Orzeczenie · 2013-12-04

II CSK 155/13

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2013-12-04
SAOSCywilnezobowiązaniaŚrednianajwyższy
umowa dystrybucjiprawo właściweskarga kasacyjnakoszty postępowaniaprawo niemieckieKonwencja CMRwady towarutermin dostawy

Sprawa dotyczyła powództwa spółki "B." - Spółki Akcyjnej (następcy prawnego "P." - Spółki z o.o.) przeciwko L. GmbH z siedzibą w Niemczech o zapłatę ceny za dostarczone towary. Umowa z 15 września 2003 r. dotyczyła wyłącznej dystrybucji produktów spółki "B." przez L. GmbH na zasadzie kupna i sprzedaży we własnym imieniu i na własny rachunek. Strony uzgodniły karę umowną za naruszenie umowy. Sąd Okręgowy w Ł. uwzględnił powództwo, uznając umowę za umowę dostawy w rozumieniu art. 605 k.c. i stosując prawo polskie oraz Konwencję wiedeńską. Sąd Apelacyjny w [...] zmienił wyrok, umorzył postępowanie w części i oddalił powództwo, uznając, że umowa miała szerszy zakres, nosiła cechy umowy pośrednictwa, dostawy i świadczenia usług, zbliżając się do umowy zlecenia (art. 750 k.c.). W związku z tym, Sąd Apelacyjny uznał, że prawem właściwym jest prawo niemieckie (art. 27 § 1 p.p.m. z 1965 r.), a strona powodowa nie wykazała podstaw zgłoszonego żądania, w szczególności w świetle przepisów Konwencji CMR. Sąd Najwyższy oddalił skargę kasacyjną strony powodowej, uznając zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 382, 253, 328 § 2, 385 k.p.c.) za nieuzasadnione. Sąd Najwyższy podkreślił, że Sąd Apelacyjny prawidłowo ocenił materiał dowodowy i uzasadnienie wyroku nie uniemożliwiało kontroli instancyjnej. Zarzuty naruszenia prawa materialnego również uznano za nieuzasadnione, ponieważ skarżący wskazywał na naruszenie przepisów polskiego kodeksu cywilnego, podczas gdy Sąd Apelacyjny zastosował prawo niemieckie, a skarżący nie podważył tej kwalifikacji prawnej.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja charakteru umów dystrybucyjnych, wybór prawa właściwego w umowach międzynarodowych, rozkład ciężaru dowodu w sprawach o zapłatę ceny za towary, stosowanie Konwencji CMR.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i kwalifikacji umowy, która miała cechy mieszane. Wybór prawa właściwego zależy od szczegółowej analizy umowy.

Zagadnienia prawne (4)

Jaki jest charakter prawny umowy o wyłączną dystrybucję towarów, która obejmuje kupno i sprzedaż we własnym imieniu i na własny rachunek, a także organizację sprzedaży i świadczenie usług?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Umowa taka może mieć cechy umowy dostawy, pośrednictwa, świadczenia usług, a nawet umowy zlecenia, w zależności od jej konkretnych postanowień i zamiaru stron.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że umowa między stronami nie była czystą umową dostawy, lecz miała szerszy zakres, zbliżony do umowy zlecenia, co wpłynęło na wybór prawa właściwego.

Jakie prawo jest właściwe dla oceny umowy międzynarodowej sprzedaży towarów, gdy strony nie dokonały wyboru prawa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

W przypadku braku wyboru prawa, właściwe może być prawo kraju, w którym znajduje się siedziba sprzedawcy (prawo polskie w pierwszej instancji) lub prawo kraju, w którym znajduje się siedziba podmiotu wykonującego świadczenie główne (prawo niemieckie w ocenie Sądu Apelacyjnego, jeśli umowa ma cechy zlecenia).

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że skoro umowa miała cechy zlecenia, a strona pozwana była zleceniobiorcą wykonującym usługę organizacji sprzedaży, właściwe jest prawo niemieckie.

Kto ponosi ciężar udowodnienia dostarczenia towarów i ich zgodności z umową w kontekście Konwencji CMR?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Strona powodowa powinna przedstawić dowody (np. listy przewozowe CMR), aby wykazać zasadność swoich twierdzeń dotyczących dostaw i ewentualnych zastrzeżeń, zwłaszcza gdy pozwany nie jest stroną umowy przewozu.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny wskazał, że osoba niebędąca stroną umowy przewozu (pozwany) nie może być obciążona obowiązkiem składania listów przewozowych, a strona powodowa powinna je złożyć, by wykazać swoje twierdzenia.

Czy zarzuty naruszenia przepisów postępowania (art. 382, 253, 328 § 2, 385 k.p.c.) mogą stanowić podstawę uwzględnienia skargi kasacyjnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, ale tylko w określonych sytuacjach. Naruszenie art. 382 k.p.c. dotyczy zakresu materiału dowodowego, a nie rozkładu ciężaru dowodu. Zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. jest skuteczny, gdy wadliwość uzasadnienia uniemożliwia kontrolę instancyjną. Zarzut naruszenia art. 385 k.p.c. nie jest samodzielną podstawą skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy szczegółowo omówił każdy z zarzutów proceduralnych, uznając je za nieuzasadnione w kontekście rozpoznawanej sprawy.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalenie skargi kasacyjnej
Strona wygrywająca
"B." - Spółka Akcyjna

Strony

NazwaTypRola
"B." - Spółka Akcyjnaspółkapowód
"P." - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkanastępca prawny powoda
L. GmbHspółkapozwany

Przepisy (12)

Główne

k.c. art. 750

Kodeks cywilny

Umowa zbliżona do umowy zlecenia w ocenie Sądu Apelacyjnego.

k.p.c. art. 39814

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa oddalenia skargi kasacyjnej.

p.p.m. art. 27 § § 1

Prawo prywatne międzynarodowe

Stosowane przez Sąd Apelacyjny do ustalenia prawa właściwego (prawo niemieckie).

Pomocnicze

k.c. art. 605

Kodeks cywilny

Potraktowano jako umowę dostawy w rozumieniu tego przepisu przez Sąd Okręgowy.

k.p.c. art. 382

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy zakresu materiału dowodowego ocenianego przez sąd drugiej instancji.

k.p.c. art. 253

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy ciężaru wykazania twierdzeń w przypadku kwestionowania prawdziwości dokumentu prywatnego.

k.p.c. art. 328 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Wymogi dotyczące uzasadnienia orzeczenia; wadliwość może stanowić podstawę uwzględnienia środka zaskarżenia, gdy uniemożliwia kontrolę instancyjną.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Nie stanowi samodzielnej podstawy uwzględnienia skargi kasacyjnej.

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa orzekania o kosztach postępowania.

k.p.c. art. 391

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy postępowania apelacyjnego.

k.p.c. art. 39821

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów postępowania kasacyjnego.

p.p.m. art. 25 § § 1

Prawo prywatne międzynarodowe

Stosowane przez Sąd Okręgowy do ustalenia prawa właściwego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przepisów postępowania przez Sąd Apelacyjny (art. 382, 253, 328 § 2, 385 k.p.c.) • Naruszenie prawa materialnego (przepisów k.c.) przez Sąd Apelacyjny

Odrzucone argumenty

Brak dowodów na dostarczenie towarów i ich wady przez stronę powodową. • Niewykazanie zasadności zarzutu potrącenia przez stronę pozwaną. • Niewłaściwa kwalifikacja prawna umowy przez Sąd Okręgowy. • Niewłaściwy wybór prawa właściwego przez Sąd Okręgowy.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Apelacyjny uznał, że umowa zawarta między stronami nie była umową dostawy. Jej zakres był znacznie szerszy. Nosiła cechy umowy pośrednictwa, umowy dostawy oraz umowy o świadczenie usług, co zbliżało ją do umowy zlecenia (art. 750 k.c.). • W świetle przepisów Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) [...] osoba niebędąca stroną umowy przewozu nie może być uznana za nadawcę przesyłki, a zatem strona pozwana nie mogła być obciążona obowiązkiem złożenia listów przewozowych celem wykazania braków w dostawach, czy innych zastrzeżeń do dokonywanych dostaw. To strona powodowa powinna była złożyć listy przewozowe by wykazać zasadność swoich twierdzeń. • Zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. może stanowić podstawę uwzględnienia środka zaskarżenia jedynie wówczas, gdy wadliwość uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia uniemożliwia jego kontrolę instancyjną.

Skład orzekający

Henryk Pietrzkowski

przewodniczący

Katarzyna Tyczka-Rote

członek

Dariusz Zawistowski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja charakteru umów dystrybucyjnych, wybór prawa właściwego w umowach międzynarodowych, rozkład ciężaru dowodu w sprawach o zapłatę ceny za towary, stosowanie Konwencji CMR."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i kwalifikacji umowy, która miała cechy mieszane. Wybór prawa właściwego zależy od szczegółowej analizy umowy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy złożonej interpretacji umowy międzynarodowej i wyboru prawa właściwego, co jest częstym problemem w obrocie gospodarczym. Pokazuje, jak różne kwalifikacje prawne tej samej umowy mogą prowadzić do odmiennych rozstrzygnięć.

Umowa dystrybucji czy zlecenie? Sąd Najwyższy rozstrzyga o prawie właściwym w międzynarodowym sporze handlowym.

Dane finansowe

zwrot kosztów postępowania kasacyjnego: 2700 PLN

Sektor

handel

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst