II CSK 325/12

Sąd Najwyższy2014-11-14
SNCywilnepostępowanie cywilneNiskanajwyższy
Sąd Najwyższypostanowieniewniosek o uzupełnienieterminkoszty sądoweskarpa kasacyjna

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek powódki o uzupełnienie wyroku z powodu uchybienia dwutygodniowemu terminowi.

Powódka złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2013 r., domagając się dodania do sentencji zwrotu wskazującego na oczywiste naruszenie prawa przez Sąd Apelacyjny jako przyczynę uchylenia wyroku. Powódka argumentowała, że brak takiego zapisu uniemożliwia jej zwrot opłaty od skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy odrzucił wniosek jako złożony po terminie.

Powódka E. Z. złożyła pismo nazwane wnioskiem o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt II CSK 325/12. W istocie był to jednak wniosek o uzupełnienie wyroku, w którym powódka domagała się dodania do sentencji zwrotu „z powodu oczywistego naruszenia prawa”. Powódka powołała się na art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. „e” ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, argumentując, że brak stwierdzenia w wyroku oczywistego naruszenia prawa przez Sąd Apelacyjny uniemożliwia jej zwrot opłaty od skargi kasacyjnej. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek na posiedzeniu niejawnym, odrzucił go z powodu uchybienia dwutygodniowemu terminowi przewidzianemu w art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 398^21 k.p.c. Sąd dodał również, że nawet gdyby wniosek potraktować jako wniosek o sprostowanie niedokładności, nie byłoby podstaw do jego uwzględnienia, gdyż wyrok nie zawierał niedokładności w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przyczyny uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego, w tym stwierdzenie oczyistego naruszenia prawa, zostały szczegółowo opisane w uzasadnieniu wyroku z dnia 7 lutego 2013 r.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek o uzupełnienie wyroku złożony po upływie dwutygodniowego terminu podlega odrzuceniu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy odrzucił wniosek powódki z powodu uchybienia dwutygodniowemu terminowi przewidzianemu w art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 398^21 k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie wniosku

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy

Strony

NazwaTypRola
E. Z.osoba_fizycznapowódka
Skarb Państwa - Sąd Okręgowy w P.organ_państwowypozwany

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 351 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 21

Kodeks postępowania cywilnego

u.k.s.c. art. 79 § ust. 1 pkt 1 lit. e

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Powódka błędnie interpretowała przepis, domagając się dodania do sentencji stwierdzenia oczyistego naruszenia prawa jako podstawy do zwrotu opłaty.

k.p.c. art. 350 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398 § 15

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 386 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek o uzupełnienie wyroku złożony po terminie podlega odrzuceniu.

Odrzucone argumenty

Wyrok Sądu Najwyższego wymaga uzupełnienia o stwierdzenie oczyistego naruszenia prawa przez Sąd Apelacyjny w celu zwrotu opłaty od skargi kasacyjnej.

Godne uwagi sformułowania

w istocie jest wnioskiem o uzupełnienie wyroku uchyla z powodu oczyistego naruszenia prawa nie stwierdza bowiem powodu uwzględnienia skargi kasacyjnej brak rozstrzygnięcia we wskazanym zakresie stanowi przyczynę niezwrócenia Wniosek podlegał odrzuceniu z powodu uchybienia dwutygodniowemu terminowi nie zawiera on bowiem żadnych niedokładności w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c. przepisy prawa, które mają charakter „kognitywny i wyłączający swobodną dyspozycję stron oraz sądu…”

Skład orzekający

Henryk Pietrzkowski

SSN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Terminowość składania wniosków o uzupełnienie wyroku w postępowaniu cywilnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i wniosku o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z terminami i uzupełnieniem wyroku, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie przedstawia szerszego zainteresowania.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CSK 325/12
POSTANOWIENIE
Dnia 14 listopada 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie z powództwa E. Z.
‎
przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w P.
‎
o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 14 listopada 2014 r.
‎
w przedmiocie wniosku powódki
o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego
z dnia 7 lutego 2013 r., sygn. akt II CSK 325/12,
odrzuca wniosek.
Uzasadnienie
Pismo powódki z dnia 27 października 2014 r. nazwane „wniosek                          o sprostowanie wyroku z dnia 7 lutego 2013 r.” w istocie jest wnioskiem                              o uzupełnienie wyroku wydanego przez Sąd Najwyższy, zawiera bowiem żądanie uzupełnienia tenoru wyroku przez dodanie po słowach „uchyla zaskarżony wyrok” zwrotu „z powodu oczywistego naruszenia prawa”. Żądając takiego uzupełnienia powódka wskazała na treść art. 79 ust.1 pkt 1 lit. „e” ustawy z dnia 28 lipca 2005 r.      o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, dalej jako „u.k.s.c.” (Dz. U. Nr 167, poz. 1389, ze zm.), w świetle którego – zdaniem powódki – rozstrzygnięcie                       w powołanym wyroku jest niepełne, nie stwierdza bowiem powodu uwzględnienia skargi kasacyjnej, jakim było oczywiste naruszenie prawa przez Sąd Apelacyjny,        od którego wyroku skarga została wniesiona. Brak rozstrzygnięcia we wskazanym zakresie stanowi, jak podkreśliła powódka, przyczynę niezwrócenia przez Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 79 ust.1 pkt 1 lit. „e” u.k.s.c. całej opłaty od skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył:
Wniosek podlegał odrzuceniu z powodu uchybienia dwutygodniowemu terminowi przewidzianemu w art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art.391 § 1 i art. 398
21
k.p.c.
Ubocznie stwierdzić należy, że gdyby nawet wniosek powódki został potraktowany jako wniosek o sprostowanie niedokładności w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2013 r., to nie byłoby podstaw do sprostowania wyroku, nie zawiera on bowiem żadnych niedokładności w rozumieniu art. 350                  § 1 k.p.c. Tenor tego wyroku zgodny jest z przepisami art. 398
15
§ 1 oraz art. 386              § 2 w zw. z art. 386 § 2 i art. 398
21
k.p.c. Jakiego rodzaju naruszenie prawa przez Sąd Apelacyjny było przyczyną uchylenia jego wyroku, zniesienia postępowania przed tym Sądem począwszy od rozprawy w dniu 23 listopada 2011 r.                              i przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, Sąd Najwyższy wyjaśnił w uzasadnieniu swojego wyroku, stwierdzając nieważność postępowania przed Sądem Apelacyjnym, ze wskazaniem przepisów prawa, które - jak podniósł Sąd Najwyższy – mają charakter „kognitywny i wyłączający swobodną dyspozycję  stron oraz sądu…”. Sąd Najwyższy zatem „stwierdził oczywiste  naruszenie prawa” w rozumieniu art. 79 ust.1 pkt 1 lit. „e” u.k.s.c. w uzasadnieniu swego orzeczenia.
aw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI