II CSK 211/19

Sygn. akt II CSK 211/19
POSTANOWIENIE
Dnia 4 września 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Grela
w sprawie z powództwa P. G.
‎
przeciwko E. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Spółce Jawnej z siedzibą w Ł.
‎
o zapłatę,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 września 2019 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt I AGa (…),
1. odrzuca skargę kasacyjną,
2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 21 listopada 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…) w punkcie I uchylił zaskarżony wyrok w punkcie l sentencji w zakresie kwoty 454.500 zł wraz z odsetkami oraz w punkcie 3 i sprawę przekazał w tej części Sądowi Okręgowemu w Ł. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach procesu za obie instancje, natomiast w punkcie II oddalił apelację powoda w pozostałym zakresie.
Powyższe orzeczenie w punkcie I zaskarżył skargą kasacyjną pozwany, opierając ją na zarzutach naruszenia prawa materialnego: art. 123 § 1 pkt 1 k.c. i art. 120 § 1 k.c.
Na podstawie art. 398
9
§ l pkt 4 k.p.c. wniósł o przyjęcie niniejszej skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na to, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
We wnioskach pozwany domagał się uchylenia wyroku Sądu drugiej instancji w pkt I i oddalenia apelacji powoda od wyroku Sądu pierwszej instancji w całości; ewentualnie uchylenia pkt I wyroku Sądu drugiej instancji i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w (…), a także rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.
W odpowiedzi na skargę powód wniósł o odmowę jej przyjęcia ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398
1
§ 1 k.p.c. od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo  umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie strona, Prokurator  Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Powyższy przepis ma podstawowe znaczenie w zakresie ogólnych reguł dopuszczalności skargi kasacyjnej. Już z jego treści wynika, że skarga przysługuje  tylko i wyłącznie od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku i wskazanych postanowień kończących postępowanie w sprawie. Takiego atrybutu nie posiada wyrok uchylający zaskarżone orzeczenie i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania. Bezspornie podnosi się w judykaturze i nauce prawa, że sformułowanie „wyrok kończący postępowanie w sprawie” wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu drugiej instancji uchylającego zaskarżony wyrok i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania (por. wyrok Sądu Najwyższego z 18 grudnia 1996 r.,
I CKN 28/96
, OSNC 1997, nr 4, poz. 44 z glosą S. Dalki, OSP 1997, z. 6, poz. 116). Na wyrok taki przysługuje obecnie zażalenie; por.
art. 394
1
§ 1
1
k.p.c.
Tymczasem pozwany wniósł skargę kasacyjną od punktu I zaskarżonego wyroku, a więc od rozstrzygnięcia uchylającego orzeczenie Sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania. Wniesiona skarga posiada cechy i strukturę skargi kasacyjnej, brak natomiast właściwości i argumentacji charakterystycznych dla zażalenia z
art. 394
1
§ 1
1
k.p.c.
W konsekwencji, wniesienie przez pozwanego reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego w sytuacji, gdy w określonej kategorii orzeczeń, skarga taka nie przysługuje, a winno być złożone zażalenie, sprawia, że powinna ona być zakwalifikowana jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 398
1
§ 1 k.p.c. i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 398
6
§ 3 k.p.c. (por. także postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2019 r., II CZ 37/19, nie publ.).
O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 108 § 1 98 i 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 398
21
k.p.c.
jw
l.n