II CSK 679/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda z powodu wadliwości sentencji wyroku sądu apelacyjnego, który nie rozstrzygnął w pełni o żądaniu.
Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który obniżył zasądzone na jego rzecz zadośćuczynienie i rentę. Sąd Najwyższy uznał jednak, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ wyrok sądu apelacyjnego był wadliwy – nie rozstrzygnął w całości o żądaniu powoda, a strona nie skorzystała z możliwości jego uzupełnienia. W konsekwencji, skarga kasacyjna została odrzucona.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 16 maja 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda R. J. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 sierpnia 2012 r. Sąd Apelacyjny, zmieniając wyrok Sądu Okręgowego, obniżył zasądzone na rzecz powoda zadośćuczynienie z 450.000 zł do 350.000 zł, a także obniżył rentę i koszty procesu. Powód zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w części dotyczącej zadośćuczynienia, domagając się przywrócenia pierwotnej kwoty 450.000 zł. Sąd Najwyższy stwierdził, że wyrok Sądu Apelacyjnego był wadliwy, ponieważ nie zawierał pełnego rozstrzygnięcia co do żądania powoda, w szczególności nie orzekł o części żądania (różnicy między kwotą dochodzoną a zasądzoną). Sąd wskazał, że strona mogła skorzystać z wniosku o uzupełnienie wyroku w ciągu dwóch tygodni od jego ogłoszenia. Brak takiego substratu zaskarżenia, czyli wadliwe orzeczenie, skutkował niedopuszczalnością skargi kasacyjnej, która została odrzucona na podstawie art. 398^6 § 2 i 3 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga kasacyjna może być wniesiona tylko od orzeczenia istniejącego, obejmującego rozstrzygnięcie merytoryczne lub formalne kończące postępowanie. Wadliwość sentencji wyroku sądu drugiej instancji, polegająca na nieorzeczeniu o części żądania, czyni skargę niedopuszczalną, chyba że strona skorzysta z możliwości jej uzupełnienia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wyrok reformatoryjny sądu drugiej instancji musi zawierać pełne rozstrzygnięcie o żądaniu. Wskazał, że wadliwość sentencji, polegająca na nieorzeczeniu o części żądania, może być usunięta poprzez wniosek o uzupełnienie wyroku. Brak takiego substratu zaskarżenia oznacza niedopuszczalność skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
Towarzystwo Ubezpieczeń i Reasekuracji "Warta" Spółka Akcyjna w W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. J. | osoba_fizyczna | powód |
| Towarzystwo Ubezpieczeń i Reasekuracji "Warta" Spółka Akcyjna w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 398^6 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej z powodu niedopuszczalności.
k.p.c. art. 398^6 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej z powodu niedopuszczalności.
Pomocnicze
k.p.c. art. 351 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Możliwość zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku co do brakującej części rozstrzygnięcia.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Stosowanie przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji do postępowania apelacyjnego, w tym art. 351 § 1.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wadliwość sentencji wyroku Sądu Apelacyjnego polegająca na nieorzeczeniu o części żądania. Brak możliwości rozpoznania skargi kasacyjnej z powodu braku substratu zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
Przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną może być tylko orzeczenie istniejące obejmujące rozstrzygnięcie merytoryczne (...) lub formalne (...) kończące postępowanie w sprawie. Sąd drugiej instancji wydając, w uwzględnieniu apelacji pozwanego, wyrok reformatoryjny powinien tak sformułować sentencję, aby zawierała rozstrzygnięcie o oddaleniu powództwa w całości lub w części. Wadliwość powyższa, polegająca na nieorzeczeniu o części żądania, mogła być usunięta poprzez środek rektyfikacyjny. Brak substratu zaskarżenia, tj. orzeczenia, którego zakwestionowanie jest celem wnoszonej skargi kasacyjnej oznacza, że skarga jest niedopuszczalna.
Skład orzekający
Anna Owczarek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi kasacyjnej z powodu wadliwości sentencji wyroku sądu drugiej instancji i braku substratu zaskarżenia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wadliwości orzeczenia sądu drugiej instancji i braku skorzystania z procedury uzupełnienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje istotne kwestie proceduralne związane ze skargą kasacyjną i wadliwością orzeczeń, co jest interesujące dla prawników procesowych.
“Wadliwy wyrok sądu apelacyjnego uniemożliwił rozpoznanie skargi kasacyjnej. Kluczowa rola precyzji w orzekaniu.”
Dane finansowe
WPS: 100 000 PLN
zadośćuczynienie: 350 000 PLN
renta: 2122 PLN
renta: 2390 PLN
renta: 2390 PLN
koszty procesu: 911 PLN
opłata sądowa: 31 190,5 PLN
Sektor
ubezpieczenia
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CSK 679/12 POSTANOWIENIE Dnia 16 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Anna Owczarek w sprawie z powództwa R. J. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "Warta" Spółce Akcyjnej w W. o zadośćuczynienie, odszkodowanie, rentę i ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 maja 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 sierpnia 2012 r., odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2012 r. uwzględniając apelację pozwanego Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji „WARTA” Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.: - zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 27 lutego 2012 r. w pkt I ppkt 1, pkt I ppkt 3a, pkt I ppkt 3b, pkt I ppkt 3, pkt I ppkt 4, pkt IV, pkt V „w ten tylko sposób”, że: (a) obniżył zadośćuczynienie zasądzone na rzecz powoda R. J. z kwoty 450.000 zł do kwoty 350.000 zł; (b) obniżył zasądzoną na rzecz powoda rentę na zwiększone potrzeby za oznaczone okresy odpowiednio z kwot po 2.136 zł, 2.654 zł i 2.571 zł miesięcznie do kwot po 2.122 zł, 2.390 zł i 2.390 zł miesięcznie pozostawiając bez zmian pozostałe warunki płatności; (c) obniżył zasądzone na rzecz powoda koszty procesu z kwoty 3.545 zł do kwoty 911 zł; (d) obniżył zasądzoną od pozwanego opłatę sądową z kwoty 37.331 zł do kwoty 31.190,50 zł, - oddalił apelację pozwanego w pozostałej części, - orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego. Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł powód, oznaczając zakres zaskarżenia jako „w części zmieniającej wyrok Sądu Okręgowego w Ł. co do wysokości zasądzonego zadośćuczynienia - w całości”. Wniosek skargi został sformułowany jako „o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda tytułem zadośćuczynienia w miejsce kwoty 350.000 zł kwoty 450.000 zł z odsetkami ustawowymi jak w wyroku Sądu I instancji oraz orzeczenie o kosztach procesu za wszystkie instancje ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania”. Jako wartość przedmiotu zaskarżenia została wskazana kwota 100.000 zł. Sąd Najwyższy zważył: Przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną może być tylko orzeczenie istniejące obejmujące rozstrzygnięcie merytoryczne (w przedmiocie zgłoszonego żądania) lub formalne (w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia 3 postępowania) kończące postępowanie w sprawie. Sąd drugiej instancji wydając, w uwzględnieniu apelacji pozwanego, wyrok reformatoryjny powinien tak sformułować sentencję, aby zawierała rozstrzygnięcie o oddaleniu powództwa w całości lub w części. Wymogowi temu nie czyni zadość pośrednie wskazanie zakresu zmiany („obniża z kwoty do kwoty’). Nie jest także dopuszczalne wwiązanie się w treść zapadłego wcześniej i prawomocnego, wobec niezaskarżenia, orzeczenia sądu pierwszej instancji o oddaleniu powództwa, gdyż przedmiotowo jest ono ograniczone do rozstrzygnięcia o oznaczonym zakresie żądania pozwu (tu: pkt IV wyroku Sądu Okręgowego w brzmieniu „oddala powództwo w pozostałej części” odnosił się wprost do kwoty 150.000 zł, odpowiadającej różnicy pomiędzy dochodzoną przez powoda kwotą 600.000 zł, a zasądzoną przez kwotą 450.000 zł), chyba że sąd odwoławczy wyraźnie oznaczyłby zakres merytorycznego rozstrzygnięcia reformatoryjnego np. jako „oddala powództwo co do dalszej kwoty 100.000 zł”. Z tych względów stwierdzenie w części początkowej wyroku Sądu Apelacyjnego m.in. że obejmuje on zmianę punktu IV zaskarżonego wyroku procesowo jest niepełne i bezskuteczne. Wadliwość powyższa, polegająca na nieorzeczeniu o części żądania, mogła być usunięta poprzez środek rektyfikacyjny. Strona w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku mogła bowiem zgłosić wniosek o jego uzupełnienie co do brakującej części rozstrzygnięcia (art. 351 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.). Brak substratu zaskarżenia, tj. orzeczenia, którego zakwestionowanie jest celem wnoszonej skargi kasacyjnej oznacza, że skarga jest niedopuszczalna. Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c., skargę kasacyjną powoda odrzucił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI