i podkreślając, że stan trzeźwości jest często przejściowy, a choroba alkoholowa wymaga świadomości, której uczestniczka nie wykazywała. W skardze kasacyjnej K. B. zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych i prawa materialnego, argumentując, że podjęcie dobrowolnej terapii odwykowej powinno skutkować oddaleniem wniosku. Sąd Najwyższy oddalił skargę, stwierdzając, że dobrowolne działania nie wykluczają obowiązku leczenia nałożonego przez sąd, a ocena konieczności leczenia, zwłaszcza w kontekście ochrony innych osób, należy do sądu. Podkreślono, że celem regulacji jest ochrona rodziny, małoletnich i porządku publicznego, a przymusowe leczenie jest uzasadnione, gdy stan zdrowia osoby uzależnionej negatywnie wpływa na otoczenie.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku leczenia odwykowego, zwłaszcza w kontekście dobrowolnego podjęcia terapii przez osobę uzależnioną oraz priorytetu ochrony osób trzecich.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi; orzeczenie SN jest wiążące dla sądów niższych instancji.

Zagadnienia prawne (2)

Czy dobrowolne podjęcie terapii odwykowej przez osobę uzależnioną od alkoholu wyklucza możliwość orzeczenia przez sąd obowiązku poddania się leczeniu odwykowemu na podstawie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, dobrowolne działania nie wykluczają możliwości orzeczenia przez sąd obowiązku poddania się leczeniu odwykowemu. Ocena konieczności leczenia, zwłaszcza w kontekście ochrony innych osób, należy do sądu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że celem ustawy jest ochrona rodziny, małoletnich i porządku publicznego. Dobrowolne działania osoby uzależnionej są istotne, ale nie decydujące dla sądu. Sąd musi ocenić, czy przesłanki do nałożenia obowiązku leczenia są spełnione, kierując się przede wszystkim opinią biegłych i celem ochrony otoczenia.

Czy art. 24 w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi mają zastosowanie jedynie do osób, które negują potrzebę podjęcia terapii?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przepisy te mają zastosowanie do osób uzależnionych od alkoholu, które w związku z nadużywaniem alkoholu powodują negatywne skutki dla rodziny, małoletnich lub porządku publicznego, niezależnie od tego, czy negują potrzebę terapii, czy ją dobrowolnie podejmują.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że ustawa normuje kompetencje sądu w zakresie nakładania obowiązku leczenia. Dobrowolne działania nie są decydujące, a sąd ocenia, czy przesłanki ustawowe są spełnione, kierując się opinią biegłych i celem ochrony innych osób.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
Prokurator Rejonowy w Krośnie Odrzańskim

Strony

NazwaTypRola
K. B.osoba_fizycznauczestniczka postępowania
Prokurator Rejonowy w Krośnie Odrzańskimorgan_państwowywnioskodawca

Przepisy (16)

Główne

u.w.t.p.a. art. 26 § 1

Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

Przepis ten określa możliwość zobowiązania osoby uzależnionej do poddania się leczeniu odwykowemu.

u.w.t.p.a. art. 24

Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

Określa przesłanki, które mogą uzasadniać skierowanie na leczenie odwykowe, takie jak powodowanie rozkładu życia rodzinnego, demoralizacja małoletnich, uchylanie się od obowiązku zaspokajania potrzeb rodziny lub zakłócanie spokoju publicznego.

Pomocnicze

k.p.c. art. 391 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy podstaw kasacyjnych w zakresie naruszenia przepisów postępowania.

k.p.c. art. 378 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa zakres rozpoznania apelacji przez sąd drugiej instancji.

k.p.c. art. 381

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy możliwości rozszerzenia lub zmiany podstaw faktycznych i dowodowych w postępowaniu apelacyjnym.

k.p.c. art. 382

Kodeks postępowania cywilnego

Określa, że sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału dowodowego zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym.

k.p.c. art. 316 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy orzekania przez sąd na podstawie stanu rzeczy istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy.

k.p.c. art. 13 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy stosowania przepisów k.p.c. do postępowań nieuregulowanych w innych ustawach.

k.c. art. 233 § 1

Kodeks cywilny

Dotyczy oceny wiarygodności i mocy dowodów przez sąd.

k.c. art. 227

Kodeks cywilny

Dotyczy przedmiotu dowodu.

k.c. art. 278 § 1

Kodeks cywilny

Dotyczy dowodu z opinii biegłego.

k.c. art. 232

Kodeks cywilny

Dotyczy obowiązku przedstawiania dowodów przez strony.

k.c. art. 286

Kodeks cywilny

Dotyczy ponownego przesłuchania biegłego lub zlecenia dodatkowej opinii.

Konstytucja RP art. 68 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo do ochrony zdrowia.

Konstytucja RP art. 68 § 4

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Obowiązek władz publicznych do zwalczania chorób epidemicznych i zapobiegania negatywnym skutkom degradacji środowiska.

Konstytucja RP art. 31 § 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasady ograniczania konstytucyjnych wolności i praw.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dobrowolne podjęcie terapii odwykowej nie wyklucza konieczności orzeczenia przez sąd obowiązku leczenia, gdy istnieją przesłanki ustawowe i cel ochrony innych osób. • Ocena konieczności leczenia odwykowego należy do sądu, który kieruje się opinią biegłych i całokształtem okoliczności sprawy. • Przesłanki z art. 24 i 26 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi mają zastosowanie niezależnie od tego, czy osoba uzależniona neguje potrzebę terapii, czy ją dobrowolnie podejmuje.

Odrzucone argumenty

Podjęcie dobrowolnej terapii odwykowej powinno skutkować oddaleniem wniosku o zastosowanie obowiązku leczenia. • Przepisy ustawy mają zastosowanie jedynie do osób, które negują potrzebę podjęcia terapii.

Godne uwagi sformułowania

Stan trzeźwości w tej chorobie czy samej abstynencji od picia to zwykle stan przejściowy kończony kolejnym ciągiem alkoholowym. • Osoba uzależniona zmaga się z chorobą w mniejszym lub większym stopniu przez całe życie. • Celem wskazanej regulacji jest zapewnienie odpowiedniej ochrony osób, względem których mogą wystąpić negatywne skutki uzależnienia. • Obowiązek poddania się leczeniu nałożony przez sąd stanowi przejaw ingerencji władzy publicznej w sferę indywidualnej wolności. • Instrument przyznany sądowi polegający na kompetencji rozstrzygania o obowiązku skierowania na przymusowe leczenie osoby uzależnionej nie może być nadużywany.

Skład orzekający

Małgorzata Manowska

przewodniczący

Krzysztof Wesołowski

członek

Kamil Zaradkiewicz

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku leczenia odwykowego, zwłaszcza w kontekście dobrowolnego podjęcia terapii przez osobę uzależnioną oraz priorytetu ochrony osób trzecich."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi; orzeczenie SN jest wiążące dla sądów niższych instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego społecznie problemu alkoholizmu i przymusowego leczenia, a także konfliktu między wolnością jednostki a ochroną społeczeństwa. Pokazuje, jak sądy balansują te wartości.

Czy dobrowolna terapia ratuje przed przymusowym leczeniem? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst