II CSK 570/12

Sąd Najwyższy2013-04-26
SAOSCywilneprawo rzeczoweWysokanajwyższy
hipotekaksięgi wieczystenieruchomościwpispostępowanie wieczystoksięgoweSąd NajwyższyPrawo bankowerozbieżność danych

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Okręgowego, uznając, że rozbieżność między wnioskiem o wpis hipoteki a stanem księgi wieczystej nie musi uniemożliwiać wpisu, a sąd powinien dążyć do wyjaśnienia wątpliwości.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną dotyczącą wpisu hipoteki umownej. Sąd Okręgowy oddalił apelację wnioskodawcy, uznając, że rozbieżność między treścią wniosku a stanem księgi wieczystej (różnica powierzchni i liczby działek) uniemożliwia wpis. Sąd Najwyższy uchylił to postanowienie, stwierdzając, że sąd wieczystoksięgowy powinien dokonać wykładni żądania na podstawie całokształtu okoliczności i dokumentów, a w razie wątpliwości, wyjaśnić je na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. Brak możliwości wpisu z powodu takiej rozbieżności uniemożliwiłby wnioskodawcy uzyskanie wpisu skutecznie ustanowionej hipoteki.

Sprawa dotyczyła wpisu hipoteki umownej do księgi wieczystej. Sąd Rejonowy uchylił wpis dokonany przez referendarza sądowego, a Sąd Okręgowy oddalił apelację wnioskodawcy, podzielając stanowisko, że rozbieżność między treścią wniosku a stanem księgi wieczystej (dotyczącą powierzchni nieruchomości i liczby działek) uniemożliwia dokonanie wpisu. Sąd Okręgowy powołał się na art. 6269 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną, uznał ją za słuszną. Zgodnie z art. 6268 § 1 i 2 k.p.c., sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd wieczystoksięgowy powinien dokonać wykładni żądania na podstawie całokształtu okoliczności i przedstawionych dokumentów. W przypadku stwierdzenia rozbieżności, która wzbudziła wątpliwości co do tożsamości nieruchomości, sąd powinien dążyć do ich usunięcia na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c., który ma zastosowanie w postępowaniu wieczystoksięgowym. Sąd Najwyższy wskazał, że sąd wieczystoksięgowy jest uprawniony do oceny skuteczności materialnoprawnej umowy stanowiącej podstawę wpisu i nie ma przeszkód do częściowego uwzględnienia wniosku. Zapatrywanie Sądu Okręgowego, które uniemożliwiało wpis z powodu rozbieżności, zostało uznane za błędne, ponieważ w istocie uniemożliwiałoby ono wnioskodawczyni uzyskanie wpisu skutecznie ustanowionej hipoteki. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, taka rozbieżność nie musi stanowić bezwzględnej przeszkody. Sąd wieczystoksięgowy powinien dokonać wykładni żądania na podstawie całokształtu okoliczności i przedstawionych dokumentów, a w razie wątpliwości, dążyć do ich wyjaśnienia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że sąd wieczystoksięgowy nie może ograniczać się do funkcji rejestracyjnej i powinien dążyć do wyjaśnienia wątpliwości dotyczących tożsamości nieruchomości, korzystając z dostępnych środków procesowych (np. art. 130 § 1 k.p.c.). Brak możliwości wpisu z powodu drobnych rozbieżności uniemożliwiłby skuteczne ustanowienie hipoteki.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

wnioskodawca (G. Spółka Akcyjna)

Strony

NazwaTypRola
G. - Spółka Akcyjna w W.spółkawnioskodawca
"B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" - Spółka komandytowa w S.spółkauczestnik postępowania

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 6268 § § 1, 2, 5

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Rozpoznając wniosek, sąd nie może wyjść poza granice wniosku.

k.p.c. art. 6269

Kodeks postępowania cywilnego

Rozbieżność między treścią wniosku a treścią księgi wieczystej może stanowić przeszkodę do wpisu.

Pomocnicze

k.c. art. 65 § § 1

Kodeks cywilny

Wykładnia oświadczeń woli na podstawie całokształtu okoliczności.

k.p.c. art. 130 § § 1 zdanie drugie

Kodeks postępowania cywilnego

Możliwość wezwania do usunięcia braków formalnych lub uzupełnienia wniosku.

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów o postępowaniu zwykłym do postępowań szczególnych.

pr. bank. art. 95 § ust. 1 i 4

Ustawa Prawo bankowe

Dokumenty wymagane do ustanowienia hipoteki.

k.p.c. art. 3983 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa skargi kasacyjnej - naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie.

k.p.c. art. 39815 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa orzekania przez Sąd Najwyższy - uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd wieczystoksięgowy powinien dokonać wykładni żądania na podstawie całokształtu okoliczności i przedstawionych dokumentów. W razie wątpliwości co do tożsamości nieruchomości, sąd powinien dążyć do ich usunięcia na podstawie art. 130 § 1 k.p.c. Rozbieżność między wnioskiem a stanem księgi wieczystej nie musi stanowić bezwzględnej przeszkody do wpisu, zwłaszcza gdy hipoteka została skutecznie ustanowiona.

Odrzucone argumenty

Rozbieżność między treścią wniosku a stanem księgi wieczystej (powierzchnia, liczba działek) uniemożliwia dokonanie wpisu hipoteki.

Godne uwagi sformułowania

Sąd wieczystoksięgowy nie może być rozumiany w sposób sprowadzający rolę sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym do realizacji wyłącznie funkcji rejestracyjno-ewidencyjnych. Nie stoi to jednak na przeszkodzie wyjaśnieniu i sprawdzeniu poprawności danych pochodzących z ewidencji gruntów i budynków. Zapatrywanie Sądu Okręgowego, które legło u podstaw zaskarżonego postanowienia, w istocie uniemożliwia wnioskodawczyni uzyskanie wpisu do księgi wieczystej skutecznie ustanowionej hipoteki.

Skład orzekający

Grzegorz Misiurek

przewodniczący-sprawozdawca

Dariusz Dończyk

członek

Zbigniew Kwaśniewski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących postępowania wieczystoksięgowego, zakresu kognicji sądu, wykładni wniosków o wpis oraz dopuszczalności wpisu hipoteki w przypadku rozbieżności danych."

Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania wieczystoksięgowego i wpisu hipotek.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne w postępowaniu wieczystoksięgowym, pokazując, że sądy nie powinny być jedynie 'maszynkami do pieczątek', ale powinny dążyć do merytorycznego wyjaśnienia spraw, nawet jeśli wiąże się to z drobnymi rozbieżnościami formalnymi.

Czy drobna rozbieżność w dokumentach może zablokować wpis hipoteki? Sąd Najwyższy wyjaśnia!

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CSK 570/12 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z wniosku G. - Spółki Akcyjnej w W. przy uczestnictwie "B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" - Spółki komandytowej w S. o wpis hipoteki umownej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 kwietnia 2013 r., skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt [..], uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego 2 Uzasadnienie Sąd Rejonowy w S. postanowieniem z dnia 2 marca 2012 r. - uwzględniając skargę uczestnika postępowania B. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowej - uchylił wpis hipoteki umownej do kwoty 1.261.450,26 zł, dokonany w dniu 13 stycznia 2012 r. przez referendarza sądowego w księdze wieczystej nr […] na rzecz wnioskodawczyni G. Spółki Akcyjnej i oddalił wniosek. Sąd Okręgowy w S. postanowieniem zaskarżonym skargą kasacyjną oddalił apelację wnioskodawczyni od powyższego orzeczenia, podzielając ocenę Sądu Rejonowego, że dokonaniu wpisu sprzeciwia się rozbieżność między treścią wniosku i oświadczeń wnioskodawcy oraz właściciela nieruchomości objętej księgą wieczystą nr […], złożonych na podstawie art. 95 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm., dalej: „pr. bank.”), a treścią wymienionej księgi. Żądanie dokonania wpisu hipoteki oraz wzmiankowane oświadczenia dotyczą nieruchomości - mającej urządzoną księgę wieczystą nr […] - o powierzchni 11462 m2 , składającej się z dziesięciu działek oznaczonych konkretnymi numerami geodezyjnymi. Tymczasem w chwili złożenia wniosku nieruchomość objęta tą księgą miała powierzchnię 0,9795 ha i składała się z ośmiu działek, gdyż działki oznaczone numerami 24/51 i 24/52 zostały odłączone do innych ksiąg wieczystych. W takiej sytuacji - w ocenie Sądu Okręgowego - błędna treść żądania wniosku uniemożliwia jego uwzględnienie (art. 6269 k.p.c.). W skardze kasacyjnej, opartej na podstawie określonej w art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c., wnioskodawczyni zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 65 § 1 k.c. w związku z art. 6268 § 1, 2 i 5 k.p.c. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że między treścią wniosku oraz załączonych do nich dokumentów a treścią księgi wieczystej zachodzi niezgodność uniemożliwiająca dokonanie wpisu. Powołując się na tak ujętą podstawę kasacyjną, skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia Sądu Okręgowego oraz poprzedzającego go 3 postanowienia Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie obu tych orzeczeń i utrzymanie w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 stycznia 2012 r. w przedmiocie wpisu hipoteki. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skardze kasacyjnej nie można odmówić słuszności. Zgodnie z art. 6268 § 1 k.p.c., wpis do księgi wieczystej dokonywany jest jedynie na wniosek i w jego granicach. Stosownie zaś do art. 6268 § 2 k.p.c., rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. Sąd Okręgowy, odwołując się do tych zasad, prawidłowo uznał, że sąd wieczystoksięgowy nie może dokonać wpisu z urzędu, jak też nie może wyjść poza granice wniosku. Trafnie też zauważył, że rozbieżność między treścią wniosku o wpis i załączonych do niego dokumentów a treścią księgi wieczystej może stanowić przeszkodę do wpisu (art. 6269 k.p.c.). Dokonana przez Sąd Okręgowy ocena zasadności rozpoznanego wniosku o wpis hipoteki przez pryzmat przytoczonych przepisów budzi jednak - co trafnie zarzuciła skarżąca - istotne zastrzeżenia. Punktem wyjścia do przeprowadzenia takiej oceny musi być prawidłowe zidentyfikowanie żądania zawartego we wniosku. Wnioskodawczyni wskazała, że domaga się wpisu hipoteki na nieruchomości objętej księgą wieczystą nr […]. Do wniosku załączyła dokumenty przewidziane w art. 95 pr. bank., w tym oświadczenie jedynego właściciela nieruchomości o ustanowieniu hipoteki na rzecz wnioskodawczyni. Wynikało z nich, że nieruchomość została opisana według stanu faktycznego z daty ustanowienia hipoteki; w chwili złożenia wniosku wymieniona nieruchomość miała już mniejszą powierzchnię i nie obejmowała dwóch działek przeniesionych do innej księgi wieczystej. Nie ulega wątpliwości, że w takiej sytuacji sąd wieczystoksięgowy powinien dokonać wykładni treści zgłoszonego żądania na podstawie całokształtu okoliczności i przedstawionych dokumentów. Jeśli stwierdzona rozbieżność istotnie wzbudziła wątpliwości sądu co do tożsamości nieruchomości opisanej w księdze wieczystej ze wskazaną we wniosku, 4 to nie było przeszkód do ich usunięcia na podstawie art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c., gdyż przepis ten w związku z art. 13 § 2 k.p.c., znajduje zastosowanie w postępowaniu wieczystoksięgowym (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 marca 2007 r., II CSK 517/06, niepubl. oraz z dnia 4 marca 2011 r., I CSK 453/10, niepubl.). W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że art. 6268 § 2 k.p.c. nie może być rozumiany w sposób sprowadzający rolę sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym do realizacji wyłącznie funkcji rejestracyjno-ewidencyjnych. Określony w nim zakres kognicji wyklucza wprawdzie przeprowadzanie jakichkolwiek własnych dowodów i dokonywania na ich podstawie własnych ustaleń, nie stoi to jednak na przeszkodzie wyjaśnieniu i sprawdzeniu poprawności danych pochodzących z ewidencji gruntów i budynków (zob. postanowienie SN z dnia 2 lipca 2004 r., II CK 265/04, niepubl.). Wskazuje się również, że sąd wieczystoksięgowy jest uprawniony do przeprowadzenia oceny skuteczności materialnoprawnej umowy stanowiącej podstawę żądania dokonania wpisu (zob. m.in. postanowienia: z dnia 30 września 2009 r., V CSK 63/09, niepubl. i z dnia 23 listopada 2011 r., IV CSK 123/11, niepubl.) oraz że nie ma przeszkód do częściowego uwzględnienia wniosku w sytuacji, w której jego zasadność została wykazana dokumentami nie w pełnym zakresie (zob. postanowienie z dnia 2 grudnia 2009 r., I CSK 132/09, niepubl.). Sąd Okręgowy nie miał wątpliwości, co do skuteczności ustanowienia hipoteki objętej wnioskiem. Gdyby zatem - po dokonaniu prawidłowej wykładni żądania wnioskodawczyni - okazało się, że zmierza ono do obciążenia hipoteką działek nie wchodzących w skład nieruchomości objętej księgą wieczystą nr […], wskazaną we wniosku i załączonych do niego dokumentach, to okoliczność ta nie sprzeciwiałaby się częściowemu uwzględnieniu wniosku. Na marginesie należy zauważyć, że zapatrywanie Sądu Okręgowego, które legło u podstaw zaskarżonego postanowienia, w istocie uniemożliwia wnioskodawczyni uzyskanie wpisu do księgi wieczystej skutecznie ustanowionej hipoteki. Gdyby we wniosku o wpis nieruchomość została opisana w sposób odpowiadający stanowi (opisowi) ujawnionemu w księdze wieczystej, to - kierując 5 się tokiem rozumowania Sądu Okręgowego - należałoby stwierdzić, że między treścią wniosku a dokumentami mającymi stanowić podstawę wpisu istnieje rozbieżność uniemożliwiająca jego dokonanie. Z tych przyczyn, nie mogąc skutecznie odeprzeć zarzutu podniesionego w skardze kasacyjnej, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. jw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI