II CSK 775/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 398^9 § 1 k.p.c.
Strona powodowa wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących wyceny nieruchomości. Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania uzasadniono potrzebą wykładni przepisów i występowaniem istotnych zagadnień prawnych. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, stwierdzając, że zarzuty stanowią jedynie wyraz niezgody strony na rozstrzygnięcie i nie dowodzą potrzeby wykładni przepisów ani rozstrzygnięcia zagadnień prawnych.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wniesionej przez stronę powodową E. Spółkę z o.o. w Ś. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta Świnoujście. Skarga dotyczyła wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2014 r. Strona powodowa zarzuciła naruszenie szeregu przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazano potrzebę wykładni przepisów dotyczących uwzględniania rynków zagranicznych oraz stosowania „podejścia mieszanego” przy wycenie nieruchomości. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, uznając, że przytoczone podstawy kasacyjne są powieleniem zarzutów apelacyjnych, a sąd drugiej instancji starannie się do nich odniósł. Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd nie ma obowiązku dopuszczenia dowodu z opinii kolejnego biegłego, jeśli posiadana opinia jest wystarczająca. Stwierdzono, że zarzuty skargi kasacyjnej nie dowodzą rzeczywistej potrzeby wykładni przepisów ani rozstrzygnięcia zagadnień prawnych, a jedynie wyrazem niezgody strony na zapadłe rozstrzygnięcie. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z przepisami.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, nie istnieją podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzuty skargi kasacyjnej są powieleniem zarzutów apelacyjnych, a sąd drugiej instancji prawidłowo odniósł się do kwestii związanych z opinią biegłego i wyceną nieruchomości. Nie stwierdzono potrzeby wykładni przepisów ani rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa - Prezydent Miasta Świnoujście
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ś. | spółka | powód |
| Skarb Państwa - Prezydent Miasta Świnoujście | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (16)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
u.g.n. art. 4 § pkt 16
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
rozporządzenie art. 26 § ust. 1 i 3
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego
Pomocnicze
rozporządzenie art. 26 § ust. 2
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego
u.g.n. art. 153 § ust. 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
rozporządzenie art. 4 § ust. 1 i 3
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego
u.g.n. art. 77 § ust. 1
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 150 § ust. 3
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
u.g.n. art. 152 § ust. 3
Ustawa o gospodarce nieruchomościami
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398^21
Kodeks postępowania cywilnego
u.p.g.s.p. art. 11 § ust. 3
Ustawa o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa
k.p.c. art. 99
Kodeks postępowania cywilnego
rozporządzenie art. 6 § pkt 6
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
rozporządzenie art. 13 § ust. 4
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak rzeczywistej potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. Zarzuty skargi kasacyjnej są jedynie wyrazem niezgody strony powodowej na zapadłe rozstrzygnięcie. Opinia biegłego była wystarczająca do ustalenia wartości nieruchomości.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 4 pkt 16 u.g.n. Naruszenie § 26 ust. 1 i 3 rozporządzenia. Naruszenie § 26 ust. 2 rozporządzenia w związku z art. 4 pkt 16 u.g.n. Naruszenie art. 150 ust. 2 i art. 153 ust. 1 oraz § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia w związku z art. 4 pkt 16 u.g.n. Naruszenie art. 77 ust. 1 u.g.n. Naruszenie art. 150 ust. 3 w związku z art. 4 pkt 16 u.g.n. Naruszenie art. 152 ust. 3 w związku z art. 4 pkt 16 u.g.n.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej nie dowodzą rzeczywistej potrzeby przeprowadzenia przez Sąd Najwyższy na użytek niniejszej sprawy wykładni wskazanych w niej przepisów prawnych, ani rozstrzygnięcia przytoczonych w niej zagadnień prawnych, lecz są jedynie wyrazem niemającej uzasadnionych podstaw niezgody strony powodowej na zapadłe rozstrzygnięcie.
Skład orzekający
Kazimierz Zawada
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania skarg kasacyjnych przez Sąd Najwyższy, w szczególności kryteria przyjęcia skargi do rozpoznania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych zarzutów związanych z wyceną nieruchomości i nie stanowi przełomowej wykładni prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodów proceduralnych, a nie meritum sprawy, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CSK 775/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Zawada w sprawie z powództwa E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ś. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta Świnoujście o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 czerwca 2015 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa 65/14, 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od strony powodowej na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Według art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Strona powodowa przytoczyła jako podstawy kasacyjne naruszenie: art. 4 pkt 16 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.2004.261. 2603 ze zm. – dalej: „u.g.n.”); § 26 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U.2004.207.2109 ze zm. – dalej: „rozporządzenie”); § 26 ust. 2 rozporządzenia w związku z art. 4 pkt 16 u.g.n.; art. 150 ust. 2 i art. 153 ust. 1 oraz § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia w związku z art. 4 pkt 16 u.g.n.; art. 77 ust. 1 u.g.n.; art. 150 ust. 3 w związku z art. 4 pkt 16 u.g.n.; art. 152 ust. 3 w związku z art. 4 pkt 16 u.g.n. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła potrzebą wykładni art. 4 pkt 16 u.g.n., art. 153 ust. 1 w związku z art. 4 pkt 16 u.g.n. oraz § 26 ust. 1 i 3 rozporządzenia, jak też występowaniem w sprawie istotnych zagadnień prawnych: czy rzeczoznawca na lokalnym, regionalnym i krajowym rynku nieruchomości obowiązany jest do uwzględnienia także rynków zagranicznych oraz czy możliwe jest zastosowanie przy wycenie wartości rynkowej nieruchomości „podejścia mieszanego” zamiast „podejścia porównawczego”, zgodnie z art. 152 ust. 3 u.g.n., a w przypadku odpowiedzi twierdzącej, czy zmiana „podejścia” musi zostać poprzedzona analizą wszystkich rynków, łącznie z rynkami zagranicznymi. Wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie. Przytoczone podstawy kasacyjne są powieleniem zarzutów apelacyjnych. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Apelacyjny starannie odniósł się do tych zarzutów oraz wyjaśnił, dlaczego uznał opinię biegłej M.Z., wbrew odmiennym twierdzeniom strony skarżącej, za zgodną z właściwymi przepisami powołanymi w skardze kasacyjnej oraz wiarygodną. W szczególności należy zgodzić się z poglądem wyrażonym w zaskarżonym wyroku, że sąd nie ma obowiązku dopuszczenia dowodu z opinii kolejnego biegłego lub z ponownych wyjaśnień dotychczasowego biegłego, jeżeli opinia, którą już dysponuje, jest wystarczająca do ustalenia wartości nieruchomości zgodnie z właściwymi przepisami. Zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej nie dowodzą rzeczywistej potrzeby przeprowadzenia przez Sąd Najwyższy na użytek niniejszej sprawy wykładni wskazanych w niej przepisów prawnych, ani rozstrzygnięcia przytoczonych w niej zagadnień prawnych, lecz są jedynie wyrazem niemającej uzasadnionych podstaw niezgody strony powodowej na zapadłe rozstrzygnięcie. W pełni przekonują w tym zakresie oceny sformułowane w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 398 21 k.p.c. oraz art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.U. 2013. 1150 ze zm.) i art. 99 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 13 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013.461) . l.n
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI