II CSK 350/20
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania obu skarg kasacyjnych w sprawie dotyczącej wpisu prawa użytkowania w księdze wieczystej.
Sąd Najwyższy rozpatrywał skargi kasacyjne od postanowienia Sądu Okręgowego w P., które oddaliło apelacje stron w sprawie o wpis prawa osobistego w postaci prawa użytkowania w księdze wieczystej. Wnioskodawca i jeden z uczestników wnieśli skargi kasacyjne, argumentując istnienie istotnego zagadnienia prawnego i oczywistą zasadność skarg. Sąd Najwyższy, analizując uzasadnienia, nie stwierdził istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani oczywistej zasadności skarg, ani nieważności postępowania, w związku z czym odmówił ich przyjęcia do rozpoznania.
Sprawa dotyczyła wpisu prawa osobistego w postaci prawa użytkowania w księdze wieczystej. Sąd Okręgowy w P. utrzymał w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w P. oddalające apelacje stron. Wnioskodawczyni, A. Spółka Europejska z siedzibą w T., oraz uczestniczka K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w P. wniosły skargi kasacyjne. Obie strony argumentowały, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz że ich skargi są oczywiście uzasadnione, powołując się na art. 398^9 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpatrując wnioski o przyjęcie skarg do rozpoznania, stwierdził, że wymagania określone w art. 398^4 § 2 k.p.c. nie zostały spełnione. Analiza uzasadnień nie wykazała istnienia istotnego zagadnienia prawnego, a skargi nie były oczywiście uzasadnione. Nie stwierdzono również nieważności postępowania. W konsekwencji, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania. Zasądzono również koszty postępowania kasacyjnego od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika G. S.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona, ani nie zachodzi nieważność postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy ocenił, że przedstawione przez strony uzasadnienia wniosków o przyjęcie skarg kasacyjnych nie spełniają wymogów określonych w art. 398^4 § 2 k.p.c., co skutkuje odmową przyjęcia skarg do rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. Spółka Europejska | spółka | wnioskodawca |
| K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej | spółka | uczestnik postępowania |
| G. S. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| E. Spółki Akcyjnej | spółka | uczestnik postępowania |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 398^4 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa wymagania dotyczące uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłanki, na podstawie których Sąd Najwyższy może przyjąć skargę kasacyjną do rozpoznania.
k.p.c. art. 398^9 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Stanowi podstawę do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^13 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa zakres, w jakim Sąd Najwyższy bierze pod uwagę nieważność postępowania z urzędu.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnego zagadnienia prawnego w sprawie. Oczywista uzasadniona skarga kasacyjna.
Godne uwagi sformułowania
Określone w art. 398^4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398^4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Skład orzekający
Marian Kocon
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnianie wniosków o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawach dotyczących nieruchomości i prawa rzeczowego, podkreślanie konieczności spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych wymogów formalnych skargi kasacyjnej, nie rozstrzyga meritum sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z przyjęciem skargi kasacyjnej, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.
Sektor
nieruchomości
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt II CSK 350/20 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Kocon w sprawie z wniosku A. Spółki Europejskiej z siedzibą w T. przy uczestnictwie K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w P., G. S. i E. Spółki Akcyjnej z siedzibą w P. o wpis prawa osobistego w postaci prawa użytkowania w księdze wieczystej (…), na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 marca 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy oraz skargi kasacyjnej uczestnika postępowania K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej z siedzibą w P. od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 4 listopada 2019 r., sygn. akt IV Ca (…), odmawia przyjęcia obu skarg kasacyjnych do rozpoznania; zasądza od skarżącej A. Spółki Europejskiej z siedzibą w T. na rzecz uczestnika postępowania G. S. kwotę 4.050 zł (cztery tysiące pięćdziesiąt) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 listopada 2019 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił apelacje A. spółki europejskiej z siedzibą w T., K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w P. i E. spółki akcyjnej z siedzibą w P. od postanowienia Sądu Rejonowego w P., w sprawie z wniosku A. spółki europejskiej z siedzibą w T., z udziałem K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w P., G. S. i E. spółki akcyjnej z siedzibą w P., o wpis prawa osobistego w postaci prawa użytkowania w księdze wieczystej. Wnioskodawczyni A. spółka europejska z siedzibą w T. wniosła skargę kasacyjną, w której żądała uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, a skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Uczestniczka K. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w P. wniosła skargę kasacyjną, w której żądała uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi II instancji. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, a skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia takich przesłanek, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W obu wniesionych skargach kasacyjnych wniosek o przyjęcie do rozpoznania oparł został na art. 398 9 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosków o przyjęcie skarg kasacyjnych do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne. Żadna ze skarg kasacyjnych nie jest oczywiście uzasadniona. W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398 13 § 1 k.p.c.). Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skarg kasacyjnych do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). jw
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę