II CSK 783/13
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby wykładni przepisów.
Pozwani wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, domagając się jej przyjęcia do rozpoznania z powodu rzekomych wątpliwości co do wykładni art. 76a Prawa bankowego. Sąd Najwyższy, analizując wniosek, stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki do przyjęcia skargi, w szczególności brak było uzasadnienia dla istnienia poważnych wątpliwości prawnych lub potrzeby wykładni przepisów.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o zapłatę. Pozwani domagali się przyjęcia skargi do rozpoznania, argumentując potrzebą wykładni art. 76a Prawa bankowego, który ich zdaniem budził poważne wątpliwości co do wpływu niedopełnienia obowiązku informacyjnego na wymagalność roszczenia banku z tytułu zabezpieczenia kredytu. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398^9 § 1 k.p.c., który określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej (istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania, oczywista zasadność), uznał, że wniosek pozwanych nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wskazał, że dla przyjęcia skargi z powodu potrzeby wykładni przepisów, konieczne jest precyzyjne określenie, które przepisy wymagają wykładni, na czym polegają wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie. W niniejszej sprawie pozwanych nie uzasadnili dostatecznie, co przemawia za odejściem od dominującej interpretacji art. 76a Prawa bankowego, która przewiduje sankcję odszkodowawczą za naruszenie tego obowiązku, podobnie jak w przypadku zbieżnego art. 880 k.c. W konsekwencji, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciążył pozwanych kosztami postępowania kasacyjnego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, niedopełnienie obowiązku informacyjnego nie wpływa na wymagalność roszczenia banku z tytułu zabezpieczenia kredytu, a sankcją za naruszenie tego obowiązku jest odpowiedzialność odszkodowawcza.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że pozwanych nie uzasadnili istnienia poważnych wątpliwości prawnych ani potrzeby wykładni art. 76a Prawa bankowego, wskazując na dominującą w piśmiennictwie interpretację przewidującą sankcję odszkodowawczą, podobnie jak w przypadku zbieżnego art. 880 k.c.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| [...] | spółka | powód |
| H. K. | osoba_fizyczna | pozwany |
| J. S. | osoba_fizyczna | pozwany |
| K. K. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
P. bank. art. 76a
Prawo bankowe
Przepis budzący wątpliwości pozwanych co do jego wpływu na wymagalność roszczenia banku.
Pomocnicze
k.c. art. 880
Kodeks cywilny
Zbieżny z art. 76a Prawa bankowego, na który powołano się w kontekście sankcji odszkodowawczej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niespełnienie przez pozwanych wymogów formalnych i merytorycznych do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w szczególności brak uzasadnienia istnienia istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby wykładni przepisów.
Odrzucone argumenty
Twierdzenie pozwanych o istnieniu poważnych wątpliwości prawnych co do wykładni art. 76a Prawa bankowego bez dostatecznego uzasadnienia.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tak umotywowany wniosek nie mógł być uwzględniony. bliżej jednak nie uzasadniono, co przemawia za odejściem od dominującej w piśmiennictwie interpretacji tego przepisu
Skład orzekający
Kazimierz Zawada
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty przyjmowania skarg kasacyjnych do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, w szczególności wymogi dotyczące uzasadnienia istnienia zagadnień prawnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wymogów formalnych skargi kasacyjnej, a nie meritum sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny, dotyczący odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej. Brak w niej elementów faktycznych czy prawnych, które mogłyby zainteresować szersze grono odbiorców poza specjalistami od postępowania cywilnego.
Sektor
bankowość
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II CSK 783/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 czerwca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa […] Banku […] w P. przeciwko H. K., J. S. i K. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 czerwca 2014 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt I ACa […] , odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża pozwanych kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Według art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Pozwani uzasadnili wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania potrzebą wykładni budzącego ich zdaniem poważne wątpliwości art. 76a Prawa bankowego co do tego, czy niedopełnienie przewidzianego w tym przepisie obowiązku informacyjnego wpływa na wymagalność roszczenia banku względem jego dłużnika z tytułu zabezpieczenia kredytu. Tak umotywowany wniosek nie mógł być uwzględniony. Jeżeli podstawą wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest potrzeba wykładni przepisów prawa, konieczne jest określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności w orzecznictwie sądów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01 i 10 października 2013 r., II UK 235/13). W skardze kasacyjnej pozwanych powołano się na to, że art. 76a Prawa bankowego budzi poważne wątpliwości co do sankcji naruszenia przewidzianego w nim obowiązku informacyjnego, bliżej jednak nie uzasadniono, co przemawia za odejściem od dominującej w piśmiennictwie interpretacji tego przepisu przyjmującej, podobnie jak na tle art. 880 k.c. zbieżnego z art. 76a Prawa bankowego (zob. w szczególności wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2005 r., V CK 301/05) sankcję odszkodowawczą naruszenia tego obowiązku. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aw
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę