II CSK 439/11

Sygn. akt II CSK 439/11 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej przeciwko Gminie Miasto S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 lutego 2012 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 lutego 2011 r., odrzuca skargę kasacyjną. Uzasadnienie 2 Powódka Wojskowa Agencja Mieszkaniowa - Oddział Regionalny M. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 24 lutego 2011 r. zmieniającego, na skutek apelacji pozwanej Gminy Miasta S., wyrok Sądu Rejonowego z dnia 28 października 2010 r. Zmiana polegała na zasądzeniu od pozwanej na rzecz powódki zamiast sum przyznanych przez Sąd pierwszej instancji kwoty 4 282,55 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12 lipca 2007 r.; kwoty 6 816,36 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 27 listopada 2007 r.; kwoty 4 152,92 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 11 lutego 2008 r.; kwoty 3 257,18 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 lutego 2008 r.; i kwoty 2 022,02 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12 lipca 2007 r. W pozostałej części powództwo i apelacja pozwanej zostały oddalone. Postępowanie toczyło się w pięciu sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Powódka domagała się zasądzenia na swoją rzecz od pozwanej odszkodowań za szkodę spowodowaną niedostarczeniem lokali socjalnych osobom eksmitowanym z lokali należących do zasobów powódki, którym w wyrokach eksmisyjnych sądy przyznały prawo do takich lokali. W poszczególnych sprawach powódka dochodziła odszkodowań w wysokości: - 13 960,97 zł z odsetkami ustawowymi za szkodę spowodowaną niedostarczeniem lokalu socjalnego Z. B. i członkom jego rodziny; - 17 405,36 zł z odsetkami ustawowymi za szkodę spowodowaną niedostarczeniem lokalu socjalnego I. i K. S.; - 24 095,84 zł z odsetkami ustawowymi za szkodę spowodowaną niedostarczeniem lokalu socjalnego A. P. i osobom wspólnie z nim zamieszkującym; - 18 659,82 zł z odsetkami ustawowymi za szkodę spowodowaną niedostarczeniem lokalu socjalnego Z. W. i 3 - 9 602,07 zł z odsetkami ustawowymi za szkodę spowodowaną niedostarczeniem lokalu socjalnego R. W. i jej rodzinie. Sąd Okręgowy jako podstawę rozstrzygnięcia wskazał art. 417 k.c. Przyjął odmienne niż Sąd Rejonowy zasady ustalania terminu przedawnienia, odmówił też stosowania art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r., nr 31, poz. 266 ze zm.). W skardze kasacyjnej strona powodowa zarzuciła naruszenie prawa materialnego - art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r., nr 31, poz. 266 ze zm.) oraz art. 361 § 1 k.c. w zw. z art. 417 § 1 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jedną z ustawowych przesłanek dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o prawa majątkowe jest osiągnięcie określonej wartości przedmiotu zaskarżenia. Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu podlegającego zaskarżeniu jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.). Przesłanka ta podlega kontroli Sądu Najwyższego w ramach wstępnego badania sprawy przekazanej mu ze skargą. Kiedy sprawa, jak w niniejszym wypadku, nie stanowi jednolitej całości lecz obejmuje kilka spraw połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia dopuszczalność skargi musi być oceniona odrębnie w odniesieniu do przedmiotu zaskarżenia w każdej z połączonych spraw, ponieważ ich zjednoczenie w ramach jednego wspólnego postępowania ma charakter jedynie techniczny i nie odbiera im samodzielności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2008 r., I CZ 148/07, Lex nr 465916). Z treści skargi wynika, że na łącznie wskazaną wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 55 458 zł składają się następujące kwoty cząstkowe, stanowiące przedmiot zaskarżenia w poszczególnych sprawach połączonych: - kwota 9 668,44 zł; - kwota 9 264,12 zł; 4 - kwota 16 204,43 zł; - kwota 12 191,65 zł; - kwota 8 128,64 zł. W żadnej ze spraw połączonych wartość przedmiotu zaskarżenia nie sięga granicy wymaganej przez art. 3982 § 1 k.p.c. W konsekwencji skargę kasacyjną powódki należało odrzucić na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c. jw