II CSK 37/11

Sygn. akt II CSK 37/11 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
 
Dnia 7 lipca 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
 
SSN Henryk Pietrzkowski 
 
 
 
w sprawie z powództwa A. B. i J. B. 
przeciwko Skarbowi Państwa – Szefowi Wojskowego Zarządu Infrastruktury 
w P. 
o zapłatę, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 7 lipca 2011 r., 
na skutek skargi kasacyjnej powodów  
od wyroku Sądu Okręgowego  
z dnia 15 grudnia 2009 r.,  
 
 
 
1. odrzuca skargę, 
2. oddala wniosek Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa 
o  zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
Skarga kasacyjna powodów A. B. i J. B. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 
15 grudnia 2009 r. podlegała odrzuceniu z  następujących powodów. 
W razie częściowego uwzględnienia apelacji strony pozwanej zaskarżającej 
wyrok zasądzający powództwo w całości, sąd drugiej instancji zmieniając wyrok 
sądu pierwszej instancji przez obniżenie zasądzonej kwoty, powinien zamieścić 
w  sentencji orzeczenia rozstrzygnięcie o oddaleniu powództwa w części dotyczącej 
różnicy pomiędzy kwotą zasądzoną przez sąd pierwszej instancji i kwotą uznaną za 
zasadną przez sąd drugiej instancji (art. 325 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.). Brak 
takiego rozstrzygnięcia uprawnia strony do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku 
(art. 351 § 1 k.p.c.). Brak uzupełnienia wyroku skutkuje uznaniem, że w tej części 
wyrok sądu odwoławczego jest nieistniejący (wyrok SN z dnia 28 listopada 2006 r., 
IV CSK 119/06, nie publ.). 
Po rozpoznaniu apelacji pozwanego, którą zaskarżono wyrok Sądu 
Rejonowego z dnia 25 sierpnia 2009 r. W  całości Sąd Okręgowy zmienił 
zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniżył zasądzoną w punkcie pierwszym od 
pozwanego solidarnie na rzecz powodów kwotę 148 958 zł z odsetkami 
ustawowymi od dnia 25 sierpnia 2009 r. do dnia zapłaty do kwoty 24 095 zł, nie 
obciążył powodów obowiązkiem zwrotu na rzecz pozwanego kosztów procesu oraz 
nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego 
kwotę 352,69 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych, a powodów nie 
obciążył obowiązkiem zwrotu na rzecz Skarbu Państwa nieuiszczonych kosztów 
sądowych w pozostałym zakresie; w pozostałej części apelację oddalił i orzekł o 
kosztach postępowania odwoławczego. Sąd drugiej instancji, zmieniając wyrok 
Sądu pierwszej instancji przez tylko obniżenie kwoty zasądzonej przez ten Sąd i nie 
oddalenie powództwa w pozostałej części, nie orzekł o całości powództwa. Żadna 
ze stron nie złożyła w przewidzianym prawem terminie wniosku o uzupełnienie 
wyroku (art. 351 § 1 k.p.c.). 

 
3 
Oznacza to, że skarga kasacyjna powodów dotycząca różnicy pomiędzy 
kwotą zasądzoną przez Sąd pierwszej instancji a kwotą uznaną za zasadną przez 
Sąd Okręgowy, wniesiona została od orzeczenia nieistniejącego i podlegała 
odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. z uwagi na brak substratu zaskarżenia 
(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 lutego 1997 r. II CKN 15/97, 
OSNC 1997 nr 6-7, poz. 89, z dnia 7 października 1998 r. II UKN 247/98, OSNP 
1999, nr 20, poz. 665, z dnia 28 maja 1998 r. III CKN 409/98, nie publ., z dnia 
25  stycznia 2001 r. III CKN 1382/00, OSNC 2001, nr 9, poz. 132, z dnia 
11  września 2002 r. V CKN 1165/00, nie publ.). 
Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego zawarty 
w  odpowiedzi na skargę kasacyjną należało oddalić. Zgodnie z utrwalonym 
w  orzecznictwie stanowiskiem, w razie odrzucenia skargi kasacyjnej nie należy 
przyznawać kosztów postępowania kasacyjnego stronie, która w odpowiedzi na 
skargę kasacyjną nie podniosła zarzutu, że skarga ta powinna być odrzucona (por. 
postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, niepubl.; orzeczenie 
SN z dnia 15 listopada 1934 r., C. II 1677/34, Zb. Urz. 1935, poz. 204).