IV CSK 608/18

Sąd Najwyższy2019-06-26
SNCywilneodpowiedzialność deliktowaŚrednianajwyższy
zadośćuczynienierentaodpowiedzialność Skarbu Państwawarunki pozbawienia wolnościgodnośćskarga kasacyjnaSąd Najwyższynaruszenie prawa

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o zadośćuczynienie i rentę, uznając brak oczywistej zasadności naruszenia przepisów prawa.

Powód J. S. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego oddalającego powództwo o zadośćuczynienie i rentę przeciwko Skarbowi Państwa. Skarga oparta była na zarzucie naruszenia art. 23 w zw. z art. 24 i 448 k.c. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując na brak wykazania przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa oraz niespójność rozumowania Sądu odwoławczego z podstawowymi zasadami logiki.

Powód J. S. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 29 maja 2018 r., który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 27 kwietnia 2017 r. Powództwo dotyczyło zadośćuczynienia i renty przeciwko Skarbowi Państwa, reprezentowanemu przez Dyrektora Aresztu Śledczego w L. Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, oparty na przesłance oczywistej zasadności skargi wynikającej z naruszenia art. 23 w zw. z art. 24 i 448 k.c. Sąd Najwyższy, powołując się na utrwalone orzecznictwo, podkreślił, że dla skutecznego powołania tej przesłanki konieczne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa, mającej charakter oczywisty. W ocenie Sądu Najwyższego, Sąd drugiej instancji prawidłowo ustalił, że powód nie wykazał dwóch kluczowych przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa: odbywania kary w warunkach urągających godności oraz zamiaru poniżenia. Rozumowanie Sądu odwoławczego uznano za spójne i zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, a ustalenia faktyczne nie mogły być kwestionowane w skardze kasacyjnej. W związku z tym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, nie doszło do oczywistego naruszenia przepisów prawa materialnego. Sąd drugiej instancji prawidłowo ocenił, że powód nie wykazał przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że dla przyjęcia skargi kasacyjnej na podstawie art. 398(9) § 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa, widocznej prima facie. W ocenie Sądu, rozumowanie Sądu Apelacyjnego dotyczące braku przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa było spójne i nie naruszało podstawowych zasad.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
J. S.osoba_fizycznapowód
Skarb Państwa - Dyrektor Aresztu Śledczego w L.organ_państwowypozwany
Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiejorgan_państwowyinna

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 398(9) § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania cywilnego

Dla skutecznego powołania przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej konieczne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.

k.p.c. art. 398(9) § § 1 i 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pomocnicze

k.c. art. 23

Kodeks cywilny

k.c. art. 24

Kodeks cywilny

k.c. art. 448

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 398(3) § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Ustalenia faktyczne poczynione przez sądy meriti nie mogą stać się przedmiotem zarzutów skargi kasacyjnej.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. § 16 § ust. 4 pkt 2 w zw. z § 8 pkt 6

Podstawa prawna do orzeczenia o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Oczywista zasadność skargi kasacyjnej na skutek naruszenia art. 23 w zw. z art. 24 i 448 k.c. poprzez ich rażąco błędną wykładnię i niezastosowanie.

Godne uwagi sformułowania

kwalifikowana postać naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mająca charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej Rozumowanie Sądu odwoławczego w tym zakresie jest spójne i nie stoi w sprzeczności z podstawowymi zasadami logiki lub doświadczenia życiowego

Skład orzekający

Anna Owczarek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej (art. 398(9) § 1 pkt 4 k.p.c.) oraz kryteriów odpowiedzialności Skarbu Państwa za warunki odbywania kary pozbawienia wolności."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia rygorystyczne wymogi formalne stawiane skargom kasacyjnym, szczególnie w kontekście przesłanki oczywistej zasadności, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego.

Kiedy Sąd Najwyższy odmawia rozpoznania skargi kasacyjnej? Kluczowe wymogi formalne.

0
Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CSK 608/18
POSTANOWIENIE
Dnia 26 czerwca 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Owczarek
w sprawie z powództwa J. S.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Aresztu Śledczego w L.
‎
o zadośćuczynienie i rentę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 czerwca 2019 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego w
[…]
‎
z dnia 29 maja 2018 r., sygn. akt I ACa
[…]
,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) przyznaje adwokatowi J. M., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w L. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 1890,- (jeden tysiąc osiemset dziewięćdziesiąt) zł, powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi J. S. w postępowaniu kasacyjnym,
3) zasądza od J. S. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 1890,- (jeden tysiąc osiemset dziewięćdziesiąt) zł, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Powód J. S. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w
[…]
z dnia 29 maja 2018 r., oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 27 kwietnia 2017 r., którym oddalono jego powództwo przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Dyrektora Aresztu Śledczego w L. o zadośćuczynienie i rentę.
Sąd Najwyższy zważył:
Wniosek o przyjęcie niniejszej skargi do rozpoznania oparto na przesłance wskazanej w art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c., podnosząc, że oczywista zasadność skargi nastąpiła na skutek naruszenia art. 23 w zw. z art. 24 i art. 448 k.c. poprzez ich rażąco błędną wykładnię i niezastosowanie.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, dla skutecznego powołania w skardze przesłanki określonej w art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2016 r., IV CSK 729/14 oraz z dnia 15 lipca 2015 r., IV CSK 17/15 - nie publ.). Skarżący powinien nie tylko przywołać konkretne przepisy prawa, którym - jego zdaniem - Sąd drugiej instancji uchybił, ale także przytoczyć odpowiednią jurydyczną argumentację odnoszącą się do oczywistości ich naruszenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2013 r., I UK 214/13, nie publ.).
Zgodnie z uzasadnieniem zaskarżonego wyroku, powód nie zdołał wykazać dwóch przesłanek istotnych dla przyjęcia odpowiedzialności Skarbu Państwa, tj. faktu odbywania kary pozbawienia wolności w warunkach urągających jego  godności (str. 23 uzasadnienia) oraz zamiaru poniżenia jego osoby za pomocą  tego  rodzaju warunków pobytu (str. 22 uzasadnienia). Rozumowanie Sądu odwoławczego w tym zakresie jest spójne i nie stoi w sprzeczności z podstawowymi zasadami logiki lub doświadczenia życiowego, zaś ustalenia faktyczne poczynione przez Sądy
meriti
nie mogą stać  przedmiotem zarzutów skargi kasacyjnej na mocy art. 398
3
§ 3 k.p.c.
Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 398
9
§ 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu orzekł zaś na podstawie § 16 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 8 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
jw
[aw]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI