II CSK 513/12

Sąd Najwyższy2013-03-18
SAOSCywilneochrona dóbr osobistychŚrednianajwyższy
dobra osobisteochrona dóbr osobistychochrona dóbr osobistychprawo prasowekonwencja praw człowiekaśmierć stronyumorzenie postępowaniaroszczenia osobiste

Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne w sprawie o ochronę dóbr osobistych z powodu śmierci powoda, gdyż prawa osobiste nie przechodzą na spadkobierców.

Powód A. G. dochodził ochrony dóbr osobistych przeciwko spółce "B. N.". Sąd Okręgowy nakazał pozwanemu zaniechanie rozpowszechniania nieprawdziwych twierdzeń, przeproszenie powoda oraz zasądził 50 000 zł na cel społeczny. Sąd Apelacyjny oddalił apelację. Po wniesieniu skargi kasacyjnej przez pozwanego, powód zmarł. Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne, uznając, że prawa osobiste nie przechodzą na spadkobierców.

Sprawa dotyczyła ochrony dóbr osobistych powoda A. G. przed działaniami pozwanej spółki "B. N.". Sąd Okręgowy w Ł. wydał wyrok, w którym zobowiązał pozwanego do zaniechania rozpowszechniania nieprawdziwych twierdzeń o powodzie, nakazał przeproszenie go oraz zasądził kwotę 50 000 zł na wskazany cel społeczny. Sąd Apelacyjny w [...] utrzymał ten wyrok w mocy, oddalając apelację strony pozwanej. Pozwany wniósł skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów Prawa prasowego oraz Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, a także wnioskując o wykładnię przepisów Kodeksu cywilnego. Jednakże po wniesieniu skargi kasacyjnej powód zmarł. Pełnomocnicy stron wnosili o zawieszenie postępowania. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, stwierdził, że roszczenia związane z naruszeniem dóbr osobistych, takie jak prawo do prywatności, dobrego imienia, godności czy wizerunku, mają charakter osobisty i nie przechodzą na spadkobierców. W związku z tym, w sytuacji śmierci powoda, nie było możliwości podjęcia sprawy z udziałem spadkobierców. Sąd Najwyższy, opierając się na utrwalonym poglądzie judykatury, umorzył postępowanie kasacyjne na podstawie art. 355 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398^21 k.p.c., uznając niedopuszczalność dalszego wyrokowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, postępowanie kasacyjne powinno zostać umorzone.

Uzasadnienie

Roszczenia o ochronę dóbr osobistych mają charakter osobisty i nie przechodzą na spadkobierców. W przypadku śmierci strony, której przysługiwały takie prawa, nie ma możliwości podjęcia sprawy z udziałem spadkobierców, co czyni dalsze wyrokowanie niedopuszczalnym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzenie postępowania kasacyjnego

Strony

NazwaTypRola
A. G.osoba_fizycznapowód
"B. N." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkapozwany

Przepisy (9)

Główne

k.p.c. art. 355 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398^21

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.c. art. 24

Kodeks cywilny

k.c. art. 23

Kodeks cywilny

k.c. art. 448

Kodeks cywilny

Pr.pras. art. 12 § ust. 1

Prawo prasowe

Pr.pras. art. 14 § ust. 6

Prawo prasowe

k.p.c. art. 174 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Śmierć powoda w sprawie o ochronę dóbr osobistych powoduje niedopuszczalność dalszego wyrokowania, gdyż prawa osobiste nie przechodzą na spadkobierców.

Godne uwagi sformułowania

W judykaturze utrwalony jest pogląd o niestosowaniu art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. w sprawach dotyczących praw osobistych strony, które nie przechodzą na spadkobierców, a więc, gdy nie istnieje możliwość podjęcia sprawy z ich udziałem; w takiej sytuacji Sąd powinien wydać postanowienie o umorzeniu postępowania z powodu niedopuszczalności wyrokowania.

Skład orzekający

Henryk Pietrzkowski

SSN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania w przypadku śmierci strony w sprawach o prawa osobiste."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw, w których dochodzone są prawa o charakterze ściśle osobistym, które nie podlegają dziedziczeniu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę procesową dotyczącą skutków śmierci strony w sprawach o prawa osobiste, co jest istotne dla praktyków prawa.

Śmierć powoda zakończyła sprawę o dobra osobiste – Sąd Najwyższy umarza postępowanie.

Dane finansowe

WPS: 50 000 PLN

na cel społeczny: 50 000 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CSK 513/12 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa A. G. przeciwko "B. N." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością o ochronę dóbr osobistych, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 marca 2013 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 25 kwietnia 2012 r., umarza postępowanie kasacyjne Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r. oddalił apelację od wyroku, którym Sąd Okręgowy w Ł. zobowiązał stronę pozwaną na podstawie art. 24 w zw. z art. 23 k.c. do zaniechania rozpowszechniana nieprawdziwych, szczegółowo opisanych w wyroku, twierdzeń o zachowaniu A. G., a także nakazał przeproszenie powoda za te nieprawdziwe twierdzenia, a ponadto zasądził na podstawie art. 448 w zw. z art. 24 k.c. od strony pozwanej kwotę 50 000 zł na wskazany w wyroku cel społeczny. Strona pozwana, zaskarżając wyrok Sądu Apelacyjnego w całości, oparła skargę kasacyjną na zarzucie naruszenia art. 12 ust. 1 i art. 14 ust. 6 Prawa prasowego w zw. z art. 10 ust. 2 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, a we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania podniosła, że zachodzi potrzeba wykładni art. 23 i 24 § 1 k.c. w zw. z art. 12 Prawa prasowego. Po wniesieniu przez stronę pozwaną skargi kasacyjnej, powód zmarł. Pełnomocnicy stron wnosili o zawieszenie postępowania kasacyjnego na podstawie art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przedmiotem sprawy są roszczenia, które przysługiwały powodowi w związku z naruszeniem jego dobra osobistego. Wyrokiem, od którego apelacja została oddalona strona pozwana zobowiązana została do przeproszenia powoda oraz wyrażenia ubolewania w związku z naruszeniem prawa osobistego A. G. do prywatności, dobrego imienia i godności, a także wizerunku. Uwzględnione ponadto roszczenie o zasądzenie odpowiedniej kwoty pieniężnej na wskazany cel społeczny jest również roszczeniem wynikającym z realizacji prawa osobistego, jakie przysługiwało powodowi. Z chwilą jego śmierci prawa te nie przechodzą na spadkobierców. W judykaturze utrwalony jest pogląd o niestosowaniu art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. w sprawach dotyczących praw osobistych strony, które nie przechodzą na spadkobierców, a więc, gdy nie istnieje możliwość podjęcia sprawy z ich udziałem; 3 w takiej sytuacji Sąd powinien wydać postanowienie o umorzeniu postępowania z powodu niedopuszczalności wyrokowania. Z przytoczonych względów należało na podstawie art. 355 § 1 w zw. z art.391 § 1 i art. 39821 k.p.c., umorzyć postępowanie kasacyjne. jw