V CSK 207/13

Sąd Najwyższy2014-01-22
SNCywilneprawo rzeczoweŚrednianajwyższy
bonifikatalokal mieszkalnygospodarka nieruchomościamiskarga kasacyjnaSąd Najwyższyzasady współżycia społecznegowartość przedmiotu sporu

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej od wyroku zasądzającego zwrot bonifikaty za lokal mieszkalny, uznając, że nie zachodzą przesłanki do jej rozpoznania.

Pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego, który zasądził od niej zwrot części bonifikaty udzielonej przy sprzedaży lokalu mieszkalnego. Skarżąca powołała się na potrzebę wykładni przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz na swoją trudną sytuację materialną. Sąd Najwyższy uznał, że przedstawione kwestie nie są istotnymi zagadnieniami prawnymi, a kwestie dotyczące zwrotu bonifikaty i zasad współżycia społecznego zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie.

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną pozwanej L. D. od wyroku Sądu Okręgowego w K., który zasądził od niej na rzecz Gminy D. kwotę 53.164,67 zł tytułem zwrotu części bonifikaty udzielonej przy sprzedaży lokalu mieszkalnego. Pozwana wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania, argumentując potrzebą wykładni przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami (art. 68 ust. 2 w zw. z art. 68 ust. 2a pkt 5), które jej zdaniem budzą wątpliwości i nie zostały rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy. Dodatkowo podniosła, że żądanie zwrotu jest niezgodne z zasadami współżycia społecznego ze względu na jej tragiczną sytuację materialną jako osoby bezrobotnej. Sąd Najwyższy, analizując uzasadnienie wniosku, stwierdził, że powołane przesłanki nie zostały wykazane, a przedstawione kwestie nie stanowią istotnych zagadnień prawnych w rozumieniu art. 398^1^ § 1 pkt 1 k.p.c., ponieważ zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie. Sąd odwołał się do uchwały III CZP 4/12 oraz innych orzeczeń, które wyjaśniają warunki wyłączenia obowiązku zwrotu bonifikaty. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zasad współżycia społecznego (art. 5 k.c.), Sąd Najwyższy wskazał, że choć kwestia ta była podnoszona w orzecznictwie, pozwana nie wykazała okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej. Nie wykazała również oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, rozumianej jako kwalifikowane uchybienia w stosowaniu prawa, które byłyby dostrzegalne w sposób oczywisty. Sąd Najwyższy nie dostrzegł również z urzędu uchybień przemawiających za nieważnością postępowania. W konsekwencji, na podstawie art. 398^9^ § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, nie istnieją podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że kwestie prawne podniesione przez skarżącą zostały już rozstrzygnięte w orzecznictwie, a zarzut naruszenia zasad współżycia społecznego nie został wystarczająco uzasadniony i nie wykazał oczywistej zasadności skargi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strona wygrywająca

Gmina D.

Strony

NazwaTypRola
Gmina D.organ_państwowypowód
L. D.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 398 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, w tym istotne zagadnienia prawne.

k.p.c. art. 398 § 9

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa prawna do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pomocnicze

u.g.n. art. 68 § 2

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Warunkiem zastosowania przepisu i wyłączenia obowiązku zwrotu bonifikaty jest nabycie innego lokalu mieszkalnego lub nieruchomości przeznaczonej na cele mieszkaniowe po zbyciu lokalu objętego bonifikatą i wydatkowanie środków ze sprzedaży na ten cel.

u.g.n. art. 68 § 2a

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Szczegółowe warunki dotyczące zwrotu bonifikaty.

k.c. art. 5

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący zasad współżycia społecznego, który może być podstawą oceny żądania zwrotu bonifikaty.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kwestie prawne podniesione w skardze kasacyjnej zostały już rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy. Pozwana nie wykazała istnienia istotnych zagadnień prawnych wymagających wykładni. Pozwana nie wykazała oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Pozwana nie wykazała okoliczności uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej ze względu na naruszenie zasad współżycia społecznego.

Odrzucone argumenty

Potrzeba wykładni przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami (art. 68 ust. 2 w zw. z art. 68 ust. 2a pkt 5). Żądanie zwrotu bonifikaty jest niezgodne z zasadami współżycia społecznego ze względu na tragiczną sytuację materialną pozwanej.

