II CSK 1/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę rachunkową w wyroku dotyczącym wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, podwyższając je z 1.200 zł do 2.700 zł.
Powód wniósł o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2013 r. w zakresie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Pełnomocnik wskazał na oczywistą omyłkę rachunkową w wyliczeniu jego należności, która została błędnie ustalona przy wartości przedmiotu zaskarżenia 9.000 zł, podczas gdy faktycznie wynosiła ona 90.000 zł. Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek na posiedzeniu niejawnym, przychylił się do wniosku i sprostował omyłkę, zastępując kwotę 1.200 zł kwotą 2.700 zł.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek pełnomocnika powoda o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej w wyroku z dnia 20 września 2013 r. (sygn. akt II CSK 1/3). Omyłka dotyczyła wyliczenia wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi ustanowionemu dla powoda z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Sąd pierwotnie przyznał wynagrodzenie według stawek taryfowych, błędnie przyjmując wartość przedmiotu zaskarżenia na 9.000 zł, podczas gdy faktyczna wartość wynosiła 90.000 zł. Pełnomocnik wniósł o sprostowanie, wskazując, że należne mu wynagrodzenie powinno być wyższe. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 398^21 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz odpowiednie przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie, sprostował oczywistą omyłkę rachunkową. Kwotę 1.200 zł zastąpiono kwotą 2.700 zł, uwzględniając właściwą stawkę taryfową (z § 6 pkt 6 rozporządzenia) oraz obniżoną o 25% stawkę ze względu na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym (z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia).
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd może sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w wyroku dotyczącą wysokości wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, jeśli wartość przedmiotu zaskarżenia została błędnie ustalona.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej jest zasadny, ponieważ pierwotne wyliczenie wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu opierało się na błędnie ustalonej wartości przedmiotu zaskarżenia. Sprostowanie jest dopuszczalne w celu usunięcia oczywistej niedokładności lub błędu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
sprostowanie wyroku
Strona wygrywająca
pełnomocnik powoda
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. R. | osoba_fizyczna | powód |
| [...] Szpital [...] w S. | instytucja | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do sprostowania oczywistej omyłki rachunkowej w orzeczeniu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Odpowiednie stosowanie przepisów o kosztach w postępowaniu kasacyjnym.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Odpowiednie stosowanie przepisów o kosztach w postępowaniu kasacyjnym.
Dz.U. z 2013, poz. 461 art. 6 § pkt 6
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Stawka taryfowa wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu dla sprawy o wartości przedmiotu zaskarżenia 90.000 zł.
Dz.U. z 2013, poz. 461 art. 13 § ust. 4 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Obniżenie stawki wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu o 25% ze względu na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oczywista omyłka rachunkowa w wyliczeniu wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu. Błędne ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia jako podstawy do wyliczenia wynagrodzenia.
Godne uwagi sformułowania
prostuje oczywistą omyłkę rachunkową wartość przedmiotu zaskarżenia wynoszącej 9.000 zł, podczas gdy wartość ta w sprawie rozstrzygniętej wyrokiem z 20 września 2013 r. wynosiła 90.000 zł.
Skład orzekający
Zbigniew Kwaśniewski
przewodniczący
Mirosław Bączyk
członek
Marta Romańska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty sprostowania omyłek w orzeczeniach, w szczególności dotyczących kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnika z urzędu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędu rachunkowego i błędnego ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie czysto proceduralne, dotyczące sprostowania oczywistej omyłki rachunkowej w wyroku. Nie zawiera ono nowych interpretacji prawnych ani ciekawych faktów.
Dane finansowe
WPS: 90 000 PLN
wynagrodzenie pelnomocnika z urzedu: 2700 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II CSK 1/13 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Marta Romańska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa J. R. przeciwko […] Szpitalowi […] w S. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 grudnia 2013 r., wniosku pełnomocnika powoda o sprostowanie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2013r., sygn. akt II CSK 1/3, prostuje oczywistą omyłkę rachunkową w pkt 2 wyroku z 20 września 2013r., w ten sposób, że kwotę 1.200 zł zastępuje kwotą 2.700 (dwa tysiące siedemset) zł. UZASADNIENIE W pkt 2 wyroku z 20 września 2013 r. Sąd Najwyższy orzekł o wynagrodzeniu należnym pełnomocnikowi ustanowionemu dla powoda z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie według stawek taryfowych, omyłkowo jednak jak dla sprawy o wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącej 9.000 zł, podczas gdy wartość ta w sprawie rozstrzygniętej wyrokiem z 20 września 2013 r. wynosiła 90.000 zł. Pełnomocnik powoda wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej w związku z wyliczeniem należnego mu wynagrodzenia i wskazał, że powinno ono wynosić 3.600 zł, gdyż ustanowiony został dla powoda w postępowaniu kasacyjnym i tylko w tym postępowaniu go zastępował, a wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła nie 9.000 zł, lecz 90.000 zł. Stosownie do art. 108 § 1 i 109 § 1 k.p.c., sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Przepisy te mają odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym (art. 398 21 i art. 391 § 1 k.p.c.). Pełnomocnik z urzędu został wyznaczony do reprezentowania powoda w postępowaniu kasacyjnym. Wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie o ochronę dóbr osobistych, w której powód dochodził wyłącznie roszczenia majątkowego wynosiła nie 9.000 zł, lecz 90.000 zł, co usprawiedliwiało przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia według stawki z § 6 pkt 6, nie zaś z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013, poz. 461; dalej - rozporządzenie). Niniejsza sprawa rozpoznana została jednak na posiedzeniu niejawnym, nie zaś na rozprawie i dlatego należne pełnomocnikowi wynagrodzenia wynosi nie 100% stawki taryfowej, lecz 75% tej stawki (§ 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia). Z tych przyczyn o wynagrodzeniu pełnomocnika orzeczono stosownie do art. 350 § 1 k.p.c. w zw. z art. 398 21 i art. 391 § 1 k.p.c., § 2, § 6 pkt 6, § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia. aw jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI