II CSK 829/16

Sygn. akt II CSK 829/16
POSTANOWIENIE
Dnia 1 czerwca 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie z wniosku M. Spółki Jawnej z siedzibą
w S. i G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą
w D.
‎
przy uczestnictwie A. B. - jako syndyka masy upadłości D.  Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K., P.  Spółki Akcyjnej w K. - jako wierzyciel hipoteczny, A. K.
i T. K.
‎
o wpis prawa własności w księdze wieczystej macierzystej (…)
oraz wykreślenie z niej i z ksiąg wieczystych współobciążonych nieruchomości lokalowych hipoteki kaucyjnej łącznej w kwocie 6.000.000 zł,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 czerwca 2017 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania A. K.
i T. K.
od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt VII Ca (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. stwierdza, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem               w sprawie.
UZASADNIENIE
Uczestnicy postępowania wieczystoksięgowego A. K. i T. K.  złożyli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt  VII Ca (…) (k. 1005 i n. akt sprawy, t. VI). Postanowieniem tym zmieniono postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 28 listopada 2013 r. w ten sposób, że uchylono dokonany przez referendarza wpis - wykreślenie hipoteki  kaucyjnej łącznej w kwocie 9.000.000 zł w księdze wieczystej (…). Postanowienie z dnia 25 maja 2016 r. zapadło w wyniku wniesienia apelacji przez  uczestnika postępowania - wierzyciela hipotecznego
P. S.A. od wspomnianego
postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 28 listopada 2013 r.
W skardze kasacyjnej obojga uczestników podnoszono zarzuty naruszenia prawa procesowego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdzili, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiło istotne zagadnienie  prawne  sformułowane w pkt 1 części wstępnej skargi (s. 3 - 8 skargi), a ponadto skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze względu na rażące i oczywiste naruszenie art. 328 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
Skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Analizując sentencję i treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia z dnia 25 maja 2016 r. (sygn. akt VII Ca
(…)
), treść skargi kasacyjnej uczestników postępowania, zawartą w nich prawną argumentację wniosku o  przyjęcie skargi do rozpoznania (s. 3 - 8 skargi) oraz odpowiedź na skargę wierzyciela hipotecznego (s. 1098 i n.; t. VI akt), Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przewidziana w art. 398
9
§ 1 pkt 1 i 4 k.p.c.
Zgodnie z art. 324 § 2 k.p.c., sentencję wyroku (orzeczenia) podpisują wszyscy sędziowie orzekający w danej sprawie. W § 95 rozpor
ządzenia MS z dnia 23 grudnia 2015 r. - Regulamin urzędowania sądów powszechnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 2316 ze zm.) przewidziano sposób podpisywania orzeczeń i uzasadnień tych orzeczeń.
Z akt sprawy wynika, że pod sentencją postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 25 maja 2016 r. (sygn. akt: VII Ca (…)) figurują podpisy wszystkich  trzech sędziów, którzy brali udział w wydaniu postanowienia (k. 877 verte). Podpisy  takie zostały złożone także pod uzasadnieniem tego postanowienia, odpowiednio przy nazwiskach sędziów podanych drukiem (k. 881 akt sprawy, t. V).
W ocenie Sądu Najwyższego, nie zachodzi potrzeba wyjaśnienia w postępowaniu kasacyjnym, czy podpis złożony przez jednego z sędziów  wydających zaskarżone postanowienie był podpisem prawidłowym w rozumieniu art. 324 § 2 k.p.c. i § 95 Regulaminu. Nie istnieje wymaganie posługiwania się podpisem czytelnym, a tzw. skrócona postać podpisu może przybierać różny kształt graficzny. Podpis sędziego G. R., choć bardzo oszczędny graficznie, spełnia jednak wymagania podpisu skróconego w rozumieniu § 95 Regulaminu. Należy  także stwierdzić, że w sposób dostateczny identyfikuje on sędziego w danej sprawie, skoro umieszczony został w powiązaniu z oznaczeniem imienia i nazwiska tego sędziego drukowanymi literami. Ponadto podpis ten w sposób rozpoznawalny   identyfikuje wspomnianego sędziego w toku jego funkcji orzeczniczych (vide  podpisy o podobnej postaci graficznej na innych orzeczeniach: np. z dnia 25 maja 2016 r. - VII Ca (X.), VII Ca (Y.), VII Ca (Z.)).
Nie można także stwierdzić, że - wbrew stanowisku skarżących - złożona skarga jest oczywiście uzasadniona z racji rażącego i oczywistego naruszenia art. 328 k.p.c. w z. z art. 391 § 1 k.p.c. w zakresie prowadzenia postępowania  dowodowego w sprawie o wpis. Spór w niniejszej sprawie dotyczył konstrukcyjnego  ujęcia hipoteki łącznej oraz skutków zbycia przedsiębiorstwa upadłego w  odniesieniu do hipoteki łącznej, obciążającej nieruchomości (lokalowe), stanowiących własność osób trzecich. Koncentrując się na tej kwestii Sąd   Okręgowy zachował wymagania dotyczące zakresu kognicji sądu wieczystoksięgowego (art. 626
8
§ 2 k.p.c.).
W tej sytuacji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398
9
§ 1 k.p.c.) i orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego (art. 520 § 1 k.p.c.).
jw