II CSK 252/16

Sąd Najwyższy2016-12-05
SNCywilnezobowiązaniaŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnaSąd Najwyższyart. 376 k.c.dłużnicy solidarniroszczenie regresowekoszty postępowania

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że podniesione argumenty dotyczące wykładni art. 376 § 2 k.c. nie miały zastosowania do roszczenia regresowego między dłużnikami solidarnymi.

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o zapłatę. Pozwana wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania, argumentując potrzebę wykładni art. 376 § 2 k.c. w kontekście wpływu niewypłacalności dłużnika na odpowiedzialność z tytułu regresu. Sąd Najwyższy uznał, że wskazany przepis dotyczy relacji wierzyciel-dłużnicy solidarni, a nie roszczenia regresowego między dłużnikami, co skutkowało odmową przyjęcia skargi do rozpoznania.

Sąd Najwyższy w składzie orzekającym zadecydował o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanej J. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o zapłatę. Skarga kasacyjna, jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, ma na celu ochronę interesu publicznego poprzez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości orzecznictwa, a nie ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy. Sąd Najwyższy przeprowadził wstępną ocenę skargi zgodnie z art. 398^9 k.p.c. Pełnomocnik pozwanej wnioskował o przyjęcie skargi do rozpoznania, powołując się na potrzebę wykładni art. 376 § 2 k.c. w zakresie wpływu niewypłacalności dłużnika na odpowiedzialność z tytułu regresu. Sąd Najwyższy uznał jednak, że argumentacja ta jest niezasadna, gdyż wskazany przepis odnosi się do relacji wierzyciel-dłużnicy solidarni, a nie do roszczenia regresowego między samymi dłużnikami. W związku z brakiem przesłanek do przyjęcia skargi, Sąd Najwyższy odmówił jej rozpoznania. Orzeczono również o kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz powoda.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, art. 376 § 2 k.c. odnosi się do relacji wierzyciel - dłużnicy solidarni, a nie do roszczenia regresowego pomiędzy dłużnikami solidarnymi.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że podniesiona przez pozwaną przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej, oparta na potrzebie wykładni art. 376 § 2 k.c., nie miała zastosowania w sprawie, ponieważ przepis ten dotyczy innej relacji prawnej niż roszczenie regresowe między dłużnikami solidarnymi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strona wygrywająca

J. J.

Strony

NazwaTypRola
J. J.osoba_fizycznapowód
J. K.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Instytucja przedsądu, w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej pod kątem przesłanek wskazanych w przepisach.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Brak podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w przypadku niespełnienia przesłanek.

k.c. art. 376 § § 2

Kodeks cywilny

Przepis odnosi się do relacji wierzyciel - dłużnicy solidarni, a nie do roszczenia regresowego między dłużnikami solidarnymi.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości § § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2

Podstawa prawna do orzekania o kosztach zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewłaściwe zastosowanie art. 376 § 2 k.c. do roszczenia regresowego między dłużnikami solidarnymi.

Odrzucone argumenty

Potrzeba wykładni art. 376 § 2 k.c. w zakresie wpływu niewypłacalności dłużnika na odpowiedzialność z tytułu regresu.

Godne uwagi sformułowania

Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398^9 § 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej.

Skład orzekający

Antoni Górski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 398^9 k.p.c. dotyczącego przedsądu w postępowaniu kasacyjnym oraz zasady, że skarga kasacyjna nie jest kolejną instancją odwoławczą."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z odmową przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia fundamentalną rolę skargi kasacyjnej i procedury przedsądu, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć.

Skarga kasacyjna to nie druga instancja. Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy sprawa trafi do rozpoznania.

Dane finansowe

koszty zastępstwa prawnego: 3600 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CSK 252/16
POSTANOWIENIE
Dnia 5 grudnia 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Antoni Górski
w sprawie z powództwa J. J.
‎
przeciwko J. K.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 grudnia 2016 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt I ACa (…),
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; zasądza od pozwanej na rzecz powoda 3.600 (trzy tysiące sześćset) zł kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna została ukształtowana w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, nakierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa, jednolitości orzecznictwa oraz prawidłowej wykładni, a także w celu usunięcia z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń umożliwiający rozpoznanie sprawy w kolejnej instancji sądowej. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy instytucja tzw. przedsądu, ustanowiona w art. 398
9
k.p.c., w ramach której Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Ten etap postępowania przed Sądem Najwyższym jest ograniczony - co należy podkreślić - wyłącznie do zbadania przesłanek przewidzianych w art. 398
9
§ 1 pkt 1 - 4 k.p.c., nie zaś merytorycznej oceny skargi kasacyjnej. W razie spełnienia co najmniej jednej z tych przesłanek, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest usprawiedliwione.
Pełnomocnik pozwanej J. K.  w skardze kasacyjnej wniesionej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 3 grudnia 2015 r. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c.
W uzasadnieniu wskazano, że istnieje potrzeba wszechstronnej wykładni art. 376 § 2 k.c. wyrażająca się w przesądzeniu, czy niewypłacalność dłużnika ma wpływ - a jeśli tak, to jaki - na zakres jego odpowiedzialności z tytułu regresu względem dłużnika solidarnego, który spełnił świadczenie.
Odnosząc się do powyższej kwestii, należy wskazać, że twierdzenia podniesione we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie mogą odnieść skutku. Jak bowiem trafnie wskazały Sądy obu instancji, art. 376 § 2 k.c. odnosi się do relacji wierzyciel - dłużnicy solidarni, a nie do roszczenia regresowego pomiędzy dłużnikami solidarnymi, o które chodzi w sprawie. Brak więc podstawy do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398
9
§ 2 k.p.c.).
Na wniosek powoda zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd  Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22  października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804).
jw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI