Pełny tekst orzeczenia

II CSK 532/18

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

Sygn. akt II CSK 532/18
POSTANOWIENIE
Dnia 19 kwietnia 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Karol Weitz
w sprawie z powództwa Z. D.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa - Prokuratorowi Okręgowemu w S.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 kwietnia 2019 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt I ACa […],
1.    odrzuca skargę,
2. oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego od powoda.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna, zgodnie z art. 398
4
§ 1 k.p.c., powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1), przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (pkt 2), wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3). Ponadto, zgodnie z art. 398
4
§ 2 k.p.c. skarga powinna zawierać wniosek o przyjęcie do rozpoznania i jego uzasadnienie. Według art. 398 § 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna również czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a w sprawach o prawa majątkowe - zawierać także oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Ustawodawca wśród wymagań szczególnych skargi kasacyjnej (art. 398
4
§ 1 i § 2 k.p.c.) rozróżnił jej wymagania konstrukcyjne, określone w art. 389
4
§ 1 k.p.c., i pozostałe wymagania, wymienione w art. 398
4
§ 2 k.p.c. Każde z nich, z uwagi na  odrębne funkcje, które pełnią w postępowaniu kasacyjnym, muszą być przez  wnoszącego skargę wyartykułowane odrębnie, bez potrzeby analizowania i wnioskowania przez Sąd Najwyższy o zamiarze lub intencjach skarżącego w zakresie zarówno podstaw i zarzutów kasacyjnych, jak i argumentacji prawnej dotyczącej wskazywanej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Ustawodawca nie uczynił Sądu Najwyższego podmiotem uprawnionym do dokonywania wykładni treści skargi kasacyjnej.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna wniesiona od wyroku Sądu Apelacyjnego w
[…]
z dnia 11 kwietnia 2018 r. nie spełnia wymagania konstrukcyjnego określonego w art. 398
4
§ 1 pkt 2 k.p.c.
W podstawach kasacyjnych skarżący zarzucił naruszenie art. 442
1
k.c., art. 336 § 1 k.c. oraz art. 6 k.c. Powołując wskazane zarzuty w ramach podstaw kasacyjnych skarżący miał jednak również obowiązek ich uzasadnienia. W  części  pisma zatytułowanej jako „uzasadnienie”, zamieszczonej w skardze kasacyjnej, nie sposób dopatrzeć się jednak uzasadnienia podstaw kasacyjnych. Zawarta w piśmie argumentacja odnosi się do wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na potrzebę „wyjaśnienia kwestii stosowania Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 77 Konstytucji wprost jako nadrzędnego aktu prawnego nad ustawą Kodeks cywilny, co budzi niezwykłe spory prawne szczególnie w ostatnim okresie”. Krótkich i ogólnikowych stwierdzeń nawiązujących do podstaw kasacyjnych nie można natomiast uznać za uzasadnienia tych podstaw. Nie zawierają one żadnej argumentacji prawniczej.
Skoro do wymagań konstrukcyjnych skargi kasacyjnej należy nie tylko samo przytoczenie podstaw kasacyjnych przez podanie zarzutów naruszenia konkretnych przepisów prawa, ale również ich uzasadnienie, to brak tego uzasadnienia jest  nieusuwalnym brakiem skargi kasacyjnej skutkującym jej odrzucenie bez wzywania do uzupełnienia tego braku (art. 398
6
§ 2 k.p.c., zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 1998 r., I CKN 546/97, nie publ., z dnia 9 czerwca 2017 r., II CSK 851/16, nie publ., i z dnia 7 września 2017 r., V CSK 115/17, nie publ.).
Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną skarżącego (art. 398
6
§ 2 i 3 k.p.c.).
Na podstawie art. 102 w związku z art. 391 § 1 i z art. 398
21
k.p.c. ze względu na sytuację majątkową skarżącego Sąd Najwyższy nie obciążył go kosztami postępowania kasacyjnego.
jw