Godne uwagi sformułowania

przedstawione zaś w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania kwestie nie są istotnymi zagadnieniami prawnymi w rozumieniu art. 398^1^ § 1 pkt 1 k.p.c. ponieważ zostały już rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy. żądanie zwrotu kwoty równiej kwocie udzielonej bonifikaty po jej waloryzacji na podstawie art. 68 u.g.n. może być oceniane przez pryzmat zasad współżycia społecznego. skarżący powinien wykazać, że popełnione przy ferowaniu zaskarżonego wyroku uchybienia w zakresie stosowania prawa miały kwalifikowany charakter i nie podlegały różnym ocenom, były dostrzegalne w sposób oczywisty dla przeciętnego prawnika.

Skład orzekający

Krzysztof Strzelczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej w sprawach dotyczących zwrotu bonifikaty, interpretacja przesłanek z art. 398^1^ § 1 k.p.c., stosowanie art. 5 k.c. w kontekście zobowiązań finansowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii zwrotu bonifikaty przy sprzedaży lokali, co jest częstym problemem. Pokazuje jednak rutynowe zastosowanie procedury kasacyjnej.

Kiedy gmina może żądać zwrotu bonifikaty? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 53 164,67 PLN

zwrot bonifikaty: 53 164,67 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CSK 207/13
POSTANOWIENIE
Dnia 22 stycznia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z powództwa Gminy D.
‎
przeciwko L. D.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 5 października 2012 r., sygn. akt III Ca
[…]
,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Pozwana L. D. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 października 2012 r. zasądzającego od niej na rzecz strony powodowej Gminy D. kwotę 53.164,67 zł tytułem zwrotu części bonifikaty udzielonej przy sprzedaży pozwanej lokalu mieszkalnego.
We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżąca powołała się na potrzebę wykładni przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.), a to art. 68 ust. 2 w zw. z art. 68 ust. 2a pkt 5, które w jej ocenie budzą wątpliwości, a dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego ich nie rozstrzyga. Ponadto, skarżąca podniosła, że żądanie od niej uiszczenia tej kwoty jest niezgodne z zasadami współżycia społecznego, gdyż znajduje się obecnie w tragicznej sytuacji materialnej, gdyż jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku.
Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że powołane przesłanki zostały wykazane. Przedstawione zaś w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania kwestie nie są istotnymi zagadnieniami prawnymi w rozumieniu art. 398
1
§ 1 pkt 1 k.p.c. ponieważ zostały już rozstrzygnięte przez Sąd Najwyższy.
Wystarczy odwołać się do poglądu zaprezentowanego w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2012 r., III CZP 4/12  OSNC z 2012 r., nr 10, 116), zgodnie z którym, warunkiem zastosowania wymienionego na wstępie przepisu, a tym samym wyłączenia obowiązku zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji, jest nabycie innego lokalu mieszkalnego albo nieruchomości przeznaczonej lub wykorzystanej na cele mieszkaniowe, które nastąpiło po zbyciu lokalu objętego bonifikatą i wydatkowanie - na nabycie tego innego lokalu albo innej nieruchomości o określonym przeznaczeniu - środków uzyskanych ze sprzedaży (zob. też
wyrok z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt IV CSK 602/11, niepubl.; uchwałę z dnia 26 stycznia 2012 r. III CZP 87/11 OSNC z 2012 nr 7-8, poz. 84)
.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że żądanie zwrotu kwoty równiej kwocie udzielonej bonifikaty po jej waloryzacji na podstawie art. 68 u.g.n. może być oceniane przez pryzmat zasad współżycia społecznego (zob. m.in. wyroki SN z dnia 15 kwietnia 2011 r., II CSK 494/10, nie publ. i z dnia 25 sierpnia 2011 r., II CSK 640/10 niepubl.). Skarżąca podniosła wprawdzie tę kwestię, jednak nie wskazała okoliczności, które w związku z naruszeniem art. 5 k.c. miałyby usprawiedliwiać przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Jeśli tą przyczyną miała być oczywista zasadność skargi kasacyjnej, to należałoby mieć na względzie
, wówczas skarżący powinien wykazać, że popełnione przy ferowaniu zaskarżonego wyroku uchybienia w zakresie stosowania prawa miały kwalifikowany charakter i nie podlegały różnym ocenom, były dostrzegalne w sposób oczywisty dla przeciętnego prawnika (por. m.in. postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52, postanowienie SN z dnia z 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10, poz. 156). Pozwana nie wykazała tak rozumianej oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.
Sąd Najwyższy nie dostrzegł z urzędu uchybień przemawiających za nieważnością postępowania.
Z tych przyczyn należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398
9
§ 2 k.p.c.).
aw
jw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI